João 4

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A̱ ntá tí sín fariseo mé kónohe sín kíxin a̱ntsí tsjé chojni chréhe̱ sín tí chꞌín Jesús kui̱ki̱te chꞌán sín na ntá tí chojni chréhe̱ sín tí chꞌín Juan la kánhyó tsjé sín.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Kjánchó jehya chꞌín Jesús kui̱ki̱te chꞌán chojni. Méxra̱ tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kui̱ki̱te sín chojni.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 A̱ ntá tió kónohe chꞌín Jesús kíxin xi̱kaha tsíkinhin tí sín fariseo ntá kꞌuaxrjexín chꞌán tí estado Judea xíkjan chꞌán estado Galilea ínaá.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ntá tꞌichjánxi̱n tsꞌátsínka chꞌán estado Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 A̱ ntá kjuíji chꞌán ijnko chjasin mé itꞌin Sicar kuènte estado Samaria, mé chjino tí nonte tsíkjincheki̱to̱nhe̱n chꞌín Jacob tí xje̱en chꞌán José.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 La ó chjino tjen tí tòye̱ takitsje chojni ìnta̱ mé itꞌin Ìnté Jacob. Na ntá ó chonkíxin kjui sín ntiha. Méxra̱ tí chꞌín Jesús la imá kóxrjé chꞌán kíxin imá kjín tí nti̱a kjui̱xi̱n chꞌán ntá kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán chrínta tí tòye̱ takitsje sín ìnta̱.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Ntahó kuíto̱he chꞌán. A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán sákjuí sín tí chjasin chjinaxón sákjuíkꞌe̱na sín nkehe sineko sín chꞌán. Ntá séhyó ikui ijnko tjan kuènte estado Samaria ikui tjan tsakitsje tjan ìnta̱. Ntá ntáchro tí chꞌín Jesús kíxin: ―Chjìna intsí nta̱ itsꞌia ―ichro chꞌán.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 A̱ ntá tí tjan samaritana mé kjuanchankíhi tjan tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin jaha ijnko chojni judío mé chrókjuanchana nta̱ kíxin janhan ijnko chojni samaritana? ―mé chro tí tjan a. (Mé xi̱kaha kjuanchankí tjan kíxin tí sín judío mé ninkehó tꞌikonhya tí sín samaritano.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chrókónoha tí nkehe tjanjon Dios la ko chrókjuatso̱an jaha nkexro tí tjetjanchaha nta̱ ntá chrókjuanchana nta̱, ntá chrótja̱ha tí nta̱ tjechón chaxín ―ichro chꞌín Jesús.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Na ntá ntáchro tí tjan a kíxin: ―¿Ntá nkexrí kíxin xraahya jaha ninkehó nkehe tsakítsjeyá nta̱ kíxin tí tòye̱ i la imá ni̱nka? ¿Ntá nkexrí tsochjìna tí nta̱ tjechón tjimé?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni mé Jacob mé kuíto̱eheni tí tòye̱ tjiá nta̱ ntihi la ko kja̱xin ikꞌuí chꞌán tí nta̱ la ko kja̱xin ikꞌuí tí xje̱en chꞌán la ko tí iko kuènte chꞌán. ¿A̱ ntá xá jaha la xá a̱ntsí má tjetoan jaha, a̱ ntá jehe chꞌán la kénhyó ní? ―mé kjuanchankíhi tjan tí chꞌín Jesús.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Na ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín itꞌi sín tí nta̱ ntihi tí tòye̱ i nánta̱xón itsꞌen sín nta̱ ínaá.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 A̱ ntá tí sín itsꞌi sín tí nta̱ si̱ntaki̱to̱nha̱n sín mé í tsꞌenhya sín nta̱ ínaá. Tí nta̱ si̱ntaki̱to̱nha̱n sín mé tsꞌóna éxí yóhe̱ ijnko nta̱ tsꞌaxrje nkaya a̱sén sín mé tsinkákjanjon tí kjuachón tsochónta sín jnkochríxín ―ichro chꞌán.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ntá ntáchro tí tjan a ínaá kíxin: ―Chjìna tí nta̱, a̱ ntá tsꞌénhyana nta̱ ínaá la ko tsꞌinkahya ntihi tsakítsje nta̱ ―ichro tjan.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin: ―Sátjia tjíkꞌi̱ye̱hé xìá ntá tsꞌinkará ntihi ínaá ―ichro chꞌán.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ntá ntáchro tjan kíxin: ―Chontahya xìná ―ichro tjan. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín ntáchrua kíxin chontahya jaha xìá.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Kꞌuéchonta jaha inꞌó xìá, a̱ ntá tí chꞌín chonta jie jehya xìá. Na mé chaxín tí nkehe ntáchrua kíxin chontahya xìá chaxín ―ichro chꞌán.