João 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá tí sín fariseo mé kónohe sín kíxin a̱ntsí tsjé chojni chréhe̱ sín tí chꞌín Jesús kui̱ki̱te chꞌán sín na ntá tí chojni chréhe̱ sín tí chꞌín Juan la kánhyó tsjé sín.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Kjánchó jehya chꞌín Jesús kui̱ki̱te chꞌán chojni. Méxra̱ tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kui̱ki̱te sín chojni.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 A̱ ntá tió kónohe chꞌín Jesús kíxin xi̱kaha tsíkinhin tí sín fariseo ntá kꞌuaxrjexín chꞌán tí estado Judea xíkjan chꞌán estado Galilea ínaá.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ntá tꞌichjánxi̱n tsꞌátsínka chꞌán estado Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 A̱ ntá kjuíji chꞌán ijnko chjasin mé itꞌin Sicar kuènte estado Samaria, mé chjino tí nonte tsíkjincheki̱to̱nhe̱n chꞌín Jacob tí xje̱en chꞌán José.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 La ó chjino tjen tí tòye̱ takitsje chojni ìnta̱ mé itꞌin Ìnté Jacob. Na ntá ó chonkíxin kjui sín ntiha. Méxra̱ tí chꞌín Jesús la imá kóxrjé chꞌán kíxin imá kjín tí nti̱a kjui̱xi̱n chꞌán ntá kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán chrínta tí tòye̱ takitsje sín ìnta̱.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ntahó kuíto̱he chꞌán. A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán sákjuí sín tí chjasin chjinaxón sákjuíkꞌe̱na sín nkehe sineko sín chꞌán. Ntá séhyó ikui ijnko tjan kuènte estado Samaria ikui tjan tsakitsje tjan ìnta̱. Ntá ntáchro tí chꞌín Jesús kíxin: ―Chjìna intsí nta̱ itsꞌia ―ichro chꞌán.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 A̱ ntá tí tjan samaritana mé kjuanchankíhi tjan tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin jaha ijnko chojni judío mé chrókjuanchana nta̱ kíxin janhan ijnko chojni samaritana? ―mé chro tí tjan a. (Mé xi̱kaha kjuanchankí tjan kíxin tí sín judío mé ninkehó tꞌikonhya tí sín samaritano.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chrókónoha tí nkehe tjanjon Dios la ko chrókjuatso̱an jaha nkexro tí tjetjanchaha nta̱ ntá chrókjuanchana nta̱, ntá chrótja̱ha tí nta̱ tjechón chaxín ―ichro chꞌín Jesús.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Na ntá ntáchro tí tjan a kíxin: ―¿Ntá nkexrí kíxin xraahya jaha ninkehó nkehe tsakítsjeyá nta̱ kíxin tí tòye̱ i la imá ni̱nka? ¿Ntá nkexrí tsochjìna tí nta̱ tjechón tjimé?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni mé Jacob mé kuíto̱eheni tí tòye̱ tjiá nta̱ ntihi la ko kja̱xin ikꞌuí chꞌán tí nta̱ la ko kja̱xin ikꞌuí tí xje̱en chꞌán la ko tí iko kuènte chꞌán. ¿A̱ ntá xá jaha la xá a̱ntsí má tjetoan jaha, a̱ ntá jehe chꞌán la kénhyó ní? ―mé kjuanchankíhi tjan tí chꞌín Jesús.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Na ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín itꞌi sín tí nta̱ ntihi tí tòye̱ i nánta̱xón itsꞌen sín nta̱ ínaá.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 A̱ ntá tí sín itsꞌi sín tí nta̱ si̱ntaki̱to̱nha̱n sín mé í tsꞌenhya sín nta̱ ínaá. Tí nta̱ si̱ntaki̱to̱nha̱n sín mé tsꞌóna éxí yóhe̱ ijnko nta̱ tsꞌaxrje nkaya a̱sén sín mé tsinkákjanjon tí kjuachón tsochónta sín jnkochríxín ―ichro chꞌán.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ntá ntáchro tí tjan a ínaá kíxin: ―Chjìna tí nta̱, a̱ ntá tsꞌénhyana nta̱ ínaá la ko tsꞌinkahya ntihi tsakítsje nta̱ ―ichro tjan.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin: ―Sátjia tjíkꞌi̱ye̱hé xìá ntá tsꞌinkará ntihi ínaá ―ichro chꞌán.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ntá ntáchro tjan kíxin: ―Chontahya xìná ―ichro tjan. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín ntáchrua kíxin chontahya jaha xìá.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Kꞌuéchonta jaha inꞌó xìá, a̱ ntá tí chꞌín chonta jie jehya xìá. Na mé chaxín tí nkehe ntáchrua kíxin chontahya xìá chaxín ―ichro chꞌán.