João 12
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 Na̱xa̱ tꞌitjáyan injon ya̱on ntá tsꞌixin tí kia pascua. A̱ ntá chꞌín Jesús sákjui̱ chꞌán chjasin Betania tí tjen chꞌín Lázaro. Tí chꞌín Jesús mé tsíkjinchexechón chꞌán.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Ntá ntiha kjóne sín ijnko kónjín kjuikosáyehe sín tí chꞌín Jesús. A̱ ntá tí tjan Marta mé kjuíncheyaxín tjan. A̱ ntá tí chꞌín Lázaro la ko í so sín kꞌuéjó sín kjóneko sín tí chꞌín Jesús.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Ntá tjan María kui̱ka̱o tjan itꞌo̱ litro aceite tsíkꞌóna xro̱a̱n nardo imá tjete tsíkꞌe̱naxín tjan ntá kjuíncheka tjan to̱té chꞌín Jesús ntá ka̱xi̱hi tjan kjuínchexámáxin tjan tí to̱té chꞌán. Na mé kuenté nkaxenhen nchia kókaxraxé tí xro̱a̱n.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Ntá chꞌín Judas Iscariote, itꞌé chꞌán mé itꞌin Simón, jehe chꞌán mé ijnko tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús, na mé tí chꞌín sinchekji tí chꞌín Jesús chrꞌéxi̱n, mé ntáchro chꞌán kíxin:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 ―¿Nkekuènté kóxihya tí xro̱a̱n xraxé, chrókóxi̱xi̱n iní ciento chichaon denario kíxin chrókjuinki̱tsa tí sín nòa? ―ichro chꞌán.
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Kjánchó chꞌín Judas la jehya ntáchro chꞌán xi̱kaha kíxin chrókui̱konóe̱he̱ chꞌán tí sín nòa. Náhí. Ntáchro chꞌán tíhi kíxin xráxín che̱e chꞌán kíxin jehe chꞌán tꞌayakonhen chꞌán tí nkehe tjinká chichaon ntá xráxín teé chꞌán tí chichaon tsíxrenájín ntiha.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nté ti̱to̱hérá tjan. Tsíkja̱kꞌe̱chji̱na tjan tí xro̱a̱n a kíxin tí ya̱on tsoxrávána.
7 Mas Jesus disse:
8 Tí sín nòa jnkochríxín tsꞌejokoará sín. A̱ ntá janhan jnkochríxínhya tsꞌejóni ―ichro chꞌán.
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 A̱ ntá itsjé tí sín judío kꞌuíxikónohe sín kíxin chꞌín Jesús kjuákꞌe chꞌán tí chjasin Betania, a̱ ntá sákjuí sín ntiha. Jehya kíxin chrókjuitsjehe sín tí chꞌín Jesús ó. Náhí. Kja̱xin tjinkaon sín chrókjuitsjehe sín tí chꞌín Lázaro mé tí chꞌín tsíkjinchexechón chꞌín Jesús.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kójnkotsé sín kjuenka̱yáxin sín chrókꞌóyán sín tí chꞌín Lázaro kja̱xin
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 kíxin itsjé tí sín judío kuítekaon sín tí chꞌín Jesús kíxin xi̱kaha kjuínchexechón chꞌán tí chꞌín Lázaro ntá kꞌuaxrjekjanxín sín tí sín ncha̱tꞌá.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Nchónhya chojni sátsíkji̱ sín chjasin Jerusalén kíxin tí kia pascua. A̱ ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kꞌuíxikónohe sín kíxin tsjiji chꞌín Jesús tí chjasin ntiha.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Ntá kóchrínjin sín chaan ntakajni kjuíxinhin sín nti̱a itsji chꞌín Jesús, itsje sín, ntáchro sín kíxin: ―Tjancheheni Dios kjuasáya. Imá jína tí nkexro kui̱xi̱n tí kjua̱cha̱xién Itꞌéni tjen nkaya nka̱jní. Imá jína tí chꞌín Rey tsꞌe̱tue̱nhen tí nación Israel ―ichro sín itsje sín.
