1 Samuel 17

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mehn Pilisdia ko ahpw pokonpene nan Soko, kahnimw en Suda ehu, pwe re en mahwen. Re ahpw kauwada imwarail impwal kan wasa kis me adaneki Epes Dammim, nanpwungen Soko oh Aseka.
1 Ora, os filisteus ajuntaram as suas forças para a guerra e congregaram-se em Socó, que pertence a Judá, e acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 Sohl oh mehn Israel ko ahpw pokonpene oh pil kauwada imwarail impwal ko nan Wahun Elah, wasa re onopadahn mahweniong mehn Pilisdia kan.
2 Saul, porém, e os homens de Israel se ajuntaram e acamparam no vale de Elá, e ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Mehn Pilisdia ko eri irekla pohn ehu dohl, a mehn Israel ko pohn ehu, oh wahu ehu mi nanpwungarail.
3 Os filisteus estavam num monte de um lado, e os israelitas estavam num monte do outro lado; e entre eles o vale.
4 Ohl emen ede Kolaiad, sang nan kahnimw Kad, ahpw kohieido sang nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko oh men peiong mehn Israel ko. E reireiki piht duwau,
4 Então saiu do arraial dos filisteus um campeão, cujo nome era Golias, de Gate, que tinha de altura seis côvados e um palmo.
5 oh e lisoaropki lisoarop mete prons ehu oh likawih likou mete prons me toutouki pohnangin paun 125.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze, e vestia uma couraça escameada, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 Denge ko pil kidikidki prons; oh e pil wa ketieun likimwei me wiawihkihda prons pohn pwopwe.
6 Também trazia grevas de bronze nas pernas, e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Ahlap en nah ketieu wehte ahlap en tuhkehn pilaik laud pwoat, oh toutoun imwin ketieuwo kerengiong paun 15. Sounpei men kin tieng mwowe, wa nah mehn sansaro.
7 A haste da sua lança era como o órgão de um tear, e a ponta da sua lança pesava seiscentos siclos de ferro; adiante dele ia o seu escudeiro.
8 Kolaiad eri uhda oh werlahng mehn Israel ko, nda, “Dahme kumwail wiewia men? Kumwail men mahwen? Iet ngehi mehn Pilisdia men, a kumwail lidun Sohl! Kumwail pilada emen kumwail pwe en peiong ie.
8 Ele, pois, de pé, clamava às fileiras de Israel e dizia-lhes: Por que saístes a ordenar a batalha? Não sou eu filisteu, e vós servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça a mim.
9 Ma e pahn kana oh kemeiehla, se pahn wiahla amwail lidu; a ma I kana oh kemehla, kumwail pahn wiahla at lidu.
9 Se ele puder pelejar comigo e matar-me, seremos vossos servos; porem, se eu prevalecer contra ele e o matar, então sereis nossos servos, e nos servireis.
10 Iet ngehi me men peiong karis en mehn Israel kan. Kumwail pilodohng ie emen ohl kommwaden, pwe se en pei!”
10 Disse mais o filisteu: Desafio hoje as fileiras de Israel; dai-me um homem, para que nós dois pelejemos.
11 Eri, ni Sohl oh sapwellime sounpei ko rongada met, re inenen masepwehkada.
11 Ouvindo, então, Saul e todo o Israel estas palavras do filisteu, desalentaram-se, e temeram muito.
12 Depit nein Sehsi, oh Sehsi mehn Eprat sang Pedleem nan Suda. Nein Sehsi pwutak meh welimen, ni ahnsou me Sohl wia nanmwarki, ni ahnsowo Sehsi inenen likeilapalahr.
12 Ora, Davi era filho de um homem efrateu, de Belém de Judá, cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; e nos dias de Saul este homem era já velho e avançado em idade entre os homens.
