1 Tessalonicenses 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 Kónohará kaín rá kíchó ni kíxin jehya chónkó kjuíjini chjasánrá.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Ó kónohará kíxin senó tí sín chjasin Filipos kꞌuékjinchekjasóteni sín la ko kꞌuékꞌántaxínhi̱nni sín. Kjánchó Dios mé kjuínki̱tsa ntá chrakonhyani kjua̱ko̱ha̱ráni tí tan tsaáxinni kuènte Dios kjónté imá kꞌuénínkakonhenni sín.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Kónohará kíxin jehya ntoáhya kjua̱ko̱ha̱ráni la ko jehya ijnko nkehe náxrjónhya kjuakoni la ko kjuítꞌayahyaráni ninkehó.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Náhí. Dios mé kjueyá chꞌán tí jeheni kíxin chrókjuakoni tí tan tsaáxinni, mé xi̱kaha ntoá tjakoni. Jehya kíxin chojni ó nchechéhe̱ni. Náhí. Nchechéhe̱ni Dios tí nkexro nohe nkehe tónhen a̱sénni.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ó nohará kíxin kjuíchꞌiyaxínhyani itan imá náxrjón kíxin xi̱kaha chrókuakitsjexínni chichaon chrókjuachani. Náhí. Dios la ó nohe chꞌán kíxin xi̱kahya kjuíchꞌeni.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Tjeyáhyani kíxin chojni chrókjuikosáyeheni sín la á jahará la o̱ í so chojni. Náhí, xi̱kahya chꞌeni, kjónté chóntani kjuachaxin chrókꞌue̱tua̱nhanráni kíxin chrókjuánjonrá nkehe chrókꞌuáyéhe̱ni kíxin jeheni chꞌeheni xra̱ Cristo.
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Jnkojína kꞌuénixjaharáni kꞌuékꞌejóni. Éxí yóhe̱ ijnko ìné xjan tꞌàyakonhen xje̱en kíxin tsꞌánkí xjan mé xi̱kaha jeheni kꞌuàyakonhanráni tí jahará.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Imá tjuàhará ntá jehya jehó tí itén Dios chrókjua̱ko̱ha̱ráni. Náhí. Kjónté chrókꞌuenxínni tí tja̱ko̱ha̱ráni kíxin xi̱kaha imá tjua̱hará.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Kíchóni, chróxraxinkáonrá kíxin tió kꞌuéjóni chjasánrá la mé nchónhya xra̱ kjuíchꞌeni ncha̱kotjin la ko tie ntá kjuachani chichaon kꞌue̱naxínni nkehe sineni kíxin tjinkakonhyani kíxin chrótjáharáni xra̱ chrókjuánjonrá nkehe chrókjoneni nachrohe kꞌuejóni ntiha kjua̱ko̱ha̱ráni itén Dios.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Jahará la ó nohará la ko ó nohe Dios kíxin chaxín jína kꞌuéjókoaráni jahará chojni tinkáchónki Ìnchéni. Nijnko nkexro tsꞌekahyani jie̱ kíxin ichrén nkehe jínahya chrókjuichꞌeni.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Jahará ó nohará kíxin kjua̱ko̱ha̱ráni la ko kjuínchechéhe̱ni tí jahará jnkojnkorá éxí chꞌe ijnko itꞌé xjan tjuèhe xje̱en chꞌán.
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 La ko kꞌue̱tua̱nhanráni kíxin jína chrókꞌuejorá éxí tjinkaon Dios chrókꞌuéjó tí sín tinkáchónki chꞌán kíxin jehe chꞌán ó kꞌuíya̱hará chꞌán kíxin chrókꞌuayéhérá tí kjuachaxin kuènte chꞌán.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Méxra̱ jnkochríxín tjancheheni Dios kjuasáya kíxin tió kuínhínrá tí tan jína kuènte chꞌán kjua̱ko̱ha̱ráni na ntá kjuátso̱anrá kíxin chaxín tí tan jína kuènte Dios ntá jehya tan kuènte chojni a̱ ntá kaín rá ó kuítekáonrá tí tan a̱ ntá kꞌuíxitóxi̱n nti̱ará.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Mé xi̱kaha jahará kíchó ni kjuasótiará kónínkakonhanrá tí sín chjasánrá éxí yóhe̱ kónhen tí sín kuènte Dios tinkáchónki Ìnchéni Cristo Jesús tí estado Judea kíxin tió kjuankíxin kuinkáchónki sín Ìnchéni ntá tí sín judío chjasén sín mé kjuankíxin sín kónínkakonhen sín chrókꞌóyán sín.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 A̱ ntá tí sín judío a mé tsíkꞌóyán sín Ìnchéni Jesús la ko tsíkꞌóyán sín tí sín tsíchronka tí itén Dios ósé la xi̱kaha kja̱xin kꞌuinkíténi sín. A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín la kónínkakonhen sín kaín chojni. A̱ ntá Dios la kóxrjíe̱nhya chꞌán kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe sín.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 A̱ ntá tjinkaonni kíxin chrókjua̱ko̱he̱ni tí sín jehya judío tí tan jína chrókuaáxin sín a̱ ntá tí sín judío tjinkakonhya sín chrókjuakoni. Na mé xi̱kaha imá nchekꞌánkí sín tí jie̱ kuènte sín. A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín ntá Dios sinchekjasóte chꞌán tí jehe sín.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Kíchóni, tió kuíto̱heni tí jahará a̱ ntá kjónté ókjé kꞌuéjóni la kꞌuéxraxinkaonni kaín a̱sénni tí jahará la ko imá tjinkaonni chrókjuijitsjeheni tí jahará ínaá.
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 Na mé xi̱kaha janhan Pablo itsjé veces mé tjínka̱van chrókjuasántsjaha̱ tí jahará, a̱ ntá tí chꞌín Tsochren mé kꞌuínkakònna ntá xitjahya tsjasán.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Nkehe tso̱nhen tí xra̱ tjejóchꞌeni tjejóchóenxinni la ko nkekuènte tjejóchéhe̱ni? Jahará mé tso̱chèxínni tió tsi Ìnchéni Jesucristo kíxin kuítekáonrá chꞌán.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 Méxra̱ jahará mé kóchèxinni kíxin kuítekáonrá.
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.