Tiago 3
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Walytja tjuṯa, wanyuya kulila. Panya Godalu aṉangu nintilpai tjuṯa puḻkaṟa alatjiṯu nyanganyi palumpa tjukurpa tjukaṟurungku nintinnyangka ngurkantankunytjikitjangku. Ka nyara palulanguṟu nyura uwankarangku tjukurpa nintintjikitja mukuringkunytja wiyangku wantima, ka tjarangku kutju nintinma atatjuṟa kuliṟa. Panya Godalu nintilpai tjuṯa puḻkaṟa nyanganyi aṉangu kutjupa tjuṯangka waintaṟa.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Nganaṉa kutjupa-aṟa uwankarangku kura palyalpai. Palu panya aṉangu palya mulapa nyanga alatji nyinapai paluṟu kutjupa tjuṯa kuralpai wiya munu kampangkaṯu wangkapai wiya, wiṟu kutju wangkapai. Uwa, aṉangu paluṟu wiṟu kutju wangkarampa palyanyku tjukaṟuru nyinapai. Kala uti palu puṟunypaṯu tjaḻinypa uriṟa wiṟu kutju wangkama.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 — ausente —
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 — ausente —
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 — ausente —
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Wanyuya kulila waṟu ngapartji. Panya purku tjukutjuku puuṟa tilinnyangka tilingaṟala puḻkaringkupai. Ka palu puṟunypa nganaṉa tjaḻinypa tjukutjuku uriṟa wangkanyi, ka wangka puḻkaringanyi, ka panya aṉangu tjuṯangku kulini. Ka mamungku panya tjaḻinypa kura tjuṯa wangkanytjaku palyalpai, ka wangka paluṟu waṟu puṟunytju lipiringkula aṉangu tjuṯa kuralpai. |src="MB_JAM 3v6 embers.tif" size="col" loc="p" ref="3:6"
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Munu kuka tjuṯa kuḻuya ngapartji kulila. Panya kuwaripatjaranguṟu aṉangu tjuṯangku kuka kutjupa kutjupa tjuṯa witiṟa nintiningi tjuḻpu, liru, uṟutja tjuṯa kuḻukuḻu tjananya wangaṉarangku kulintjaku, ka kuwari nintintjaku ngaṟanyiṯu.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Palu wanyu kulila. Kutjupangku tjaḻinypa nyangatja nintintjaku ngaṟanyi? Wiya alatjiṯu. Kutjupangku puṯu nintini tjaḻinypa nyanga palunya wiṟu tjuṯa kutju wangkanytjaku. Panya tjaḻinypa nyangatja kura puḻkatjara aṉangu mukuringkunyangka tiṯutjara urira wangka puḻkalpai munu aṉangu iluntankupai alatjiṯu, panya lirungku patjaṟa iluntankupai, palu puṟunypa.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ka nganaṉa kutjupa-aṟa tjaḻinypa uriṟa Mayatja Godanya waḻkulpai, munula piṟuku aṉangu tjuṯa warkipai tjaḻinypa panya palunya urira, aṉangu panya Godalu palunya puṟunypa nyinanytjaku paluntja tjuṯa.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ka alatji palya wiya. Uti nganaṉa palya munu kura tjunguṟa wangkawiyangku wantima.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Panya warngalyku kutjunguṟu mina palya munu kura tjungu pakalpai wiya.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Ka palu puṟunypa mai alipa tjuṯa puṉu iḻingka pakalpai wiya, munu iḻi tjuṯa puṉu kiṟipitjingka pakalpai wiya alatjiṯu. Nganaṉa mina palya puṯu mantjilpai mina tjaltutjaranguṟu. Kala uti aṟa nyanganpa kulintjatjanungku tjaḻinypa uriṟa palya munu kura tjunguṟa wangkawiyangku wantima.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Aṉangu kutjupa wanyu nyuralanguṟu nintipuka nyinanyi tjukaṟurungku kulilpai? Munu uti paluṟu tjukaṟuru nyinama, munu aṉangu uwankaraku mukuringama munu pukuḻṯu alpamilanma kurunpa tjaṟuringkula, kaṉany-kaṉanyarira walytjangku mirawaṉinytja wiyangku. Ka nyara palulanguṟu kutjupa tjuṯangku nyakula kulilku, “Mulapa paluṟu nintipuka nyinanyi, tjukaṟurungku kulilpai.”
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Palu tjinguṟu nyura aṉangu kutjupa tjuṯaku nyakula rawa nyaṟaringkupai munu tjananya kuranmankupai. Munu tjinguṟu nyura aṉangu ngaḻṯutjara nyakula kutjupa kutjupa nyura kanyintja ungkunytja wiyangku ngurtjungku kanyilpai. Munu tjinguṟu nyura alatji mukulya wiya nyinara kaṉany-kaṉanytju wangkara walytjangku wiṟunmankupai palya-palku nyinara. Palu wiya, nyangatja kura. Uti nyura mukulya wiya nyinanytjatjanungku ngunti walytjangku mirawaṉiwiyangku wantima munuyanku tjukaṟurungku kulinma.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Godalu wanyu nyuranya nintinu alatji kulintjaku? Wiya alatjiṯu. Nyangatja nyura mamungka kuliṟa nintiringu aṟa mantatja, panya mamungku alatji nintilpai, Godalu wiyangku.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Panya aṉangungku walytjangku puḻkanmaṟa kutjupa tjuṯaku nyaṟaringkula pikaringkunyangka pika paluṟu lipiringkupai aṉangu winkingka, ka nyara palulanguṟu kura puḻkaringkupai.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Palu panya Godalu nintipuka puḻkangku nganaṉanya nintilpai palya mulapa nyinanytjaku pukuḻpa kalypa mulapa aṉangu tjuṯangka tjungu. Nyara paluṟu kutjungku nintilpai aṉangu tjuṯangka purkaṟangku kulintjaku, munu kuranyitja tjuṯangka wangaṉarangku kulintjaku munu tjungungku palyantjaku, munu ngaḻṯunytjungku aṯunymaṟa kanyintjaku, munu aṉangu uwankaraku puḻkaṟa mukuringkunytjaku tjara wantinytja wiya, munu wangkara kalkuntjatjanungku tjukaṟurungku palyantjaku, tjaangku kutju wangkanytja wiyangku.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Uwa, Godalu kutjungku nganaṉanya nintilpai aṉangu tjuṯangka tjunguringkula pukuḻpa kalypa nyinanytjaku. Ka nganaṉa aṉangu tjuṯa ngapartji-ngapartji pikaringkunyangka markulku pika wantira kalypa nyinanytjaku. Kaya palulanguṟu kalyparingkula pukuḻpa tjungu nyinaku Godalu nyakula pukuḻarinytjaku.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.