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Na ntá kuínhin tjan tíha ntá ntáchro tjan kíxin: ―Tꞌíkua̱n kíxin jaha ijnko nkexro chrónka itén Dios.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 A̱ ntá tí sín kꞌuaxrjeníxinni kꞌuíxin ósé mé kꞌuéxraxinkakonxín sín Dios tí jna̱ ntihi. Kjánchó jahará chojni judío mé ntáchrorá kíxin tí ni̱nko jié chjasin Jerusalén kaín ni chróxraxinkakonxínni Dios ―ichro tjan.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tjan kíxin: ―Títekávan kíxin tjetsi tí hora a tsoxráxinkákonxínhyará Itꞌéni Dios tí jna̱ ntihi la ko tsoxráxinkákonxínhyará chꞌán chjasin Jerusalén kja̱xin.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Jahará chojni samaritano chonhyará tí nkexro xráxinkáonrá. Ntá kaín ni chojnini judío mé chóxinni tí nkexro xráxinkaonni. Méxra̱ tí nkexro tsjakjìinhin chojni tí jie̱ yámá sín mé tsꞌaxrjeníxin tí sín judío.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ntá tjetsi tí hora a na mé tí jie ó kui tí hora a na tí sín chaxín tjinkaon sín chróxraxinkaon sín Itꞌéni la mé a̱sén sín ó tsoxraxinkakonxín sín Itꞌéni Dios. Dios mé tóxrjínhi̱n chꞌán kíxin chojni xi̱kaha chrókjuichꞌe sín chróxraxinkakonxín sín chꞌán.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Jehe Dios na mé ncha̱kuen ó, a̱ ntá tí sín chróxraxinkaon sín chꞌán na mé tꞌichjánxi̱n kíxin a̱sén sín ó tsoxraxinkakonxín sín chꞌán ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 A̱ ntá ntáchro tí tjan a kíxin: ―Ó nòna kíxin itsi tí nkexro Mesías, tí nkexro a mé Cristo. Tió tsi chꞌán ntá tsja̱ko̱he̱ni chꞌán kaín xín nkehe ―ichro tjan.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí nkexro a la mé janhan tjétjuá jie ―ichro chꞌán.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kja̱nxi̱n sín tí chjasin a, ntá chrakon sín kꞌuíkon sín kíxin tjenixje̱he̱ chꞌán ijnko chojni chjin. Kjánchó nijnko sín kjuanchankíehya sín chꞌán kíxin nkehe tjinkaon chꞌán na nkekuènté nixje̱he̱ chꞌán tí tjan a.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 A̱ ntá tí tjan mé kjuakꞌe tjan tí tóa nonte ntá sákjuí tjan tí chjasin ntaha ntáche tjan tí sín ntaha kíxin:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Ìntárá sátsjitsjeheni ijnko chꞌín chrónka chꞌán kaín xín nkehe kjui̱tꞌa tí senó a. ¿Xá chrókójehya tí nkexro i Cristo? ―ichro tjan.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Na ntá tí chojni a mé xrákua̱xi̱n sín tí chjasin a ntá kuitsjehe sín tí chꞌín Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Na̱xa̱ tihya sín nachrohe tí sín kꞌuájiko chꞌán mé chrónóe̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, kja̱xian chrókjónte nkehe ―ichro sín.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Kjánchó ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó chonta janhan nkehe siné. Jahará la kjá na̱xa̱ noahyará ―ichro chꞌán.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuanchankíhi sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá jnkojín sín tsíki̱ka̱o sín nkehe kjóne chꞌán? ―ichro sín.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Éxí yóhe̱ chrókjoné nkehe mé tí si̱tꞌa tí xra̱ la ko tsjixinna tí xra̱ kuènte tí nkexro chrꞌánna kꞌuinka.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ntáchrorá kíxin: “Noó nitjó na̱xa̱ tꞌitjáyan tsochónhenni ntá tsotjáni noatrigo”, ichrorá. Kjánchó ntáxrja̱n kíxin chrótsjehérá tí no a kíxin ó tsícha la ko ó tinkáxámá kíxin ó jína chrótjáni.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Tí sín chꞌe xra̱ tjá sín mé tsoxenkehe sín. A̱ ntá tí nkehe tjá sín mé tsꞌáyéhe̱ kjuachón jnkochríxín. Ntá tí sín kꞌue̱nka̱ sín nonte la ko tí sín tjá sín jnkokón tso̱chéhe̱ sín.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Mé xi̱kaha tsoxiteyá tí nkehe ntáchro sín kíxin: “Ijnko nkexro mé tꞌe̱nka̱ noa, a̱ ntá ókjé sín tsotjá sín tí noa a”, ichro sín.