1 Tessalonicenses 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 Kónohará kaín rá kíchó ni kíxin jehya chónkó kjuíjini chjasánrá.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ó kónohará kíxin senó tí sín chjasin Filipos kꞌuékjinchekjasóteni sín la ko kꞌuékꞌántaxínhi̱nni sín. Kjánchó Dios mé kjuínki̱tsa ntá chrakonhyani kjua̱ko̱ha̱ráni tí tan tsaáxinni kuènte Dios kjónté imá kꞌuénínkakonhenni sín.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Kónohará kíxin jehya ntoáhya kjua̱ko̱ha̱ráni la ko jehya ijnko nkehe náxrjónhya kjuakoni la ko kjuítꞌayahyaráni ninkehó.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Náhí. Dios mé kjueyá chꞌán tí jeheni kíxin chrókjuakoni tí tan tsaáxinni, mé xi̱kaha ntoá tjakoni. Jehya kíxin chojni ó nchechéhe̱ni. Náhí. Nchechéhe̱ni Dios tí nkexro nohe nkehe tónhen a̱sénni.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ó nohará kíxin kjuíchꞌiyaxínhyani itan imá náxrjón kíxin xi̱kaha chrókuakitsjexínni chichaon chrókjuachani. Náhí. Dios la ó nohe chꞌán kíxin xi̱kahya kjuíchꞌeni.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Tjeyáhyani kíxin chojni chrókjuikosáyeheni sín la á jahará la o̱ í so chojni. Náhí, xi̱kahya chꞌeni, kjónté chóntani kjuachaxin chrókꞌue̱tua̱nhanráni kíxin chrókjuánjonrá nkehe chrókꞌuáyéhe̱ni kíxin jeheni chꞌeheni xra̱ Cristo.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Jnkojína kꞌuénixjaharáni kꞌuékꞌejóni. Éxí yóhe̱ ijnko ìné xjan tꞌàyakonhen xje̱en kíxin tsꞌánkí xjan mé xi̱kaha jeheni kꞌuàyakonhanráni tí jahará.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Imá tjuàhará ntá jehya jehó tí itén Dios chrókjua̱ko̱ha̱ráni. Náhí. Kjónté chrókꞌuenxínni tí tja̱ko̱ha̱ráni kíxin xi̱kaha imá tjua̱hará.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Kíchóni, chróxraxinkáonrá kíxin tió kꞌuéjóni chjasánrá la mé nchónhya xra̱ kjuíchꞌeni ncha̱kotjin la ko tie ntá kjuachani chichaon kꞌue̱naxínni nkehe sineni kíxin tjinkakonhyani kíxin chrótjáharáni xra̱ chrókjuánjonrá nkehe chrókjoneni nachrohe kꞌuejóni ntiha kjua̱ko̱ha̱ráni itén Dios.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Jahará la ó nohará la ko ó nohe Dios kíxin chaxín jína kꞌuéjókoaráni jahará chojni tinkáchónki Ìnchéni. Nijnko nkexro tsꞌekahyani jie̱ kíxin ichrén nkehe jínahya chrókjuichꞌeni.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Jahará ó nohará kíxin kjua̱ko̱ha̱ráni la ko kjuínchechéhe̱ni tí jahará jnkojnkorá éxí chꞌe ijnko itꞌé xjan tjuèhe xje̱en chꞌán.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 La ko kꞌue̱tua̱nhanráni kíxin jína chrókꞌuejorá éxí tjinkaon Dios chrókꞌuéjó tí sín tinkáchónki chꞌán kíxin jehe chꞌán ó kꞌuíya̱hará chꞌán kíxin chrókꞌuayéhérá tí kjuachaxin kuènte chꞌán.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Méxra̱ jnkochríxín tjancheheni Dios kjuasáya kíxin tió kuínhínrá tí tan jína kuènte chꞌán kjua̱ko̱ha̱ráni na ntá kjuátso̱anrá kíxin chaxín tí tan jína kuènte Dios ntá jehya tan kuènte chojni a̱ ntá kaín rá ó kuítekáonrá tí tan a̱ ntá kꞌuíxitóxi̱n nti̱ará.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Mé xi̱kaha jahará kíchó ni kjuasótiará kónínkakonhanrá tí sín chjasánrá éxí yóhe̱ kónhen tí sín kuènte Dios tinkáchónki Ìnchéni Cristo Jesús tí estado Judea kíxin tió kjuankíxin kuinkáchónki sín Ìnchéni ntá tí sín judío chjasén sín mé kjuankíxin sín kónínkakonhen sín chrókꞌóyán sín.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 A̱ ntá tí sín judío a mé tsíkꞌóyán sín Ìnchéni Jesús la ko tsíkꞌóyán sín tí sín tsíchronka tí itén Dios ósé la xi̱kaha kja̱xin kꞌuinkíténi sín. A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín la kónínkakonhen sín kaín chojni. A̱ ntá Dios la kóxrjíe̱nhya chꞌán kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe sín.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 A̱ ntá tjinkaonni kíxin chrókjua̱ko̱he̱ni tí sín jehya judío tí tan jína chrókuaáxin sín a̱ ntá tí sín judío tjinkakonhya sín chrókjuakoni. Na mé xi̱kaha imá nchekꞌánkí sín tí jie̱ kuènte sín. A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín ntá Dios sinchekjasóte chꞌán tí jehe sín.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Kíchóni, tió kuíto̱heni tí jahará a̱ ntá kjónté ókjé kꞌuéjóni la kꞌuéxraxinkaonni kaín a̱sénni tí jahará la ko imá tjinkaonni chrókjuijitsjeheni tí jahará ínaá.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Na mé xi̱kaha janhan Pablo itsjé veces mé tjínka̱van chrókjuasántsjaha̱ tí jahará, a̱ ntá tí chꞌín Tsochren mé kꞌuínkakònna ntá xitjahya tsjasán.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Nkehe tso̱nhen tí xra̱ tjejóchꞌeni tjejóchóenxinni la ko nkekuènte tjejóchéhe̱ni? Jahará mé tso̱chèxínni tió tsi Ìnchéni Jesucristo kíxin kuítekáonrá chꞌán.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Méxra̱ jahará mé kóchèxinni kíxin kuítekáonrá.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.