13 Nah pwutak silimen me keieu laud ko iang Sohl ketila mahwen. Eden me keieu laudo, iei Eliap, me keriemeno, Apinadap, oh me kesilimeno, Samma.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé tinham seguido a Saul à guerra; eram os nomes de seus três filhos que foram à guerra: Eliabe, o primogênito, o segundo Abinadabe, e o terceiro Samá:
14 Me keieu tikitiko adaneki Depit. Eri, me laud silimen ko kin mihmi rehn Sohl,
14 Davi era o mais moço; os três maiores seguiram a Saul,
15 a Depit kin pwurala Pedleem ekei ahnsou, pwe en kin apwalih nein eh pahpao nah pelin sihpw.
15 mas Davi ia e voltava de Saul, para apascentar as ovelhas de seu pai em Belém.
16 Kolaiad ahpw kin uhda oh men peiong mehn Israel ko nimenseng koaros oh nin soutik koaros erein rahn 40.
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Eri, rahn ehu, Sehsi ahpw ndaiong Depit, “Kilang, ale edin werentuhke inihnda pwukat, oh lopwon en pilawa 10 pwukat, oh tangahkihwei rehn riomw kan nan kahnimpwalo.
17 Disse então Jessé a Davi, seu filho: Toma agora para teus irmãos uma refa deste grão tostado e estes dez pães, e corre a levá-los ao arraial, a teus irmãos.
18 Pil wawohng kaunen sounpeio seke sihs 10 pwukat. Ke ahpw kilang ia iren riomw kan, oh wahdo mehkot me pahn kadehdehda me ke tuhwong irail oh ma re me nsenamwahu.
18 Leva, também, estes dez queijos ao seu comandante de mil; e verás como passam teus irmãos, e trarás notícias deles.
19 Nanmwarki Sohl, oh riomw kan, oh mehn Israel ko koaros, re ketiket nan Wahun Elah, mahmahweniong mehn Pilisida kan.”
19 Ora, estavam Saul, e eles, e todos os homens de Israel no vale de Elá, pelejando contra os filisteus.
20 Eri, mandahn rahno, nimensehngie, Depit ahpw pwourda, oh mwurin eh kehkehlingkihong emen en apwahpwalih pelin sihpw ko, e ahpw ale kisin tungoal ako oh kohkohla duwen me Sehsi ndahng. E ahpw lel ni kahnimpwalo ni ahnsou me mehn Israel ko mwekimwekidieilahng wasahn mahweno, oh wie kadekadekedek kohla.
20 Davi então se levantou de madrugada e, deixando as ovelhas com um guarda, carregou-se e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao arraial quando o exército estava saindo em ordem de batalha e dava gritos de guerra.
21 Eri, karis en mehn Pilisdia ko oh mehn Israel ko ahpw irekla nan dewerail, sohpeipene.
21 Os israelitas e os filisteus se punham em ordem de batalha, fileira contra fileira.
22 Depit eri pwilikihdi kisin tungoal akan rehn sounapwalih kisin mwenge kan, e ahpw tangala ni lainen mahweno rehn rie ko, oh idek rehrail ia irarail.
22 E Davi, deixando na mão do guarda da bagagem a carga que trouxera, correu às fileiras; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Nindokon eh koasoakoasoiong irail, Kolaiad ahpw aludahdo sang rehn mehn Pilisdia kan oh kakahsdohng mehn Israel ko; nin duwen eh kin wia mahso. Depit eri rongada eh lokolokaia lemei.
23 Enquanto ainda falava com eles, eis que veio subindo do exército dos filisteus o campeão, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate, e falou conforme aquelas palavras; e Davi as ouviu.
24 Ni ahnsou me mehn Israel ko kilangada Kolaiad, re masapwehkadahte tangdoaui.
24 E todos os homens de Israel, vendo aquele homem, fugiam, de diante dele, tomados de pavor.
25 Re ahpw kin ndindapene, “Kilang, io ih! Kumwail rong dahme e kakahski. Mehmen me pahn kemehla, dene nanmwarki pahn ketikihong kepwe tohto, iangahki sapwellime serepein pwe en pwoudiki; oh e pahn ketin mahkikihong peneineien eh pahpa soangen daksis koaros.”
