Jonas 1
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Iriti mulapa wati ini Jonah-nya nyinangi, Amitaku katja. Munu paluṟu kulinu Godalu wangkanyangka nyanga alatji,
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Jonah, pakaṟa ara ngura tawunu ini Ninipalakutu. Ngura nyara palula panya aṉangu mungilyi mulapa nyinanyi. Kaṉa kuwari tjananya nyanganyi kura puḻka nyinanyi. Ka nyuntu tjanala ankula wirkaṟa alatji wangka, ‘Nyuranya Godalu nyakula kuranmananyi munu nyuranya tjinguṟu iluntankuku.’”
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Ka wati panya Jonah-lu Godalu wangkanyangka kuliṟa wantira kampa kutjuparira anu ngura ini Tjapalakutu, Ninipalakutu ankunytja wiya. Palu ngura nyanga Tjapanya uṟu puḻkangka itingka, ka pauta tjuṯa mulapa pitjala ngaṟala ankupai. Ka wati panya Jonah-lu wirkaṟa nyangu pauta uṟungka ankunytjikitja ngaṟanyangka ngura ini Paintakutu, munu paluṟu tikiti payamilaṉu tatiṟa ankunytjikitjangku. Munu tatinu wati pauta katipai tjuṯangka tjunguringkula Paintakutu ankunytjikitja, panya paluṟu kuliningi Godalanguṟu kumpiṟa ankunytjikitjangku. |src="co01407b.TIF" size="col" loc="p" ref="1:3"
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 — ausente —
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 — ausente —
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Ka wati pautaku mayatjangku Jonah-nya para-nguriningi, “Yaaltjingka paluṟu nyinanyi?” Munu paluṟu nguriṟa nyangu, “Nyangatjampal kunkunaringu.” Munu wangkangu, “Jonah ngalya-pakala! Nyaakun kunkunpa ngarinyi? God nyuntumpangkalampa tjapila alpamilantjaku waḻpa nyangatja wiyantjaku. Paluṟulampa tjinguṟu ngaḻṯuringkuku, munulanya wankaṟu kanyilku.”
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Kaya pauta katipai tjuṯangku kapuṯu-kapuṯurira nyinara wangkara kuliningi, “Nyaanguṟulanya nyangatja puḻkaṟa uritjingaṉi. Wati kutjupa-manti kurampa nganaṉala tjunguringkula pitjangu, ka nyanga waḻpa puḻka pitjangu.”
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 — ausente —
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 — ausente —
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 — ausente —
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 — ausente —
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Ka Jonah-lu wangkangu, “Nyurampa kuranguṟu wiya nyangatja, ngayulanguṟu. Kaṉiya uṟungka waṉi, ka waḻpa uṟu mapalku atanariku.”
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 — ausente —
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 — ausente —
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Munuya tjapiṟa wiyaringkula Jonah-nya mantjiṟa uṟungka waṉingu, ka waḻpa uṟu mapalku atanaringu. |src="co01414b.TIF" size="col" loc="p" ref="1:12"
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Kaya atanarinyangka nyakula tjana Mayatja Godaku puḻkaṟa nguḻuringu. Munuya kuka pungkula tiliwakaṟa Godanya waḻkuntjikitjangku ungangi. Munu tjana kalkuṉu alatji wangkara, “Nyanganguṟula nyuntunya kutju kulilku Mayatja Godanya.”
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Palu Jonah-nya uṟungka tjarpara ilunytja wiya panya Godalu antipina puḻka iyaṉu, ka antipinangku Jonah-nya kuuḻtjanu munu tjiṉṯu maṉkurpa wanka kanyiningi tjuni unngu.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.