Tiago 3
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Walytja tjuṯa, wanyuya kulila. Panya Godalu aṉangu nintilpai tjuṯa puḻkaṟa alatjiṯu nyanganyi palumpa tjukurpa tjukaṟurungku nintinnyangka ngurkantankunytjikitjangku. Ka nyara palulanguṟu nyura uwankarangku tjukurpa nintintjikitja mukuringkunytja wiyangku wantima, ka tjarangku kutju nintinma atatjuṟa kuliṟa. Panya Godalu nintilpai tjuṯa puḻkaṟa nyanganyi aṉangu kutjupa tjuṯangka waintaṟa.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Nganaṉa kutjupa-aṟa uwankarangku kura palyalpai. Palu panya aṉangu palya mulapa nyanga alatji nyinapai paluṟu kutjupa tjuṯa kuralpai wiya munu kampangkaṯu wangkapai wiya, wiṟu kutju wangkapai. Uwa, aṉangu paluṟu wiṟu kutju wangkarampa palyanyku tjukaṟuru nyinapai. Kala uti palu puṟunypaṯu tjaḻinypa uriṟa wiṟu kutju wangkama.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 — ausente —
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 — ausente —
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 — ausente —
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Wanyuya kulila waṟu ngapartji. Panya purku tjukutjuku puuṟa tilinnyangka tilingaṟala puḻkaringkupai. Ka palu puṟunypa nganaṉa tjaḻinypa tjukutjuku uriṟa wangkanyi, ka wangka puḻkaringanyi, ka panya aṉangu tjuṯangku kulini. Ka mamungku panya tjaḻinypa kura tjuṯa wangkanytjaku palyalpai, ka wangka paluṟu waṟu puṟunytju lipiringkula aṉangu tjuṯa kuralpai. |src="MB_JAM 3v6 embers.tif" size="col" loc="p" ref="3:6"
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Munu kuka tjuṯa kuḻuya ngapartji kulila. Panya kuwaripatjaranguṟu aṉangu tjuṯangku kuka kutjupa kutjupa tjuṯa witiṟa nintiningi tjuḻpu, liru, uṟutja tjuṯa kuḻukuḻu tjananya wangaṉarangku kulintjaku, ka kuwari nintintjaku ngaṟanyiṯu.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Palu wanyu kulila. Kutjupangku tjaḻinypa nyangatja nintintjaku ngaṟanyi? Wiya alatjiṯu. Kutjupangku puṯu nintini tjaḻinypa nyanga palunya wiṟu tjuṯa kutju wangkanytjaku. Panya tjaḻinypa nyangatja kura puḻkatjara aṉangu mukuringkunyangka tiṯutjara urira wangka puḻkalpai munu aṉangu iluntankupai alatjiṯu, panya lirungku patjaṟa iluntankupai, palu puṟunypa.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Ka nganaṉa kutjupa-aṟa tjaḻinypa uriṟa Mayatja Godanya waḻkulpai, munula piṟuku aṉangu tjuṯa warkipai tjaḻinypa panya palunya urira, aṉangu panya Godalu palunya puṟunypa nyinanytjaku paluntja tjuṯa.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Ka alatji palya wiya. Uti nganaṉa palya munu kura tjunguṟa wangkawiyangku wantima.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Panya warngalyku kutjunguṟu mina palya munu kura tjungu pakalpai wiya.
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Ka palu puṟunypa mai alipa tjuṯa puṉu iḻingka pakalpai wiya, munu iḻi tjuṯa puṉu kiṟipitjingka pakalpai wiya alatjiṯu. Nganaṉa mina palya puṯu mantjilpai mina tjaltutjaranguṟu. Kala uti aṟa nyanganpa kulintjatjanungku tjaḻinypa uriṟa palya munu kura tjunguṟa wangkawiyangku wantima.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Aṉangu kutjupa wanyu nyuralanguṟu nintipuka nyinanyi tjukaṟurungku kulilpai? Munu uti paluṟu tjukaṟuru nyinama, munu aṉangu uwankaraku mukuringama munu pukuḻṯu alpamilanma kurunpa tjaṟuringkula, kaṉany-kaṉanyarira walytjangku mirawaṉinytja wiyangku. Ka nyara palulanguṟu kutjupa tjuṯangku nyakula kulilku, “Mulapa paluṟu nintipuka nyinanyi, tjukaṟurungku kulilpai.”
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Palu tjinguṟu nyura aṉangu kutjupa tjuṯaku nyakula rawa nyaṟaringkupai munu tjananya kuranmankupai. Munu tjinguṟu nyura aṉangu ngaḻṯutjara nyakula kutjupa kutjupa nyura kanyintja ungkunytja wiyangku ngurtjungku kanyilpai. Munu tjinguṟu nyura alatji mukulya wiya nyinara kaṉany-kaṉanytju wangkara walytjangku wiṟunmankupai palya-palku nyinara. Palu wiya, nyangatja kura. Uti nyura mukulya wiya nyinanytjatjanungku ngunti walytjangku mirawaṉiwiyangku wantima munuyanku tjukaṟurungku kulinma.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Godalu wanyu nyuranya nintinu alatji kulintjaku? Wiya alatjiṯu. Nyangatja nyura mamungka kuliṟa nintiringu aṟa mantatja, panya mamungku alatji nintilpai, Godalu wiyangku.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Panya aṉangungku walytjangku puḻkanmaṟa kutjupa tjuṯaku nyaṟaringkula pikaringkunyangka pika paluṟu lipiringkupai aṉangu winkingka, ka nyara palulanguṟu kura puḻkaringkupai.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Palu panya Godalu nintipuka puḻkangku nganaṉanya nintilpai palya mulapa nyinanytjaku pukuḻpa kalypa mulapa aṉangu tjuṯangka tjungu. Nyara paluṟu kutjungku nintilpai aṉangu tjuṯangka purkaṟangku kulintjaku, munu kuranyitja tjuṯangka wangaṉarangku kulintjaku munu tjungungku palyantjaku, munu ngaḻṯunytjungku aṯunymaṟa kanyintjaku, munu aṉangu uwankaraku puḻkaṟa mukuringkunytjaku tjara wantinytja wiya, munu wangkara kalkuntjatjanungku tjukaṟurungku palyantjaku, tjaangku kutju wangkanytja wiyangku.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Uwa, Godalu kutjungku nganaṉanya nintilpai aṉangu tjuṯangka tjunguringkula pukuḻpa kalypa nyinanytjaku. Ka nganaṉa aṉangu tjuṯa ngapartji-ngapartji pikaringkunyangka markulku pika wantira kalypa nyinanytjaku. Kaya palulanguṟu kalyparingkula pukuḻpa tjungu nyinaku Godalu nyakula pukuḻarinytjaku.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.