25 Diziam os homens de Israel: Vistes aquele homem que subiu? pois subiu para desafiar a Israel. Ao homem, pois, que o matar, o rei cumulará de grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará livre a casa de seu pai em Israel.
26 Depit ahpw idek rehn me mihmi mpe ko, “Dahme pahn pweisen ohl me pahn kemehla mehn Pilisdia menet oh kapitasang Israel nan kanamenek wet? Pwe ihs ohl rotorot menen me kak pelianda karis en Koht ieias?”
26 Então falou Davi aos homens que se achavam perto dele, dizendo: Que se fará ao homem que matar a esse filisteu, e tirar a afronta de sobre Israel? pois quem é esse incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Irail eri ndaiong dahme pahn wiawihong ohl me pahn kemehla Kolaiad.
27 E o povo lhe repetiu aquela palavra, dizendo: Assim se fará ao homem que o matar.
28 Eliap, rien Depit me keieu laudo, ahpw rongada duwen Depit eh koasoakoasoiong aramas ako. E ahpw lingeringerkihda oh ndahng Depit, “Dahme ke wiewia met? Ihs me apwahpwalih noumw pelin sihpw ko nan sapwtehno? Mwalaun oh aklapalap aramas emen kowehn! I ese me ke kohdohn kilangete mahwenet!”
28 Eliabe, seu irmão mais velho, ouviu-o quando falava àqueles homens; pelo que se acendeu a sua ira contra Davi, e disse: Por que desceste aqui, e a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Eu conheço a tua presunção, e a maldade do teu coração; pois desceste para ver a peleja.
29 Depit ahpw sapeng, kehtihtihki, “Pwe dah? Dahme I wiahda? Dene I sohte kak idek mehkot?”
29 Respondeu Davi: Que fiz eu agora? porventura não há razão para isso?
30 Ih eri sohpeilahng ohl emen oh wiahiong soangen peidekohte. Eri, ahnsou koaros me e pahn wia peidek wet, soangen pasapengohte me e kin ale.
30 E virou-se dele para outro, e repetiu as suas perguntas; e o povo lhe respondeu como da primeira vez.
31 Ohl ekei me rongada en Depit eh koasoi ko ahpw ndahng Sohl. Sohl eri likwerihodo Depit.
31 Então, ouvidas as palavras que Davi falara, foram elas referidas a Saul, que mandou chamá-lo.
32 Depit eri patohwanohng Sohl, “Maing, Wasa Lapalap, kitail dehr masak mehn Pilisdia menet! Ngehi me pahn kohla oh peiong.”
32 E Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá, e pelejará contra este filisteu.
33 A Sohl ahpw sapeng, mahsanih, “Soh! Sohte kak! Ia duwen omw pahn peiong, nan omw kisin pwutak emen? A ih, e sounpei sang ni eh pwulopwul.”
33 Saul, porém, disse a Davi: Não poderás ir contra esse filisteu para pelejar com ele, pois tu ainda és moço, e ele homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Depit eri sapeng Sohl, patohwan, “I kin apwahpwalih nein pahpa pelin sihpw. Ahnsou koaros me laion men de pehr men pahn kin wahsang emen sihmpwul,
34 Então disse Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai, e sempre que vinha um leão, ou um urso, e tomava um cordeiro do rebanho,
35 I kin pwakih oh peiong; oh adihasang sihmpwulo. A ma laiono de pehro kin sohpeiong ie, I kin daperete, padikpene tepinwere, suk oh kemehla.
35 eu saía após ele, e o matava, e lho arrancava da boca; levantando-se ele contra mim, segurava-o pela queixada, e o feria e matava.
36 I kemelahr laion oh pehr kei, oh I pil pahn wiahiong mehn Pilisdia rotorot menet me peliandahr karis en Koht ieias.
36 O teu servo matava tanto ao leão como ao urso; e este incircunciso filisteu será como um deles, porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 KAUN-O ketin doareiesang laion kan oh pehr kan; e pil pahn ketin doareiesang mehn Pilisdia menet.”