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Ntá tsíkꞌitja chꞌín Jesús ijnko kolócho la ntá kjuákꞌekjen chꞌán, éxí nixja itén Dios kíxin:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 — ausente —
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 A̱ ntá tió kónhen tíha kíenxínhya tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús kíxin nkekuènté xi̱kaha kónhen. A̱ ntá chrꞌéxi̱n tió kjuixin sákjui̱jia chꞌán nkaya nka̱jní ntá xraxinkaon sín kíxin xi̱kaha tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ósé nkexrí tso̱nhen chꞌán, na ntá xi̱kaha chaxín xiteyá tí chrónka sín senó kíxin xi̱kaha tso̱nhen chꞌán.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Mé xi̱kaha kaín tí sín tsíkójnkotsé tí kjuákꞌe chꞌín Jesús tió kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín Lázaro kíxin tsꞌaxrjexín chꞌán tí tòye̱ tsíkji̱xravá chꞌán ntá xechón chꞌán mé tí sín a mé chrónka sín tí nkehe kꞌuíkon sín.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Mé xi̱kaha sákjuíxinhin sín tí nti̱a tsji̱xi̱n chꞌín Jesús, kꞌuíxikónohe sín kíxin xi̱kaha tsíkjasin chꞌín Jesús tí kjuaxroan jié.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Mé xi̱kaha ntáchro tí sín fariseo itjo sín kíchó sín kíxin: ―Tsjehérá kaín rá, ninkehó tsjachahyani sichꞌeni kíxin kaín xín chojni sákjuíchréhe̱ tí jehe chꞌán ―ichro sín.
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Iso sín nixja griego kꞌuéjóyákjan tí sín sákjui̱ sín tí kia chjasin Jerusalén tsoxraxinkakonxín sín Dios.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Ntá kóchjinehe sín tí chꞌín Felipe, chjasén chꞌán mé Betsaida, estado Galilea, chrónóe̱he̱ sín chꞌán kíxin: ―Tjinkaonni chrókꞌuikonni tí chꞌín Jesús ―ichro sín.
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Ntá chꞌín Felipe sákjuíchenka chꞌán tí chꞌín Andrés. Na ntá yóí sín sákjuíchenka sín tí chꞌín Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ó kjuixraká tí ya̱on, a̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé sátsji̱ chꞌán tsꞌáyéhe̱ chꞌán tí kjuachaxin kuènte Itꞌé.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 A̱ ntá tso̱tjo̱nka̱rá ijnko nkehe chaxín kíxin tí chrókjuítsínkahya ijnko noatrigo tí nche chrókꞌuenhya tí noa a, ntá jnkoko̱á noa chrókjuakꞌe. A̱ ntá tí chrókꞌuen tí noa a ntá chrókꞌóna nchónhya noa kíxin chrótjá sín.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 A̱ ntá tí nkexro imá tjuèhe̱ a̱sén kíxin kohya nkehe chrókꞌuatsínka na mé tsochóntahya chꞌán kjuachón jnkochríxín. A̱ ntá tí nkexro tjekuènhya a̱sén kjónté chrókꞌuénxin ntihi chjasintajni tí chrónka chꞌán itén Dios na mé chrꞌéxi̱n tsochónta chꞌán kjuachón jnkochríxín.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 A̱ ntá tí jnkojín nkexro tjinkaon chrókjuichꞌena sín xra̱ tꞌichjánxi̱n tsochréhe̱ sín tí janhan. A̱ ntá tí tjén janhan na mé kja̱xin tjejó tí sín chꞌena sín xra̱. A̱ ntá jnkojín sín sichꞌena sín xra̱ xi̱kaha na mé Tꞌaná mé tsjikosáyehe tí jehe sín.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 ’Ntá jie imá tóxakonhen a̱senná. ¿Nkehe chróntáxrja̱n? ¿Á chrókjuáncháha̱ Tꞌaná kíxin sinchekaána chꞌán tí nkehe tso̱na jie o̱ náhí? Kjánchó xra̱ ó kꞌuinka xi̱kaha tso̱na.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Jaha Itꞌéni, tjáko̱xian tí kjuachaxin kuènte ihni̱á ―ichro chꞌán. Ntá kuínhin sín nixja ijnko nkexro nka̱jní ntáchro kíxin: ―Ó kjuixin kjuáko̱xia̱n tí kjuachaxin la ko xi̱kaha xikjáko̱xia̱n ínaá.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 A̱ ntá tí sín tjejóntaxín tsíkinhin sín mé ntáchro sín kíxin kjónta, la ko í so sín ntáchro sín kíxin: ―Ijnko chꞌín ángel nixje̱he̱ chꞌán ―ichro sín.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Náhí. Jehya kíxin janhan tí jie chrókui̱nha̱n tí nixja chꞌán. Náhí. Nixja chꞌán kíxin tsinhínrá jahará.
