Apocalipse 9
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 A̱ ntá tí nꞌóxin ángel kꞌuánoa trompeta la kꞌuíkua̱n ijnko konotsé tsíkꞌánótje̱nxi̱n nka̱jní chrítaón chjasintajni ntá kꞌuáyéhe̱ tí llave kuènte tí tòye̱ ni̱nka.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 A̱ ntá tuénxín xitje̱he̱ tí tòye̱ ni̱nka ntá ntiha chrìinxín nchónhya ihnchi kuènte tja̱ ntá tí tꞌinkaséyanxín ya̱on la ko tí xri̱nto̱ kꞌuíxin tié kíxin tí ihnchi kuènte tí tòye̱.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 A̱ ntá tí ihnchi mé kꞌuaxrjexín kochjo̱a xrítjaká chrítaón chjasintajni. A̱ ntá tí kochjo̱a kꞌuáyéhe̱ kjuachaxin éxí tí chónta konchi̱a̱ siín chjasintajni.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Kꞌuítuenhen va kíxin sincheníehya va tí kayoa siín chjasintajni la ko ninkehó nkehe yoa la ko ninkehó ntayoa. Jehó chojni chóntahya sello kuènte Dios tí totjen mé sincheníhi va.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Kjánchó kꞌuáyèhya va kjuachaxin tsꞌóyán chojni. Jehó sinchekjoté va chojni hasta inꞌó nitjó la tí kjuatjoté mé yóhe̱ kjuatjoté éxí chojni tsíkjinehe konchi̱a̱.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 A̱ ntá tí ya̱on a tsotjinkaon chojni chrókꞌuen sín la ntá xitjahya itsꞌen sín. Kjónté tjinkaon sín chrókꞌuen sín la tí muerte sátsíkji ókjé.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 A̱ ntá tí kochjo̱á éxí koka̱te̱ tsjehe, listo tjen sátsjikjanjo̱n va. A̱ ntá tí ikja va itjen nkehe tóyóhe̱ ijnko corona tsíkꞌóna oro la ko tí kàré la tóyóhe̱ éxí kàré chojni.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 A̱ ntá tí ka̱xre̱e va tsjehe tóyóhe̱ éxí ka̱xi̱hi chojni chjin, a̱ ntá tí neno va la tóyóhe̱ neno koxra̱.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 A̱ ntá tí cuérpo̱é la tjekjanjin nkehe tsíkꞌóna chica kíxin kohya nkehe tso̱nhen va. A̱ ntá ruido kuènte ka̱ne̱ne̱e la éxí nchónhya carro tinkánkákjen koka̱te̱ tió xritinká tí siín kjuanínkaon.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 A̱ ntá tí ntané va mé tsjiate chojni la éxí ntané konchi̱a̱, la tíha mé tsochónta kjuachaxin sincheníhi chojni hasta inꞌó nitjó.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 A̱ ntá tí kochjo̱á mé chónta ijnko nkexro tꞌe̱to̱an mé ijnko ángel kuènte tí tòye̱ ni̱nka. Tí ángel mé nkìva hebreo mé itꞌin Abadón la nkìva griego la mé Apolión mé tꞌaxrjexín kíxin táha mé sinchekꞌitjáyan nkehe.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Mé xi̱kaha kónhen tí kjuachrakon xrankíxixín. A̱ ntá na̱xa̱ tꞌitjáyan yaá ínaá.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 A̱ ntá tí injonxi̱n ángel kꞌuánoa trompeta la kui̱nha̱n ijnko itén nkexro kꞌuaxrjexín tí tjejó tí noó ntèé kuènte tí altar oro tí tjen Dios.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 A̱ ntá tí itén tí nkexro ntáche tí injonxi̱n ángel chónta trompeta kíxin: ―Tjasinta̱nke̱hé tí noó ángel kuènte tí jínahya tjejóchroé chjinaxón tí nta̱río jié itꞌin Eufrates.
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ntá xi̱kaha xinta̱nke̱he tí noó sín ángel kíxin tsꞌóyán sín tí níxin parte chojni. Mé xi̱kaha yaxínhin sín sátsji sín tí hora la tí ya̱on la tí nitjó la tí nánó.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ntá kui̱nha̱n tí número tí soldado la ko tí koka̱te̱ la doscientos millones.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Mé xi̱kaha xrína̱hya kꞌuíkua̱n tí koka̱te̱. A̱ ntá tí sín tjejókjen koka̱te̱ la tí ntakuin sín chónta nkehe tsíkꞌóna chica kjátse la azul la sine. A̱ ntá tí koka̱te̱ la ikja la éxí kja koxra̱ la tí irꞌva la kꞌuaxrjexín xrohi la ko ihnchi la ko azufre.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 A̱ ntá níxin parte chojni tsíkꞌenxín tí iní clase tí chin tsíkꞌaxrjexín irꞌva koka̱te̱ mé xrohi la ihnchi la azufre.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Tí kjuachaxin chónta tí koka̱te̱ la kꞌuaxrjexín irꞌva va la ko tí ntané va. A̱ ntá ntané la éxí konche tsjehe la tí kja va mé sincheníhi chojni.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 A̱ ntá tí í so chojni kuíto̱he kꞌuénxinhya tí chin a la kjónté kjuinkíhya sín tí nkehe tjenka̱yáxin sín la kuíto̱ehya sín tinkáchónki sín ncha̱kuen jínahya la ko tí nkehe tsíkjano̱ya chica oro la ko chica plata la ko chica bronce la ko ixro̱ la ko inta, mé tí nkehe tꞌikonhya la ko tienhya la ko tjihya.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 La kjónté xi̱kaha la kuíto̱ehya sín tí nkehe jínahya chꞌe la ko tí chrókꞌóyán kíchó la ko tí nchekjiko kíchó la ko tí chónta sín chojni chjin ókjé la ko tí tjinkaon sín chrókueé.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.