2 Coríntios 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Mé xi̱kaha kjuenka̱yáxian kíxin chrókjuasánhya janhan ntiha ínaá tí na̱xa̱ xrásinrá kjuanínkaon.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 A̱ ntá tí na̱xa̱ chrókjui̱ntakꞌávárá, ¿a̱ ntá nkexro chrókjuinchechàna ínaá tí chrókjui̱nchechànahyará jahará kíxin janhan kjui̱ntakꞌávárá?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Mé xi̱kaha ikjian tí xroon chrꞌanhánrá senó kíxin tjínka̱konhya chrókjuasán chrókjui̱nchekóxakonnará ínaá. Náhí. Jahará chrókjui̱nchechànará. Méxra̱ ó nòna kíxin tí chrókóchàna janhan ntá chrókócháhará kaín rá.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Kjánchó tió ikjian tí xroon a chrꞌanhánrá senó la imá kóxakonhen a̱senná tsja̱nka kja̱xin. Kjánchó jehya kíxin ikjian tí xroon a chrꞌanhánrá kíxin chrókjui̱ntakꞌávárá. Náhí. Ikjian tí xroon chrꞌanhánrá kíxin chrókónoaxínrá kíxin imá tjua̱hará tí jahará.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 A̱ ntá tí nkexro kjuínchexakonna la jehya janhvàn kóxakonna. Náhí. Kaínrá kóxakonhanrá. Kjánchó tjínka̱konhya tjetóxin tsontáxrja̱n tíha.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Na mé itsjé tí jahará nixje̱hérá chꞌán kóyakoterá chꞌán kíxin chrókjuasinhya chꞌán jie̱ xi̱kaha la táhó la ó tjen.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Ntá jie chrókꞌuitjáyanhanrá tí jie̱ kjuasin chꞌán, chrókjuínki̱tsará chꞌán, kíxin tí náhí la tsꞌitjáyanxín chꞌán tí kjuancheníhi.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Méxra̱ xrja̱nóa̱hárá kíxin chrókjuáko̱xi̱nrá ínaá kíxin chaxín tjuèhérá chꞌán.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Mé xi̱kaha senó ikjian xroon chrꞌanhánrá kuènte tí kjuanínkaon chontará kíxin tso̱nonaxian á chrókjui̱nchexiteyànará kaín nkehe chrókuétua̱nhánrá.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 A̱ ntá tí si̱nchekꞌitjáyenhenrá ijnko chojni ichrén jie̱ kjuasin chꞌán ntá janhan kja̱xian si̱ntakꞌitjáya̱nha̱n chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán. Méxra̱ tí chaxín kꞌué ichrén jie̱ chrókjui̱ntakꞌitjáya̱nha̱n ijnko chojni la ó kjuixin kjui̱ntakꞌitjáya̱nha̱n chꞌán tí jie̱ a kíxin chrókꞌuejorá jnkojína. Kja̱xin xi̱kaha tjetsjehe Cristo,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 kíxin ntá tí chꞌín Tsochren na tsjachahya chꞌán tsjachroe chꞌán tí jeheni, kíxin ó noheni nkexrí chꞌia tí chꞌín Jínahya.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 A̱ ntá tió kjuasán tí chjasin Troas chrókjuàkua tí tan jína kuènte Cristo la a̱ntsí xránjon kjuachaxin kíxin chrókónhen xra̱ kuènte Ìnchéni.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Kjánchó náxrjónhya tjen a̱senná kíxin kꞌuitjahya tí kíchó ni Tito. Ntá tuénxín níxja̱ha̱ tí jehe sín tjejó ntiha ntá sákjuia tí estado Macedonia.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Kjuasáyé Dios kíxin xráxín jehe chꞌán tjinki̱tsani chꞌán ntá tjachani kíxin chóntani tí kjuachaxin kuènte Cristo Jesús. Ntá kaín nketí sáchrókjuini mé tja̱ko̱xi̱nni tí tan kuènte chꞌán éxí ijnko nkehe xraxé náxrjón chrókóxrjínhi̱n kaín xín chojni.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Kaínni la éxí yóhe̱ tí xraxé náxrjón kuènte chji̱nco̱ chrókjuanjon Cristo chrókꞌuáyéhe̱ Dios kíxin tíha mé chrókónoexín tí sín tsaá la ko kja̱xin chrókónoexín tí sín tsꞌitjáyan.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Tí sín tsꞌitjáyan mé tókaxraxéhe̱ sín éxí tsꞌenxín sín tí xraxé a. A̱ ntá tí sín tsaá mé tóxrjínhi̱n sín kíxin ijnko nkehe tsjanjon kjuachón tíha. ¿Xá nkexro chrókjuacha chrókjuichꞌe tíha?
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 A̱ ntá jeheni mé xrinchekjihyani nkexrí nixja itén Dios éxí chꞌe nchónhya chojni chrókjuacha sín chichaon. Náhí. Kaín a̱sénni tjakoni itén Dios kíxin kjueyáni chꞌán sichꞌeheni Cristo xra̱, la ko tjetsjehe chꞌán tí xra̱ tjejóchꞌeni.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.