2 Coríntios 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Mé xi̱kaha kjuenka̱yáxian kíxin chrókjuasánhya janhan ntiha ínaá tí na̱xa̱ xrásinrá kjuanínkaon.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 A̱ ntá tí na̱xa̱ chrókjui̱ntakꞌávárá, ¿a̱ ntá nkexro chrókjuinchechàna ínaá tí chrókjui̱nchechànahyará jahará kíxin janhan kjui̱ntakꞌávárá?
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Mé xi̱kaha ikjian tí xroon chrꞌanhánrá senó kíxin tjínka̱konhya chrókjuasán chrókjui̱nchekóxakonnará ínaá. Náhí. Jahará chrókjui̱nchechànará. Méxra̱ ó nòna kíxin tí chrókóchàna janhan ntá chrókócháhará kaín rá.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Kjánchó tió ikjian tí xroon a chrꞌanhánrá senó la imá kóxakonhen a̱senná tsja̱nka kja̱xin. Kjánchó jehya kíxin ikjian tí xroon a chrꞌanhánrá kíxin chrókjui̱ntakꞌávárá. Náhí. Ikjian tí xroon chrꞌanhánrá kíxin chrókónoaxínrá kíxin imá tjua̱hará tí jahará.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 A̱ ntá tí nkexro kjuínchexakonna la jehya janhvàn kóxakonna. Náhí. Kaínrá kóxakonhanrá. Kjánchó tjínka̱konhya tjetóxin tsontáxrja̱n tíha.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Na mé itsjé tí jahará nixje̱hérá chꞌán kóyakoterá chꞌán kíxin chrókjuasinhya chꞌán jie̱ xi̱kaha la táhó la ó tjen.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Ntá jie chrókꞌuitjáyanhanrá tí jie̱ kjuasin chꞌán, chrókjuínki̱tsará chꞌán, kíxin tí náhí la tsꞌitjáyanxín chꞌán tí kjuancheníhi.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Méxra̱ xrja̱nóa̱hárá kíxin chrókjuáko̱xi̱nrá ínaá kíxin chaxín tjuèhérá chꞌán.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Mé xi̱kaha senó ikjian xroon chrꞌanhánrá kuènte tí kjuanínkaon chontará kíxin tso̱nonaxian á chrókjui̱nchexiteyànará kaín nkehe chrókuétua̱nhánrá.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 A̱ ntá tí si̱nchekꞌitjáyenhenrá ijnko chojni ichrén jie̱ kjuasin chꞌán ntá janhan kja̱xian si̱ntakꞌitjáya̱nha̱n chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán. Méxra̱ tí chaxín kꞌué ichrén jie̱ chrókjui̱ntakꞌitjáya̱nha̱n ijnko chojni la ó kjuixin kjui̱ntakꞌitjáya̱nha̱n chꞌán tí jie̱ a kíxin chrókꞌuejorá jnkojína. Kja̱xin xi̱kaha tjetsjehe Cristo,
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 kíxin ntá tí chꞌín Tsochren na tsjachahya chꞌán tsjachroe chꞌán tí jeheni, kíxin ó noheni nkexrí chꞌia tí chꞌín Jínahya.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 A̱ ntá tió kjuasán tí chjasin Troas chrókjuàkua tí tan jína kuènte Cristo la a̱ntsí xránjon kjuachaxin kíxin chrókónhen xra̱ kuènte Ìnchéni.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Kjánchó náxrjónhya tjen a̱senná kíxin kꞌuitjahya tí kíchó ni Tito. Ntá tuénxín níxja̱ha̱ tí jehe sín tjejó ntiha ntá sákjuia tí estado Macedonia.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Kjuasáyé Dios kíxin xráxín jehe chꞌán tjinki̱tsani chꞌán ntá tjachani kíxin chóntani tí kjuachaxin kuènte Cristo Jesús. Ntá kaín nketí sáchrókjuini mé tja̱ko̱xi̱nni tí tan kuènte chꞌán éxí ijnko nkehe xraxé náxrjón chrókóxrjínhi̱n kaín xín chojni.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Kaínni la éxí yóhe̱ tí xraxé náxrjón kuènte chji̱nco̱ chrókjuanjon Cristo chrókꞌuáyéhe̱ Dios kíxin tíha mé chrókónoexín tí sín tsaá la ko kja̱xin chrókónoexín tí sín tsꞌitjáyan.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Tí sín tsꞌitjáyan mé tókaxraxéhe̱ sín éxí tsꞌenxín sín tí xraxé a. A̱ ntá tí sín tsaá mé tóxrjínhi̱n sín kíxin ijnko nkehe tsjanjon kjuachón tíha. ¿Xá nkexro chrókjuacha chrókjuichꞌe tíha?
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 A̱ ntá jeheni mé xrinchekjihyani nkexrí nixja itén Dios éxí chꞌe nchónhya chojni chrókjuacha sín chichaon. Náhí. Kaín a̱sénni tjakoni itén Dios kíxin kjueyáni chꞌán sichꞌeheni Cristo xra̱, la ko tjetsjehe chꞌán tí xra̱ tjejóchꞌeni.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.