37 Disse mais Davi: O Senhor, que me livrou das garras do leão, e das garras do urso, me livrará da mão deste filisteu. Então disse Saul a Davi: Vai, e o Senhor seja contigo.
38 E ahpw ketikihong Depit sapwellime likoun mahwen ko pwe en pwuhriong loale. E pil ketikidahng pohn moangen Depit lisoarop prons ehu, oh kapwuhrohng Depit nan likou mete.
38 E vestiu a Davi da sua própria armadura, pôs-lhe sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 Depit ahpw kamwotowihedi nein Sohl kedlahso pohn likou meteo, oh song en alu; ahpw sohte kak, pwehki e sahn wa soangen dipwisou pwukat. E ahpw patohwanohng Sohl, “I sohte kak peiki soangen dipwisou pwukat. I sahn kowahlap.” Ih eri pwuhrsang loale oh kihsang koaruhsie.
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e procurou em vão andar, pois não estava acostumado àquilo. Então disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois não estou acostumado. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 E ahpw ale nah sokon en silepen sihpwo, oh rikada kisin painwed medendel limau sang nan piletik pwoat oh kihdiong nan eh ehd. Eri, e ahpw kohieila, wa nah pahio, pwe en tuhwong Kolaiad.
40 Então tomou na mão o seu cajado, escolheu do ribeiro cinco seixos lisos e pô-los no alforje de pastor que trazia, a saber, no surrão, e, tomando na mão a sua funda, foi-se chegando ao filisteu.
41 Mehn Pilisdiao ahpw tapihada aludohng Depit, nah sounwa mehn sansaro me tieng. Eri, ni eh kerekerendohng Depit,
41 O filisteu também vinha se aproximando de Davi, tendo a: sua frente o seu escudeiro.
42 oh kadehdehda mwomwe, e kouruhrki, pwehki eh mwomwen kisin pwutak masamwahu kis.
42 Quando o filisteu olhou e viu a Davi, desprezou-o, porquanto era mancebo, ruivo, e de gentil aspecto.
43 Ih eri ndalahng Depit, “Mehnda sokon pwoaten? Ke lemeleme me ngehi kidi men?” E ahpw tapihada kahukihla ni mwaren eh koht kan oh peki re en keriahla Depit.
43 Disse o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para tu vires a mim com paus? E o filisteu, pelos seus deuses, amaldiçoou a Davi.
44 E ahpw nda, “Nna, keido pwe I en wiahkihla kenen menpihr kan oh kenen mahn akan uduken paliweromwen.”
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e eu darei a tua carne às aves do céu e às bestas do campo.
45 Depit ahpw sapeng, nda, “Ke kohkodohng peikihong ie kedlahs, oh ketieu laud oh pil ketieu tikitik, a ngehi I pahn peikihong uhk mwaren KAUN-O, Wasa Lapalap, Koht en karis en Israel kan, me ke peliandahr.
45 Davi, porém, lhe respondeu: Tu vens a mim com espada, com lança e com escudo; mas eu venho a ti em nome do Senhor dos exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Rahnwette KAUN-O pahn ketikihong uhk pahn ei manaman. I pahn poweiukedei, oh lupukasang moangomwen. Oh I pahn wiahkihla paliweren sounpei en Pilisdia kan kenen menpihr oh mahn akan kanarail kisin mwenge. Wehiet pwon pahn esehla me mie en Israel eh Koht.
46 Hoje mesmo o Senhor te entregará na minha mão; ferir-te-ei, e tirar-te-ei a cabeça; os cadáveres do arraial dos filisteus darei hoje mesmo às aves do céu e às feras da terra; para que toda a terra saiba que há Deus em Israel;
47 Eri, aramas koaros wasaht pahn kilang me e sohte ketin anahne kedlahs de ketieu pwe en kapitala sapwellime aramas akan. E kin ketin powehdi nan mahwen, oh e pahn ketikihong kumwail koaros pahn at manaman.”