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Na ntá kuínhin tjan tíha ntá ntáchro tjan kíxin: ―Tꞌíkua̱n kíxin jaha ijnko nkexro chrónka itén Dios.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 A̱ ntá tí sín kꞌuaxrjeníxinni kꞌuíxin ósé mé kꞌuéxraxinkakonxín sín Dios tí jna̱ ntihi. Kjánchó jahará chojni judío mé ntáchrorá kíxin tí ni̱nko jié chjasin Jerusalén kaín ni chróxraxinkakonxínni Dios ―ichro tjan.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tjan kíxin: ―Títekávan kíxin tjetsi tí hora a tsoxráxinkákonxínhyará Itꞌéni Dios tí jna̱ ntihi la ko tsoxráxinkákonxínhyará chꞌán chjasin Jerusalén kja̱xin.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Jahará chojni samaritano chonhyará tí nkexro xráxinkáonrá. Ntá kaín ni chojnini judío mé chóxinni tí nkexro xráxinkaonni. Méxra̱ tí nkexro tsjakjìinhin chojni tí jie̱ yámá sín mé tsꞌaxrjeníxin tí sín judío.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ntá tjetsi tí hora a na mé tí jie ó kui tí hora a na tí sín chaxín tjinkaon sín chróxraxinkaon sín Itꞌéni la mé a̱sén sín ó tsoxraxinkakonxín sín Itꞌéni Dios. Dios mé tóxrjínhi̱n chꞌán kíxin chojni xi̱kaha chrókjuichꞌe sín chróxraxinkakonxín sín chꞌán.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Jehe Dios na mé ncha̱kuen ó, a̱ ntá tí sín chróxraxinkaon sín chꞌán na mé tꞌichjánxi̱n kíxin a̱sén sín ó tsoxraxinkakonxín sín chꞌán ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 A̱ ntá ntáchro tí tjan a kíxin: ―Ó nòna kíxin itsi tí nkexro Mesías, tí nkexro a mé Cristo. Tió tsi chꞌán ntá tsja̱ko̱he̱ni chꞌán kaín xín nkehe ―ichro tjan.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí nkexro a la mé janhan tjétjuá jie ―ichro chꞌán.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kja̱nxi̱n sín tí chjasin a, ntá chrakon sín kꞌuíkon sín kíxin tjenixje̱he̱ chꞌán ijnko chojni chjin. Kjánchó nijnko sín kjuanchankíehya sín chꞌán kíxin nkehe tjinkaon chꞌán na nkekuènté nixje̱he̱ chꞌán tí tjan a.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 A̱ ntá tí tjan mé kjuakꞌe tjan tí tóa nonte ntá sákjuí tjan tí chjasin ntaha ntáche tjan tí sín ntaha kíxin:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Ìntárá sátsjitsjeheni ijnko chꞌín chrónka chꞌán kaín xín nkehe kjui̱tꞌa tí senó a. ¿Xá chrókójehya tí nkexro i Cristo? ―ichro tjan.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Na ntá tí chojni a mé xrákua̱xi̱n sín tí chjasin a ntá kuitsjehe sín tí chꞌín Jesús.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Na̱xa̱ tihya sín nachrohe tí sín kꞌuájiko chꞌán mé chrónóe̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, kja̱xian chrókjónte nkehe ―ichro sín.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Kjánchó ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó chonta janhan nkehe siné. Jahará la kjá na̱xa̱ noahyará ―ichro chꞌán.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuanchankíhi sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá jnkojín sín tsíki̱ka̱o sín nkehe kjóne chꞌán? ―ichro sín.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Éxí yóhe̱ chrókjoné nkehe mé tí si̱tꞌa tí xra̱ la ko tsjixinna tí xra̱ kuènte tí nkexro chrꞌánna kꞌuinka.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ntáchrorá kíxin: “Noó nitjó na̱xa̱ tꞌitjáyan tsochónhenni ntá tsotjáni noatrigo”, ichrorá. Kjánchó ntáxrja̱n kíxin chrótsjehérá tí no a kíxin ó tsícha la ko ó tinkáxámá kíxin ó jína chrótjáni.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Tí sín chꞌe xra̱ tjá sín mé tsoxenkehe sín. A̱ ntá tí nkehe tjá sín mé tsꞌáyéhe̱ kjuachón jnkochríxín. Ntá tí sín kꞌue̱nka̱ sín nonte la ko tí sín tjá sín jnkokón tso̱chéhe̱ sín.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Mé xi̱kaha tsoxiteyá tí nkehe ntáchro sín kíxin: “Ijnko nkexro mé tꞌe̱nka̱ noa, a̱ ntá ókjé sín tsotjá sín tí noa a”, ichro sín.