1 Tessalonicenses 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVI
1 Kónohará kaín rá kíchó ni kíxin jehya chónkó kjuíjini chjasánrá.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ó kónohará kíxin senó tí sín chjasin Filipos kꞌuékjinchekjasóteni sín la ko kꞌuékꞌántaxínhi̱nni sín. Kjánchó Dios mé kjuínki̱tsa ntá chrakonhyani kjua̱ko̱ha̱ráni tí tan tsaáxinni kuènte Dios kjónté imá kꞌuénínkakonhenni sín.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Kónohará kíxin jehya ntoáhya kjua̱ko̱ha̱ráni la ko jehya ijnko nkehe náxrjónhya kjuakoni la ko kjuítꞌayahyaráni ninkehó.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Náhí. Dios mé kjueyá chꞌán tí jeheni kíxin chrókjuakoni tí tan tsaáxinni, mé xi̱kaha ntoá tjakoni. Jehya kíxin chojni ó nchechéhe̱ni. Náhí. Nchechéhe̱ni Dios tí nkexro nohe nkehe tónhen a̱sénni.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ó nohará kíxin kjuíchꞌiyaxínhyani itan imá náxrjón kíxin xi̱kaha chrókuakitsjexínni chichaon chrókjuachani. Náhí. Dios la ó nohe chꞌán kíxin xi̱kahya kjuíchꞌeni.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Tjeyáhyani kíxin chojni chrókjuikosáyeheni sín la á jahará la o̱ í so chojni. Náhí, xi̱kahya chꞌeni, kjónté chóntani kjuachaxin chrókꞌue̱tua̱nhanráni kíxin chrókjuánjonrá nkehe chrókꞌuáyéhe̱ni kíxin jeheni chꞌeheni xra̱ Cristo.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Jnkojína kꞌuénixjaharáni kꞌuékꞌejóni. Éxí yóhe̱ ijnko ìné xjan tꞌàyakonhen xje̱en kíxin tsꞌánkí xjan mé xi̱kaha jeheni kꞌuàyakonhanráni tí jahará.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Imá tjuàhará ntá jehya jehó tí itén Dios chrókjua̱ko̱ha̱ráni. Náhí. Kjónté chrókꞌuenxínni tí tja̱ko̱ha̱ráni kíxin xi̱kaha imá tjua̱hará.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Kíchóni, chróxraxinkáonrá kíxin tió kꞌuéjóni chjasánrá la mé nchónhya xra̱ kjuíchꞌeni ncha̱kotjin la ko tie ntá kjuachani chichaon kꞌue̱naxínni nkehe sineni kíxin tjinkakonhyani kíxin chrótjáharáni xra̱ chrókjuánjonrá nkehe chrókjoneni nachrohe kꞌuejóni ntiha kjua̱ko̱ha̱ráni itén Dios.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Jahará la ó nohará la ko ó nohe Dios kíxin chaxín jína kꞌuéjókoaráni jahará chojni tinkáchónki Ìnchéni. Nijnko nkexro tsꞌekahyani jie̱ kíxin ichrén nkehe jínahya chrókjuichꞌeni.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Jahará ó nohará kíxin kjua̱ko̱ha̱ráni la ko kjuínchechéhe̱ni tí jahará jnkojnkorá éxí chꞌe ijnko itꞌé xjan tjuèhe xje̱en chꞌán.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 La ko kꞌue̱tua̱nhanráni kíxin jína chrókꞌuejorá éxí tjinkaon Dios chrókꞌuéjó tí sín tinkáchónki chꞌán kíxin jehe chꞌán ó kꞌuíya̱hará chꞌán kíxin chrókꞌuayéhérá tí kjuachaxin kuènte chꞌán.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Méxra̱ jnkochríxín tjancheheni Dios kjuasáya kíxin tió kuínhínrá tí tan jína kuènte chꞌán kjua̱ko̱ha̱ráni na ntá kjuátso̱anrá kíxin chaxín tí tan jína kuènte Dios ntá jehya tan kuènte chojni a̱ ntá kaín rá ó kuítekáonrá tí tan a̱ ntá kꞌuíxitóxi̱n nti̱ará.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Mé xi̱kaha jahará kíchó ni kjuasótiará kónínkakonhanrá tí sín chjasánrá éxí yóhe̱ kónhen tí sín kuènte Dios tinkáchónki Ìnchéni Cristo Jesús tí estado Judea kíxin tió kjuankíxin kuinkáchónki sín Ìnchéni ntá tí sín judío chjasén sín mé kjuankíxin sín kónínkakonhen sín chrókꞌóyán sín.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 A̱ ntá tí sín judío a mé tsíkꞌóyán sín Ìnchéni Jesús la ko tsíkꞌóyán sín tí sín tsíchronka tí itén Dios ósé la xi̱kaha kja̱xin kꞌuinkíténi sín. A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín la kónínkakonhen sín kaín chojni. A̱ ntá Dios la kóxrjíe̱nhya chꞌán kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe sín.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 A̱ ntá tjinkaonni kíxin chrókjua̱ko̱he̱ni tí sín jehya judío tí tan jína chrókuaáxin sín a̱ ntá tí sín judío tjinkakonhya sín chrókjuakoni. Na mé xi̱kaha imá nchekꞌánkí sín tí jie̱ kuènte sín. A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín ntá Dios sinchekjasóte chꞌán tí jehe sín.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Kíchóni, tió kuíto̱heni tí jahará a̱ ntá kjónté ókjé kꞌuéjóni la kꞌuéxraxinkaonni kaín a̱sénni tí jahará la ko imá tjinkaonni chrókjuijitsjeheni tí jahará ínaá.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Na mé xi̱kaha janhan Pablo itsjé veces mé tjínka̱van chrókjuasántsjaha̱ tí jahará, a̱ ntá tí chꞌín Tsochren mé kꞌuínkakònna ntá xitjahya tsjasán.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 ¿Nkehe tso̱nhen tí xra̱ tjejóchꞌeni tjejóchóenxinni la ko nkekuènte tjejóchéhe̱ni? Jahará mé tso̱chèxínni tió tsi Ìnchéni Jesucristo kíxin kuítekáonrá chꞌán.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Méxra̱ jahará mé kóchèxinni kíxin kuítekáonrá.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.