João 4

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A̱ ntá tí sín fariseo mé kónohe sín kíxin a̱ntsí tsjé chojni chréhe̱ sín tí chꞌín Jesús kui̱ki̱te chꞌán sín na ntá tí chojni chréhe̱ sín tí chꞌín Juan la kánhyó tsjé sín.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Kjánchó jehya chꞌín Jesús kui̱ki̱te chꞌán chojni. Méxra̱ tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kui̱ki̱te sín chojni.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 A̱ ntá tió kónohe chꞌín Jesús kíxin xi̱kaha tsíkinhin tí sín fariseo ntá kꞌuaxrjexín chꞌán tí estado Judea xíkjan chꞌán estado Galilea ínaá.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ntá tꞌichjánxi̱n tsꞌátsínka chꞌán estado Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 A̱ ntá kjuíji chꞌán ijnko chjasin mé itꞌin Sicar kuènte estado Samaria, mé chjino tí nonte tsíkjincheki̱to̱nhe̱n chꞌín Jacob tí xje̱en chꞌán José.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 La ó chjino tjen tí tòye̱ takitsje chojni ìnta̱ mé itꞌin Ìnté Jacob. Na ntá ó chonkíxin kjui sín ntiha. Méxra̱ tí chꞌín Jesús la imá kóxrjé chꞌán kíxin imá kjín tí nti̱a kjui̱xi̱n chꞌán ntá kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán chrínta tí tòye̱ takitsje sín ìnta̱.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ntahó kuíto̱he chꞌán. A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán sákjuí sín tí chjasin chjinaxón sákjuíkꞌe̱na sín nkehe sineko sín chꞌán. Ntá séhyó ikui ijnko tjan kuènte estado Samaria ikui tjan tsakitsje tjan ìnta̱. Ntá ntáchro tí chꞌín Jesús kíxin: ―Chjìna intsí nta̱ itsꞌia ―ichro chꞌán.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 A̱ ntá tí tjan samaritana mé kjuanchankíhi tjan tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin jaha ijnko chojni judío mé chrókjuanchana nta̱ kíxin janhan ijnko chojni samaritana? ―mé chro tí tjan a. (Mé xi̱kaha kjuanchankí tjan kíxin tí sín judío mé ninkehó tꞌikonhya tí sín samaritano.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chrókónoha tí nkehe tjanjon Dios la ko chrókjuatso̱an jaha nkexro tí tjetjanchaha nta̱ ntá chrókjuanchana nta̱, ntá chrótja̱ha tí nta̱ tjechón chaxín ―ichro chꞌín Jesús.
10 Então Jesus disse:
11 Na ntá ntáchro tí tjan a kíxin: ―¿Ntá nkexrí kíxin xraahya jaha ninkehó nkehe tsakítsjeyá nta̱ kíxin tí tòye̱ i la imá ni̱nka? ¿Ntá nkexrí tsochjìna tí nta̱ tjechón tjimé?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni mé Jacob mé kuíto̱eheni tí tòye̱ tjiá nta̱ ntihi la ko kja̱xin ikꞌuí chꞌán tí nta̱ la ko kja̱xin ikꞌuí tí xje̱en chꞌán la ko tí iko kuènte chꞌán. ¿A̱ ntá xá jaha la xá a̱ntsí má tjetoan jaha, a̱ ntá jehe chꞌán la kénhyó ní? ―mé kjuanchankíhi tjan tí chꞌín Jesús.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Na ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín itꞌi sín tí nta̱ ntihi tí tòye̱ i nánta̱xón itsꞌen sín nta̱ ínaá.
13 Então Jesus disse:
14 A̱ ntá tí sín itsꞌi sín tí nta̱ si̱ntaki̱to̱nha̱n sín mé í tsꞌenhya sín nta̱ ínaá. Tí nta̱ si̱ntaki̱to̱nha̱n sín mé tsꞌóna éxí yóhe̱ ijnko nta̱ tsꞌaxrje nkaya a̱sén sín mé tsinkákjanjon tí kjuachón tsochónta sín jnkochríxín ―ichro chꞌán.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ntá ntáchro tí tjan a ínaá kíxin: ―Chjìna tí nta̱, a̱ ntá tsꞌénhyana nta̱ ínaá la ko tsꞌinkahya ntihi tsakítsje nta̱ ―ichro tjan.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin: ―Sátjia tjíkꞌi̱ye̱hé xìá ntá tsꞌinkará ntihi ínaá ―ichro chꞌán.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ntá ntáchro tjan kíxin: ―Chontahya xìná ―ichro tjan. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín ntáchrua kíxin chontahya jaha xìá.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Kꞌuéchonta jaha inꞌó xìá, a̱ ntá tí chꞌín chonta jie jehya xìá. Na mé chaxín tí nkehe ntáchrua kíxin chontahya xìá chaxín ―ichro chꞌán.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Na ntá kuínhin tjan tíha ntá ntáchro tjan kíxin: ―Tꞌíkua̱n kíxin jaha ijnko nkexro chrónka itén Dios.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 A̱ ntá tí sín kꞌuaxrjeníxinni kꞌuíxin ósé mé kꞌuéxraxinkakonxín sín Dios tí jna̱ ntihi. Kjánchó jahará chojni judío mé ntáchrorá kíxin tí ni̱nko jié chjasin Jerusalén kaín ni chróxraxinkakonxínni Dios ―ichro tjan.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tjan kíxin: ―Títekávan kíxin tjetsi tí hora a tsoxráxinkákonxínhyará Itꞌéni Dios tí jna̱ ntihi la ko tsoxráxinkákonxínhyará chꞌán chjasin Jerusalén kja̱xin.