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 A̱ ntá janhan ichrꞌan tí jahará tso̱tja̱rá ijnko nonte tsíkꞌénka̱hyará. Na mé ókjé sín kjuíchꞌe sín xra̱ ntá jahará tsjachará tí xra̱ kjuíchꞌe tí sín a ―ichro chꞌán.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 A̱ ntá itsjé tí sín samaritano kuènte tí chjasin ntiha mé kjuankíxin kuinkáchónki sín tí jehe chꞌán kíxin xi̱kaha chrónka tjan kíxin jehe chꞌán ó chrónka chꞌán kaín xín nkehe kjuíchꞌe tjan tí senó a.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 A̱ ntá tió kuínhin sín tí nkehe chrónka tjan ntá kui sín tí tjen chꞌín Jesús ntá chrónóe̱he̱ sín chꞌán kíxin tsito̱he chꞌán ntiha. Ntá kuíto̱he chꞌán ntiha iyó ya̱on.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ntá itsjé sín kja̱xin kuinkáchónki sín chꞌán kíxin tí nkehe kuínhin sín nixja chꞌán.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ntá ntáche sín tí tjan a kíxin: ―Ntá jie jehya jehó tí nkehe chro̱nka kuítekaonni. Náhí. Tí jie ó kuínhinni nixja chꞌán ntá kónoheni kíxin jehe chꞌán chaxín tí nkexro Cristo sinchekaá tí chojni chjasintajni ―ichro sín.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 A̱ ntá kꞌuátsínka iyó ya̱on ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán estado Samaria ntá sákjuí chꞌán nó estado Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 A̱ ntá jehe chꞌán tsíntáchro chꞌán kíxin tí nkexro chrónka itén Dios la tí chjasén sín mé tjikosáyehya sín chꞌán.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Kjánchó tió kjuíji chꞌán tí estado Galilea na mé kꞌuáyéhe̱ sín chꞌán la ko kjuikosáyehe sín chꞌán jína kíxin kja̱xin sín sátsíkji̱ sín tí kia pascua chjasin Jerusalén tsíkꞌikon sín kaín tí kjuaxroan kjuasixín chꞌán tí kia ntiha.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ntá xíkjan chꞌín Jesús ínaá chjasin Caná, estado Galilea, na mé ntiha tsíkjinchekjaminca chꞌán tí nta̱ tí xranvino a. Ntaha mé kjuákꞌe ijnko chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno. A̱ ntá níhi tí xje̱en chꞌán ntoa itjen chjasin Capernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ntá kuínhin tí chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno kíxin itjen chꞌín Jesús tí estado Galilea tsíki̱xi̱n chꞌán estado Judea ntá sákjuíchréhe̱ chꞌán chrónóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin sáchrókjui chꞌín Jesús nto̱e chꞌán sinchekito̱he jína tí xje̱en chꞌán ó tjetꞌen xjan.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱ tí jahará tí chrókꞌuikonhyará kjuaxroan chrókjuásian la chrókuinkachónkihyará tí janhan ―ichro chꞌán.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ntá chrónòa tí chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chrókójínahya sáchrókjui̱ni nto̱na jaí kíxin xja̱nna ó tjetꞌen? ―ichro tí chꞌín a.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ikjan sátjia nto̱a kíxin tí xja̱an na ó jína tjen jie ―ichro chꞌán. Ntá kuítekaon chꞌán nkerí ichro chꞌín Jesús ntá sákjuí chꞌán.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 A̱ ntá kjuíji chꞌán chjino nto̱e chꞌán ntá xrína̱hya tí sín chꞌehe sín chꞌán xra̱ kjuíxinhin sín nti̱a chrónka sín kíxin: ―Xja̱an la ó jína tjen ―ichro sín.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin nkehora kjuankíxin kuíto̱he xjan jína, na ntá chrónka sín kíxin: ―Ijna la una kónjín mé kjuìin tí sóa ―ichro sín.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ntá kónohe tí itꞌé xjan kíxin xi̱kaha tí hora tsíntáchro chꞌín Jesús kíxin tí xje̱en chꞌán na ó jína tjen. A̱ ntá jehe chꞌán la ko kaín tí sín siín nto̱e chꞌán mé kuinkáchónki sín tí chꞌín Jesús.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Tíha mé tí yóxin kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús tió kui̱xi̱n chꞌán estado Judea ikjan chꞌán estado Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.