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 A̱ ntá janhan ichrꞌan tí jahará tso̱tja̱rá ijnko nonte tsíkꞌénka̱hyará. Na mé ókjé sín kjuíchꞌe sín xra̱ ntá jahará tsjachará tí xra̱ kjuíchꞌe tí sín a ―ichro chꞌán.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A̱ ntá itsjé tí sín samaritano kuènte tí chjasin ntiha mé kjuankíxin kuinkáchónki sín tí jehe chꞌán kíxin xi̱kaha chrónka tjan kíxin jehe chꞌán ó chrónka chꞌán kaín xín nkehe kjuíchꞌe tjan tí senó a.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 A̱ ntá tió kuínhin sín tí nkehe chrónka tjan ntá kui sín tí tjen chꞌín Jesús ntá chrónóe̱he̱ sín chꞌán kíxin tsito̱he chꞌán ntiha. Ntá kuíto̱he chꞌán ntiha iyó ya̱on.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ntá itsjé sín kja̱xin kuinkáchónki sín chꞌán kíxin tí nkehe kuínhin sín nixja chꞌán.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ntá ntáche sín tí tjan a kíxin: ―Ntá jie jehya jehó tí nkehe chro̱nka kuítekaonni. Náhí. Tí jie ó kuínhinni nixja chꞌán ntá kónoheni kíxin jehe chꞌán chaxín tí nkexro Cristo sinchekaá tí chojni chjasintajni ―ichro sín.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 A̱ ntá kꞌuátsínka iyó ya̱on ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán estado Samaria ntá sákjuí chꞌán nó estado Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 A̱ ntá jehe chꞌán tsíntáchro chꞌán kíxin tí nkexro chrónka itén Dios la tí chjasén sín mé tjikosáyehya sín chꞌán.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Kjánchó tió kjuíji chꞌán tí estado Galilea na mé kꞌuáyéhe̱ sín chꞌán la ko kjuikosáyehe sín chꞌán jína kíxin kja̱xin sín sátsíkji̱ sín tí kia pascua chjasin Jerusalén tsíkꞌikon sín kaín tí kjuaxroan kjuasixín chꞌán tí kia ntiha.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ntá xíkjan chꞌín Jesús ínaá chjasin Caná, estado Galilea, na mé ntiha tsíkjinchekjaminca chꞌán tí nta̱ tí xranvino a. Ntaha mé kjuákꞌe ijnko chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno. A̱ ntá níhi tí xje̱en chꞌán ntoa itjen chjasin Capernaum.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ntá kuínhin tí chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno kíxin itjen chꞌín Jesús tí estado Galilea tsíki̱xi̱n chꞌán estado Judea ntá sákjuíchréhe̱ chꞌán chrónóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin sáchrókjui chꞌín Jesús nto̱e chꞌán sinchekito̱he jína tí xje̱en chꞌán ó tjetꞌen xjan.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱ tí jahará tí chrókꞌuikonhyará kjuaxroan chrókjuásian la chrókuinkachónkihyará tí janhan ―ichro chꞌán.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ntá chrónòa tí chꞌín chꞌehe xra̱ gobierno ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chrókójínahya sáchrókjui̱ni nto̱na jaí kíxin xja̱nna ó tjetꞌen? ―ichro tí chꞌín a.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ikjan sátjia nto̱a kíxin tí xja̱an na ó jína tjen jie ―ichro chꞌán. Ntá kuítekaon chꞌán nkerí ichro chꞌín Jesús ntá sákjuí chꞌán.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 A̱ ntá kjuíji chꞌán chjino nto̱e chꞌán ntá xrína̱hya tí sín chꞌehe sín chꞌán xra̱ kjuíxinhin sín nti̱a chrónka sín kíxin: ―Xja̱an la ó jína tjen ―ichro sín.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin nkehora kjuankíxin kuíto̱he xjan jína, na ntá chrónka sín kíxin: ―Ijna la una kónjín mé kjuìin tí sóa ―ichro sín.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ntá kónohe tí itꞌé xjan kíxin xi̱kaha tí hora tsíntáchro chꞌín Jesús kíxin tí xje̱en chꞌán na ó jína tjen. A̱ ntá jehe chꞌán la ko kaín tí sín siín nto̱e chꞌán mé kuinkáchónki sín tí chꞌín Jesús.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Tíha mé tí yóxin kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús tió kui̱xi̱n chꞌán estado Judea ikjan chꞌán estado Galilea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.