2 Coríntios 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Mé xi̱kaha kjuenka̱yáxian kíxin chrókjuasánhya janhan ntiha ínaá tí na̱xa̱ xrásinrá kjuanínkaon.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 A̱ ntá tí na̱xa̱ chrókjui̱ntakꞌávárá, ¿a̱ ntá nkexro chrókjuinchechàna ínaá tí chrókjui̱nchechànahyará jahará kíxin janhan kjui̱ntakꞌávárá?
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Mé xi̱kaha ikjian tí xroon chrꞌanhánrá senó kíxin tjínka̱konhya chrókjuasán chrókjui̱nchekóxakonnará ínaá. Náhí. Jahará chrókjui̱nchechànará. Méxra̱ ó nòna kíxin tí chrókóchàna janhan ntá chrókócháhará kaín rá.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Kjánchó tió ikjian tí xroon a chrꞌanhánrá senó la imá kóxakonhen a̱senná tsja̱nka kja̱xin. Kjánchó jehya kíxin ikjian tí xroon a chrꞌanhánrá kíxin chrókjui̱ntakꞌávárá. Náhí. Ikjian tí xroon chrꞌanhánrá kíxin chrókónoaxínrá kíxin imá tjua̱hará tí jahará.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 A̱ ntá tí nkexro kjuínchexakonna la jehya janhvàn kóxakonna. Náhí. Kaínrá kóxakonhanrá. Kjánchó tjínka̱konhya tjetóxin tsontáxrja̱n tíha.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Na mé itsjé tí jahará nixje̱hérá chꞌán kóyakoterá chꞌán kíxin chrókjuasinhya chꞌán jie̱ xi̱kaha la táhó la ó tjen.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Ntá jie chrókꞌuitjáyanhanrá tí jie̱ kjuasin chꞌán, chrókjuínki̱tsará chꞌán, kíxin tí náhí la tsꞌitjáyanxín chꞌán tí kjuancheníhi.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Méxra̱ xrja̱nóa̱hárá kíxin chrókjuáko̱xi̱nrá ínaá kíxin chaxín tjuèhérá chꞌán.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Mé xi̱kaha senó ikjian xroon chrꞌanhánrá kuènte tí kjuanínkaon chontará kíxin tso̱nonaxian á chrókjui̱nchexiteyànará kaín nkehe chrókuétua̱nhánrá.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 A̱ ntá tí si̱nchekꞌitjáyenhenrá ijnko chojni ichrén jie̱ kjuasin chꞌán ntá janhan kja̱xian si̱ntakꞌitjáya̱nha̱n chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán. Méxra̱ tí chaxín kꞌué ichrén jie̱ chrókjui̱ntakꞌitjáya̱nha̱n ijnko chojni la ó kjuixin kjui̱ntakꞌitjáya̱nha̱n chꞌán tí jie̱ a kíxin chrókꞌuejorá jnkojína. Kja̱xin xi̱kaha tjetsjehe Cristo,
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 kíxin ntá tí chꞌín Tsochren na tsjachahya chꞌán tsjachroe chꞌán tí jeheni, kíxin ó noheni nkexrí chꞌia tí chꞌín Jínahya.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 A̱ ntá tió kjuasán tí chjasin Troas chrókjuàkua tí tan jína kuènte Cristo la a̱ntsí xránjon kjuachaxin kíxin chrókónhen xra̱ kuènte Ìnchéni.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Kjánchó náxrjónhya tjen a̱senná kíxin kꞌuitjahya tí kíchó ni Tito. Ntá tuénxín níxja̱ha̱ tí jehe sín tjejó ntiha ntá sákjuia tí estado Macedonia.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Kjuasáyé Dios kíxin xráxín jehe chꞌán tjinki̱tsani chꞌán ntá tjachani kíxin chóntani tí kjuachaxin kuènte Cristo Jesús. Ntá kaín nketí sáchrókjuini mé tja̱ko̱xi̱nni tí tan kuènte chꞌán éxí ijnko nkehe xraxé náxrjón chrókóxrjínhi̱n kaín xín chojni.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Kaínni la éxí yóhe̱ tí xraxé náxrjón kuènte chji̱nco̱ chrókjuanjon Cristo chrókꞌuáyéhe̱ Dios kíxin tíha mé chrókónoexín tí sín tsaá la ko kja̱xin chrókónoexín tí sín tsꞌitjáyan.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Tí sín tsꞌitjáyan mé tókaxraxéhe̱ sín éxí tsꞌenxín sín tí xraxé a. A̱ ntá tí sín tsaá mé tóxrjínhi̱n sín kíxin ijnko nkehe tsjanjon kjuachón tíha. ¿Xá nkexro chrókjuacha chrókjuichꞌe tíha?
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 A̱ ntá jeheni mé xrinchekjihyani nkexrí nixja itén Dios éxí chꞌe nchónhya chojni chrókjuacha sín chichaon. Náhí. Kaín a̱sénni tjakoni itén Dios kíxin kjueyáni chꞌán sichꞌeheni Cristo xra̱, la ko tjetsjehe chꞌán tí xra̱ tjejóchꞌeni.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.