21 Jesus disse:
22 Jahará chojni samaritano chonhyará tí nkexro xráxinkáonrá. Ntá kaín ni chojnini judío mé chóxinni tí nkexro xráxinkaonni. Méxra̱ tí nkexro tsjakjìinhin chojni tí jie̱ yámá sín mé tsꞌaxrjeníxin tí sín judío.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ntá tjetsi tí hora a na mé tí jie ó kui tí hora a na tí sín chaxín tjinkaon sín chróxraxinkaon sín Itꞌéni la mé a̱sén sín ó tsoxraxinkakonxín sín Itꞌéni Dios. Dios mé tóxrjínhi̱n chꞌán kíxin chojni xi̱kaha chrókjuichꞌe sín chróxraxinkakonxín sín chꞌán.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Jehe Dios na mé ncha̱kuen ó, a̱ ntá tí sín chróxraxinkaon sín chꞌán na mé tꞌichjánxi̱n kíxin a̱sén sín ó tsoxraxinkakonxín sín chꞌán ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 A̱ ntá ntáchro tí tjan a kíxin: ―Ó nòna kíxin itsi tí nkexro Mesías, tí nkexro a mé Cristo. Tió tsi chꞌán ntá tsja̱ko̱he̱ni chꞌán kaín xín nkehe ―ichro tjan.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí nkexro a la mé janhan tjétjuá jie ―ichro chꞌán.
26 Então Jesus afirmou:
27 Na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kja̱nxi̱n sín tí chjasin a, ntá chrakon sín kꞌuíkon sín kíxin tjenixje̱he̱ chꞌán ijnko chojni chjin. Kjánchó nijnko sín kjuanchankíehya sín chꞌán kíxin nkehe tjinkaon chꞌán na nkekuènté nixje̱he̱ chꞌán tí tjan a.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 A̱ ntá tí tjan mé kjuakꞌe tjan tí tóa nonte ntá sákjuí tjan tí chjasin ntaha ntáche tjan tí sín ntaha kíxin:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Ìntárá sátsjitsjeheni ijnko chꞌín chrónka chꞌán kaín xín nkehe kjui̱tꞌa tí senó a. ¿Xá chrókójehya tí nkexro i Cristo? ―ichro tjan.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Na ntá tí chojni a mé xrákua̱xi̱n sín tí chjasin a ntá kuitsjehe sín tí chꞌín Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Na̱xa̱ tihya sín nachrohe tí sín kꞌuájiko chꞌán mé chrónóe̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, kja̱xian chrókjónte nkehe ―ichro sín.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Kjánchó ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó chonta janhan nkehe siné. Jahará la kjá na̱xa̱ noahyará ―ichro chꞌán.