30 Então Jesus explicou:
31 Ntá jie tsito̱exín tí iji̱é chojni chjasintajni na mé tí nkexro tꞌe̱to̱an chjasintajni mé tsꞌaxrjehe chꞌán tí xra̱ tꞌe̱to̱an chꞌán.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 A̱ ntá tió tsjakꞌénka̱nia ijnko ntacruz ntá nchónhya sín tsꞌikon sín ntá tsitekaon sín tí janhan ―ichro chꞌán.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Mé xi̱kaha chrónkaxín chꞌán kíxin nkexrí tsꞌenxín chꞌán.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 A̱ ntá kjuáte̱he tí sín ntiha ntáchro sín kíxin: ―Kuínhinni nchekuáxin sín tí xroon tsíkjin sín ósé chrónka kíxin Cristo la jnkochríxín tsjakꞌe chꞌán. ¿Ntá nkekuènté ntáchrua kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tꞌichjánxi̱n tsjakꞌenkáni chꞌán ijnko ntacruz? ¿Xá nkexéhe tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni? ―ichro sín.
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Na̱xa̱ tjen tí xrohi tjejókoará, kjánchó í séhya tsjakꞌe. Chrókꞌuajirá tí na̱xa̱ tjen ti xrohi tꞌinkaséyanxín nti̱a. A̱ ntá náhí la ó tsꞌixin tie. A̱ ntá tí sín ixri tí sítié a mé noehya sín nketí sátsji sín.
35 Jesus respondeu:
36 Títekáonrá tí xrohi tí na̱xa̱ tjen tꞌinkaséyan kíxin mé tsꞌónará chojni kuènte tꞌinkaséyan ―ichro chꞌán. Ntá kjuixin chrónka chꞌín Jesús tíha ntá sákjuí chꞌán kjuákꞌeméhe chꞌán tí jehe sín.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Kꞌuékjasin chꞌín Jesús nchónhya kjuaxroan jié kꞌuíkonxín kon sín ntá kjónté kuítekakuenhya sín chꞌán
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 kíxin mé xi̱kaha tsoxiteyá tí nkehe tsíntáchro chꞌín Isaías tsíkjin chꞌán ósé kíxin:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Méxra̱ kuítekakuenhya sín tí chꞌín Jesús éxí tsíkjin chꞌín Isaías kja̱xin kíxin:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 — ausente —
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 — ausente —
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Kjánchó itsjé tí sín judío tꞌe̱to̱an kuítekaon sín tí chꞌín Jesús kjánchó noxínhya chrónka sín. Chrako̱nhe̱n sín tí sín fariseo kíxin chrókónínkaon sín la í chrókjuanjonhya sín kjuachaxin chrókꞌuixenhen sín tí ni̱nko̱e sín judío.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Mé xi̱kaha imá kóxrjínhi̱n sín kíxin chojni chjasintajni chrókjuikosáyehe sín ntá kánhyó kjueyá sín kíxin chrókjuikosáyehe sín Dios.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Ntá itsen nixja chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí títekáonrá tí janhan na mé jehya janhván títekáonrá na mé kja̱xin títekáonrá Tꞌaná, mé tí nkexro kꞌue̱tua̱nna kꞌuinka.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Éxí tí tꞌikonrá tí janhan mé xi̱kaha tꞌikonrá tí nkexro kꞌue̱tua̱nna kꞌuinka.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 A̱ ntá janhan mé xrohi kꞌuinka chjasintajni kíxin tí sín titekaon sín tí janhan tsꞌejóhya sín tí sítié a.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 A̱ ntá tí jnkojínrá tinhínrá tí nkehe xrja̱nka ntá títekákonnahyará la jehya janhan si̱ntakjasótiará kíxin jehya kíxin kꞌuinka si̱ntakjasóte chojni chjasintajni. Náhí. Kꞌuinka kíxin si̱ntakaá chojni.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 A̱ ntá tí títekákonhyará tí janhan la ko títekákonhyará tí tan kuènta̱na la ó siín nkexrí tsito̱exíxin iji̱árá, na mé éxí tí tan xrja̱nka mé Dios sinchekito̱exín iji̱árá tí ya̱on tsjixixín chjasintajni.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Jehya tí nkehe kuènta̱na tjéxrja̱nka. Náhí. Tꞌaná na mé tí nkexro kꞌue̱tua̱nna kꞌuinka mé kꞌue̱tua̱nna nkehe tso̱xrja̱nka la ko nkehe tsjàkua.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 A̱ ntá nòna kíxin tí nkehe kꞌue̱to̱an Tꞌaná mé xranjonxín tí kjuachón jnkochríxín. Mé xi̱kaha tí nkehe ntáxrja̱n mé tjéxrja̱nka kíxin Tꞌaná mé kꞌue̱tua̱nna.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.