Jonas 1
Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ
1 Iriti mulapa wati ini Jonah-nya nyinangi, Amitaku katja. Munu paluṟu kulinu Godalu wangkanyangka nyanga alatji,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Jonah, pakaṟa ara ngura tawunu ini Ninipalakutu. Ngura nyara palula panya aṉangu mungilyi mulapa nyinanyi. Kaṉa kuwari tjananya nyanganyi kura puḻka nyinanyi. Ka nyuntu tjanala ankula wirkaṟa alatji wangka, ‘Nyuranya Godalu nyakula kuranmananyi munu nyuranya tjinguṟu iluntankuku.’”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Ka wati panya Jonah-lu Godalu wangkanyangka kuliṟa wantira kampa kutjuparira anu ngura ini Tjapalakutu, Ninipalakutu ankunytja wiya. Palu ngura nyanga Tjapanya uṟu puḻkangka itingka, ka pauta tjuṯa mulapa pitjala ngaṟala ankupai. Ka wati panya Jonah-lu wirkaṟa nyangu pauta uṟungka ankunytjikitja ngaṟanyangka ngura ini Paintakutu, munu paluṟu tikiti payamilaṉu tatiṟa ankunytjikitjangku. Munu tatinu wati pauta katipai tjuṯangka tjunguringkula Paintakutu ankunytjikitja, panya paluṟu kuliningi Godalanguṟu kumpiṟa ankunytjikitjangku. |src="co01407b.TIF" size="col" loc="p" ref="1:3"
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 — ausente —
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 — ausente —
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Ka wati pautaku mayatjangku Jonah-nya para-nguriningi, “Yaaltjingka paluṟu nyinanyi?” Munu paluṟu nguriṟa nyangu, “Nyangatjampal kunkunaringu.” Munu wangkangu, “Jonah ngalya-pakala! Nyaakun kunkunpa ngarinyi? God nyuntumpangkalampa tjapila alpamilantjaku waḻpa nyangatja wiyantjaku. Paluṟulampa tjinguṟu ngaḻṯuringkuku, munulanya wankaṟu kanyilku.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Kaya pauta katipai tjuṯangku kapuṯu-kapuṯurira nyinara wangkara kuliningi, “Nyaanguṟulanya nyangatja puḻkaṟa uritjingaṉi. Wati kutjupa-manti kurampa nganaṉala tjunguringkula pitjangu, ka nyanga waḻpa puḻka pitjangu.”
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 — ausente —
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 — ausente —
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 — ausente —
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 — ausente —
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Ka Jonah-lu wangkangu, “Nyurampa kuranguṟu wiya nyangatja, ngayulanguṟu. Kaṉiya uṟungka waṉi, ka waḻpa uṟu mapalku atanariku.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 — ausente —
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 — ausente —
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Munuya tjapiṟa wiyaringkula Jonah-nya mantjiṟa uṟungka waṉingu, ka waḻpa uṟu mapalku atanaringu. |src="co01414b.TIF" size="col" loc="p" ref="1:12"
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Kaya atanarinyangka nyakula tjana Mayatja Godaku puḻkaṟa nguḻuringu. Munuya kuka pungkula tiliwakaṟa Godanya waḻkuntjikitjangku ungangi. Munu tjana kalkuṉu alatji wangkara, “Nyanganguṟula nyuntunya kutju kulilku Mayatja Godanya.”
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Palu Jonah-nya uṟungka tjarpara ilunytja wiya panya Godalu antipina puḻka iyaṉu, ka antipinangku Jonah-nya kuuḻtjanu munu tjiṉṯu maṉkurpa wanka kanyiningi tjuni unngu.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.