32 Jesus respondeu:
33 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuanchankíhi sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá jnkojín sín tsíki̱ka̱o sín nkehe kjóne chꞌán? ―ichro sín.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Éxí yóhe̱ chrókjoné nkehe mé tí si̱tꞌa tí xra̱ la ko tsjixinna tí xra̱ kuènte tí nkexro chrꞌánna kꞌuinka.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ntáchrorá kíxin: “Noó nitjó na̱xa̱ tꞌitjáyan tsochónhenni ntá tsotjáni noatrigo”, ichrorá. Kjánchó ntáxrja̱n kíxin chrótsjehérá tí no a kíxin ó tsícha la ko ó tinkáxámá kíxin ó jína chrótjáni.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Tí sín chꞌe xra̱ tjá sín mé tsoxenkehe sín. A̱ ntá tí nkehe tjá sín mé tsꞌáyéhe̱ kjuachón jnkochríxín. Ntá tí sín kꞌue̱nka̱ sín nonte la ko tí sín tjá sín jnkokón tso̱chéhe̱ sín.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Mé xi̱kaha tsoxiteyá tí nkehe ntáchro sín kíxin: “Ijnko nkexro mé tꞌe̱nka̱ noa, a̱ ntá ókjé sín tsotjá sín tí noa a”, ichro sín.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 A̱ ntá janhan ichrꞌan tí jahará tso̱tja̱rá ijnko nonte tsíkꞌénka̱hyará. Na mé ókjé sín kjuíchꞌe sín xra̱ ntá jahará tsjachará tí xra̱ kjuíchꞌe tí sín a ―ichro chꞌán.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A̱ ntá itsjé tí sín samaritano kuènte tí chjasin ntiha mé kjuankíxin kuinkáchónki sín tí jehe chꞌán kíxin xi̱kaha chrónka tjan kíxin jehe chꞌán ó chrónka chꞌán kaín xín nkehe kjuíchꞌe tjan tí senó a.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 A̱ ntá tió kuínhin sín tí nkehe chrónka tjan ntá kui sín tí tjen chꞌín Jesús ntá chrónóe̱he̱ sín chꞌán kíxin tsito̱he chꞌán ntiha. Ntá kuíto̱he chꞌán ntiha iyó ya̱on.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ntá itsjé sín kja̱xin kuinkáchónki sín chꞌán kíxin tí nkehe kuínhin sín nixja chꞌán.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ntá ntáche sín tí tjan a kíxin: ―Ntá jie jehya jehó tí nkehe chro̱nka kuítekaonni. Náhí. Tí jie ó kuínhinni nixja chꞌán ntá kónoheni kíxin jehe chꞌán chaxín tí nkexro Cristo sinchekaá tí chojni chjasintajni ―ichro sín.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 A̱ ntá kꞌuátsínka iyó ya̱on ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán estado Samaria ntá sákjuí chꞌán nó estado Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 A̱ ntá jehe chꞌán tsíntáchro chꞌán kíxin tí nkexro chrónka itén Dios la tí chjasén sín mé tjikosáyehya sín chꞌán.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Kjánchó tió kjuíji chꞌán tí estado Galilea na mé kꞌuáyéhe̱ sín chꞌán la ko kjuikosáyehe sín chꞌán jína kíxin kja̱xin sín sátsíkji̱ sín tí kia pascua chjasin Jerusalén tsíkꞌikon sín kaín tí kjuaxroan kjuasixín chꞌán tí kia ntiha.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ntá xíkjan chꞌín Jesús ínaá chjasin Caná, estado Galilea, na mé ntiha tsíkjinchekjaminca chꞌán tí nta̱ tí xranvino a. Ntaha mé kjuákꞌe ijnko chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno. A̱ ntá níhi tí xje̱en chꞌán ntoa itjen chjasin Capernaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ntá kuínhin tí chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno kíxin itjen chꞌín Jesús tí estado Galilea tsíki̱xi̱n chꞌán estado Judea ntá sákjuíchréhe̱ chꞌán chrónóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin sáchrókjui chꞌín Jesús nto̱e chꞌán sinchekito̱he jína tí xje̱en chꞌán ó tjetꞌen xjan.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱ tí jahará tí chrókꞌuikonhyará kjuaxroan chrókjuásian la chrókuinkachónkihyará tí janhan ―ichro chꞌán.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ntá chrónòa tí chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chrókójínahya sáchrókjui̱ni nto̱na jaí kíxin xja̱nna ó tjetꞌen? ―ichro tí chꞌín a.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ikjan sátjia nto̱a kíxin tí xja̱an na ó jína tjen jie ―ichro chꞌán. Ntá kuítekaon chꞌán nkerí ichro chꞌín Jesús ntá sákjuí chꞌán.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 A̱ ntá kjuíji chꞌán chjino nto̱e chꞌán ntá xrína̱hya tí sín chꞌehe sín chꞌán xra̱ kjuíxinhin sín nti̱a chrónka sín kíxin: ―Xja̱an la ó jína tjen ―ichro sín.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin nkehora kjuankíxin kuíto̱he xjan jína, na ntá chrónka sín kíxin: ―Ijna la una kónjín mé kjuìin tí sóa ―ichro sín.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ntá kónohe tí itꞌé xjan kíxin xi̱kaha tí hora tsíntáchro chꞌín Jesús kíxin tí xje̱en chꞌán na ó jína tjen. A̱ ntá jehe chꞌán la ko kaín tí sín siín nto̱e chꞌán mé kuinkáchónki sín tí chꞌín Jesús.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Tíha mé tí yóxin kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús tió kui̱xi̱n chꞌán estado Judea ikjan chꞌán estado Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.