Lucas 19
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Jesus is no in Jericho ganga un voah am deich di shtatt gay.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Es voah en mann datt es Zachaeus kaysa hott. Eah voah en reichah mann un voah en ivvah-saynah funn di tax-einemmah.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Eah hott vella sayna veah Jesus is, avvah eah hott nett kenna veyya awl di leit, un veil eah yusht en glennah mann voah.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 No is eah fanna heah kshprunga un is nuff in en maul-beahra bohm gegraddeld fa een sayna, veil Jesus am sellah vayk gay voah.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Vo Jesus an sellah blatz kumma is hott eah nuff gegukt un hott ksawt zu eem, “Zachaeus, kumm kshvind runnah, fa ich muss heit an deim haus bleiva.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 So is eah kshvind runnah kumma un voah froh fa een haym nemma.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Un vo di leit dess ksenna henn, henn si ohkfanga grumla, un henn ksawt, “Eah gayt un bleibt in demm mann seim haus es en sindah is.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Da Zachaeus is ufkshtanna un hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, Hah, dihelft funn vass ich habb, gevvich zu di oahma, un vann ich ennich ebbes uneahlich gnumma habb funn ebbahm, gevvich eem fiah mohl so feel zrikk.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jesus hott no ksawt zu eem, “Heit is di saylichkeit in dess haus kumma, veil deah aw en kind fumm Abraham is.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Fa da Mensha Sohn is kumma dee raus sucha un saylich macha vo faloahra sinn.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Vi si een abkeicht henn hott eah ohkfanga eena en gleichnis fazayla veil si nayksht an Jerusalem voahra, un veil si gmaynd henn es es Reich-Gottes voah yusht shiah grawt am kumma.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Eah hott ksawt, “En hohch-geboahranah mann is moll veit fatt ganga in en annah land fa kaynich gmacht vadda datt. No hott eah gezayld viddah zrikk kumma zu sei kaynich-reich.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Eah hott zeyya funn sei shaff-leit bei groofa, hott eena yaydahs samm geld gevva, un hott ksawt zu eena, ‘Nemmet dess un kawfet un fakawfet biss ich zrikk kumm.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Avvah sei leit vo unnich eem voahra henn een nett geglicha, un si henn dess vatt nohch kshikt, ‘Miah vella nett havva es deah mann kaynich ivvah uns is.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Avvah eah is kaynich vadda, un is zrikk kumma. No hott eah dee shaff-leit bei groofa vo eah geld gevva katt hott, fa sayna vi feel es si gmacht henn fa een.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Da eahsht is fannich een kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott zeyya dawlah may gmacht.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 No hott da roolah ksawt zu eem, ‘Sell is goot, du bisht en goodah gnecht. Veil du shtandhaftich voahsht mitt bissel, mach ich dich ivvah-saynah ivvah zeyya shtett.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Da zvett is aw kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott fimf dawlah may gmacht.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Eah hott ksawt zu eem, ‘Du solsht ivvah-saynah sei ivvah fimf shtett.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 No is en anra kumma un hott ksawt, ‘Do is dei dawlah vo ich vekk gedu habb in en shnubb-duch.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ich habb mich kfeicht veyyich diah veil du en haddah mann bisht. Du nemsht vass du nett kshaft hosht difoah, un du nemsht funn di eahn vo du nett ksayt hosht.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Da roolah hott ksawt zu eem, ‘Bei di vadda aus deim ayya maul doon ich dich richta, du ungerechtah gnecht! So du hosht gvist es ich en haddah mann binn, es ich sell nemm vass ich nett kshaft habb difoah un es ich funn di eahn nemm vo ich nett ksayt habb?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Favass hosht du dann mei geld nett in en bank gedu, so es ich's raus zeeya hett kenna mitt indressa vann ich zrikk kumm?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 No hott da roolah ksawt zu selli vo datt kshtanna henn, ‘Nemmet da dawlah funn eem vekk un gevvet en zu sellem vo zeyya dawlah hott.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Si henn ksawt zu eem, ‘Hah, eah hott nau shund zeyya dawlah!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Eah hott ksawt, ‘Ich sawk eich, deah vo hott, zayld may gevva sei ditzu, un deah vo nett hott, zayld's vekk gnumma vadda even vass eah hott.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Un veyyich dee vo mich nett gleicha, un vella nett havva es ich ivvah si binn; bringet si do heah un machet si doht do fannich miah.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Vo Jesus dess ksawt katt hott, is eah on ganga uf em vayk nuff an Jerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Un vo eah nayksht an Bethphage un Bethanien kumma is, am blatz es nayksht am Ayl-Berg voah, hott eah zvay funn sei yingah fanna heah kshikt,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 un hott ksawt, “Gaynd nei in's shteddel fannich eich, un vi diah nei kummet, saynet diah en hutsh datt ohgebunna vo noch nimmand gridda hott. Machet en lohs un bringet en do heah.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Vann ebbah eich frohkt, ‘Favass sind diah am een lohs macha?’ sawwet zu eem, ‘Da Hah brauch een.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 No sinn selli vo kshikt voahra ganga, un henn's kfunna grawt vi eah eena ksawt katt hott.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Un vi si am da hutsh lohs macha voahra, henn sei ayknah ksawt zu eena, “Favass sind diah am sellah hutsh lohs macha?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Un si henn ksawt, “Da Hah brauch en.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Un si henn da hutsh zu Jesus gebrocht. No henn si funn iahra glaydah uf da hutsh kshmissa un henn Jesus uf een kokt.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Un vi eah am datt nohch reida voah henn si iahra glaydah uf da vayk glaykt fannich eem heah.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Vo si nayksht an da blatz kumma sinn vo da vayk nunnah gayt fumm Ayl-Berg, hott di gans drubb funn sei yingah ohkfanga sich froiya, un henn Gott glohbt mitt laudi shtimma fa awl di mechticha zaycha es si ksenna katt henn.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Si henn ksawt,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Un samm funn di Pharisayah in di drubb henn ksawt zu eem, “Meishtah, zank dei yingah.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Avvah eah hott ksawt, “Ich sawk eich, vann si shtill veahra, dayda di shtay naus greisha.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 No vo eah nayksht an Jerusalem kumma is un hott di shtatt sayna kenna, hott eah ohkfanga heila ivvah di shtatt,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 un hott ksawt, “Vann du yusht vissa kensht, even heit, vass diah fridda macha kend! Avvah nau is es funn dei awwa kalda.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Fa di dawwa zayla uf dich kumma vann dee vo dich hassa en grund-haufa bauwa gans um dich rumm un doon dich eishpadda uf alli seit.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Si zayla dich uf da bodda shmeisa un aw dei kinnah vo in diah sinn, un si zayla nett ay shtay uf em anra lossa in diah veil du nett acht katt hosht an di zeit vo Gott dich gepsucht hott.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 No is eah in da tempel ganga un hott ohkfanga selli raus yawwa vo am sacha fakawfa voahra.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Eah hott ksawt zu eena, “Es shtayt kshrivva, ‘Mei haus soll en bayt-haus sei,’ avvah diah hend's in en rawvah loch gedrayt.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Un eah voah am si alli dawk lanna im tempel. Di hohchen-preeshtah, di shrift-geleahrah un di ivvah-saynah funn di leit henn vella een doht macha,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 avvah si henn kenn vayk kfunna es si's du henn kenna, veil di leit alli vatt abkeicht henn es eah ksawt hott.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.