47 e para que toda esta assembléia saiba que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; pois do Senhor é a batalha, e ele vos entregará em nossas mãos.
48 Kolaiad pil pwurehng tapihada keikeidohng Depit, a Depit mwadangete tenge lainen mahwen en mehn Pilisdia ko pwe en peiong.
48 Quando o filisteu se levantou e veio chegando para se defrontar com Davi, este se apressou e correu ao combate, a encontrar-se com o filisteu.
49 E ahpw ale takai ieu sang nan eh ehdo, oh kihong nan pahio oh kadaralahng Kolaiad. E lelete temwen Kolaiado kauwehla tihn moange. Kolaiad eri pwupwudiong nanpwel.
49 E Davi, metendo a mão no alforje, tirou dali uma pedra e com a funda lha atirou, ferindo o filisteu na testa; a pedra se lhe cravou na testa, e ele caiu com o rosto em terra.
50 Iei duwen Depit, ni eh sohte nah kedlahs, e ahpw kalowehdi oh kemehkihla Kolaiad pahi ehu oh takai ieu.
50 Assim Davi prevaleceu contra o filisteu com uma funda e com uma pedra; feriu-o e o matou; e não havia espada na mão de Davi.
51 E ahpw mwadangete tenge Kolaiad, uhda powe, oh usadahsang nein Kolaiad kedlahso nan kidipe, oh lupukasang moangeo.
51 Correu, pois, Davi, pôs-se em pé sobre o filisteu e, tomando a espada dele e tirando-a da bainha, o matou, decepando-lhe com ela a cabeça. Vendo então os filisteus que o seu campeão estava morto, fugiram.
52 Mehn Israel ko oh mehn Suda ahpw pwakih irail weriwer lao irail koaros lel Kad oh ni ewen kelen Ekron. Mehn Pilisdia tohto me lellel nanial en kolahng Saaraim pil lellahng Kad oh Ekron.
52 Então os homens de Israel e de Judá se levantaram gritando, e perseguiram os filisteus até a entrada de Gai e até as portas de Ecrom; e caíram os feridos dos filisteus pelo caminho de Saraim até Gate e até Ecrom.
53 Mehn Israel ko eri pwurodo sang ar pwakihirailla oh kauwehla kahnimpwal en mehn Pilisdia ko.
53 Depois voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus, e despojaram os seus arraiais.
54 Depit eri ale moangen Kolaiado oh wahla Serusalem, ahpw e nekinekidte en Kolaiad eh dipwisoun mahwen ko nan imwe impwalo.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém pôs as armas dele na sua tenda.
55 Eri, ni Sohl eh mahsanihada Depit eh kohkolahng peiong Kolaiad, e ahpw keinemwe rehn Apner, kaun lapalap en sapwellime karis kan, mahsanih, “Ihs pwutako?”
55 Quando Saul viu Davi sair e encontrar-se com o filisteu, perguntou a Abner, o chefe do exército: De quem é filho esse jovem, Abner? Respondeu Abner: Vive a tua alma, ó rei, que não sei.
56 Sohl ahpw mahsanih, “Kohwei oh esehdo, ihs mwo.”
56 Disse então o rei: Pergunta, pois, de quem ele é filho.
57 Eri, ni Depit eh pwuralahng nan kahnimpwalo mwurin eh kemehla Kolaiad, Apner ahpw kahrelahng rehn Sohl. Depit weuwahte ahnsowo moangen Kolaiad.
57 Voltando, pois, Davi de ferir o filisteu, Abner o tomou consigo, e o trouxe à presença de Saul, trazendo Davi na mão a cabeça do filisteu.
58 Sohl eri keinemwe reh, mahsanih, “Nahn, nein ihs kowe?”
58 E perguntou-lhe Saul: De quem és filho, jovem? Respondeu Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.