2 Coríntios 7
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Mé xi̱xaha kíchó ni, tí nkehe i mé tsíntáchro Dios tsjanjon chꞌán. Méxra̱ tꞌichjánxi̱n kíxin tjóá chrókꞌuejóni, chrókuíto̱heni kaín nkehe chrókjuinchekji̱ta̱ tí cuérpo̱éni la ko tí a̱sénni. Ntá chrókóxakonhenni chróchrako̱nhe̱nni Dios la tꞌichjánxi̱n chrókjuancheheni chꞌán chrókjuinchetjóáni chꞌán kíxin jehó chꞌán chrókuinkáchónkini.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Chrókjuánjonrá kjuachaxin kaín a̱sánrá chrókuinhínrá tí nkehe chróchronkani. Ninkehó jie̱ chóntehyani ninkexró, la ko kjuíchꞌiyehyani ninkexró.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Jehya ntáchroni tíhi kíxin chrókuékará jie̱. Náhí. Ó nohará kíxin ósé chrónkani kíxin kaín a̱sénni tjuèheni tí jahará kíxin jnkoko̱á chrókꞌuejóni la ko jnkoko̱á chrókꞌuenni.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Janhan la imá tjíkosáyahará tí jahará la ko imá chàna kíxin jína tjejorá. Kjónté kaín nkexrí tjejótjasóteni na imá chàna.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 A̱ ntá tió kjuíjini estado Macedonia la xitjahya chrókꞌo̱kꞌéheni kíxin nkuíxín siín chojni nínkakonhenni la ko kóxakonhen a̱sénni.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Kjánchó Dios na mé tí nkexro nchechéhe̱ a̱sén kaín tí sín tsíkóxrjé mé kjuínchechéhe̱ chꞌán a̱sénni kíxin ó kjuíji chꞌín Tito.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Ntá jehya kíxin tí kjuíji chꞌán ó chrókóchèxinni. Náhí. Chéhe̱ni kíxin jahará kjui̱nchechéhérá chꞌán. Chrónka chꞌán kíxin imá tjinkáonrá chrókꞌuíkonrá tí janhan la ko chrónka chꞌán kíxin tóxakonhanrá kíxin tí jie̱ kjuásinrá la ko kja̱xin tóxakonhanrá chrókjui̱chꞌerá tí nkehe kuétua̱nhanrá. Mé kui̱nha̱n kaín tíha ntá a̱ntsí má kóchàna.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Kjui̱ntakꞌávárá kíxin tí xroon kjian chrꞌanhánrá la kjónté la ntá jie í tóxakonnahya. Na mé senó kóxakonna ntá kꞌuíkua̱n kíxin tí xroon kjuíntaxakonhanrá kjánchó kánhyó isé tíha.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Ntá jie chàna, kjánchó jehya kíxin tí nkehe kjui̱ntakꞌávárá. Náhí. Chàna kíxin tí kjuatꞌává a̱ ntá ikjanrá kuinkachónkirá Dios. Kjuachará kjónté tí kjuatꞌává ntá kjanrá kuinkachónkirá Dios la kóxrjínhi̱n chꞌán. Méxra̱ xi̱kaha jeheni la ninkehó nkehe jínahya kjuítꞌaharáni.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 A̱ ntá tí kjuatꞌává kjuacha chojni ntá sinchechéhe̱ sín Dios kíxin kjuitóxi̱nhin sín tí nkehe tjenka̱yáxin sín la ntá xi̱kaha mé tsaáxin sín ntá í tsꞌáváhya sín chrꞌéxi̱n. A̱ ntá tí sín kuíto̱ehya tí nkehe kuènte chjasintajni mé tꞌává sín kíxin táhó tsꞌenxín sín.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 A̱ ntá jahará kjuachará kꞌuátsínkará tí kjuatꞌává éxí kóxrjínhi̱n Dios, a̱ ntá jie kónohará kíxin jína tjejorá, la ó ntoá tjenka̱yáxinrá, ntá jie chro̱nka̱xínrá nkexrí kꞌuékji̱chꞌerá. Tí nkehe kuinhínrá ntá kjuinchekónínkaonrá la ko kja̱xin kjuínchechrakonrá. Ntá chrꞌéxi̱n ntá tjinkáonrá chrókꞌuikonrá tí janhan. Ntá kjui̱nchekjasóterá tí nkexro kjuasin jie̱. Kaín tíha kjuáko̱xi̱nrá kíxin chontahyará ninkehó jie̱ tí nkehe tsíkónhen.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 A̱ ntá tí nkehe kjian la jehya kíxin kjuenka̱yáxian janhan kuènte tí chꞌín kjuasin jie̱, la ko jehya kíxin kjuenka̱yáxian janhan kuènte tí chꞌín kꞌuává ó. Náhí. Íchá jína kíxin jahará chrókjuáko̱xi̱nrá nkayakon Dios kíxin imá tóxakonhanrá kíxin jeheni xi̱kaha kꞌue̱to̱anni.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Mé xi̱kaha kjui̱chꞌerá ntá kóchéhe̱ni. Kjánchó a̱ntsí má kóchéhe̱ni kíxin kꞌuíkonni kíxin kóchéhe̱ chꞌín Tito kíxin jahará kaín rá kjuínki̱tsará kíxin kjuaxróxin kjuákꞌe chꞌán ntiha.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Janhan kꞌuétja̱nka tí chꞌín Tito kíxin chàna kíxin tí jahará la jehya kjuachꞌia tíha la kósuànahya. Náhí. Kaín nkehe kꞌuétjo̱nka̱rá la chaxín la ko kja̱xin kaín nkehe kꞌuéntátjan chꞌín Tito la chaxín kíxin chéhe̱ni kíxin kuítekáonrá.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 A̱ ntá jie a̱ntsí tjuahará chꞌán kíxin xráxinkaon chꞌán kíxin nkexrí jína kuítekáonrá la ko nkexrí imá kjuíkosáyehérá chꞌán kjuánjonrá kjuachaxin kuíto̱he chꞌán ntiha.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Ntá imá chàna kíxin ó nòna kíxin jahará si̱nchexiteyànará.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.