Lucas 19

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesus is no in Jericho ganga un voah am deich di shtatt gay.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Es voah en mann datt es Zachaeus kaysa hott. Eah voah en reichah mann un voah en ivvah-saynah funn di tax-einemmah.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Eah hott vella sayna veah Jesus is, avvah eah hott nett kenna veyya awl di leit, un veil eah yusht en glennah mann voah.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 No is eah fanna heah kshprunga un is nuff in en maul-beahra bohm gegraddeld fa een sayna, veil Jesus am sellah vayk gay voah.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Vo Jesus an sellah blatz kumma is hott eah nuff gegukt un hott ksawt zu eem, “Zachaeus, kumm kshvind runnah, fa ich muss heit an deim haus bleiva.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 So is eah kshvind runnah kumma un voah froh fa een haym nemma.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Un vo di leit dess ksenna henn, henn si ohkfanga grumla, un henn ksawt, “Eah gayt un bleibt in demm mann seim haus es en sindah is.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Da Zachaeus is ufkshtanna un hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, Hah, dihelft funn vass ich habb, gevvich zu di oahma, un vann ich ennich ebbes uneahlich gnumma habb funn ebbahm, gevvich eem fiah mohl so feel zrikk.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jesus hott no ksawt zu eem, “Heit is di saylichkeit in dess haus kumma, veil deah aw en kind fumm Abraham is.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Fa da Mensha Sohn is kumma dee raus sucha un saylich macha vo faloahra sinn.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Vi si een abkeicht henn hott eah ohkfanga eena en gleichnis fazayla veil si nayksht an Jerusalem voahra, un veil si gmaynd henn es es Reich-Gottes voah yusht shiah grawt am kumma.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Eah hott ksawt, “En hohch-geboahranah mann is moll veit fatt ganga in en annah land fa kaynich gmacht vadda datt. No hott eah gezayld viddah zrikk kumma zu sei kaynich-reich.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Eah hott zeyya funn sei shaff-leit bei groofa, hott eena yaydahs samm geld gevva, un hott ksawt zu eena, ‘Nemmet dess un kawfet un fakawfet biss ich zrikk kumm.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Avvah sei leit vo unnich eem voahra henn een nett geglicha, un si henn dess vatt nohch kshikt, ‘Miah vella nett havva es deah mann kaynich ivvah uns is.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Avvah eah is kaynich vadda, un is zrikk kumma. No hott eah dee shaff-leit bei groofa vo eah geld gevva katt hott, fa sayna vi feel es si gmacht henn fa een.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Da eahsht is fannich een kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott zeyya dawlah may gmacht.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 No hott da roolah ksawt zu eem, ‘Sell is goot, du bisht en goodah gnecht. Veil du shtandhaftich voahsht mitt bissel, mach ich dich ivvah-saynah ivvah zeyya shtett.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Da zvett is aw kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott fimf dawlah may gmacht.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Eah hott ksawt zu eem, ‘Du solsht ivvah-saynah sei ivvah fimf shtett.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 No is en anra kumma un hott ksawt, ‘Do is dei dawlah vo ich vekk gedu habb in en shnubb-duch.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ich habb mich kfeicht veyyich diah veil du en haddah mann bisht. Du nemsht vass du nett kshaft hosht difoah, un du nemsht funn di eahn vo du nett ksayt hosht.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Da roolah hott ksawt zu eem, ‘Bei di vadda aus deim ayya maul doon ich dich richta, du ungerechtah gnecht! So du hosht gvist es ich en haddah mann binn, es ich sell nemm vass ich nett kshaft habb difoah un es ich funn di eahn nemm vo ich nett ksayt habb?
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Favass hosht du dann mei geld nett in en bank gedu, so es ich's raus zeeya hett kenna mitt indressa vann ich zrikk kumm?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 No hott da roolah ksawt zu selli vo datt kshtanna henn, ‘Nemmet da dawlah funn eem vekk un gevvet en zu sellem vo zeyya dawlah hott.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Si henn ksawt zu eem, ‘Hah, eah hott nau shund zeyya dawlah!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Eah hott ksawt, ‘Ich sawk eich, deah vo hott, zayld may gevva sei ditzu, un deah vo nett hott, zayld's vekk gnumma vadda even vass eah hott.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Un veyyich dee vo mich nett gleicha, un vella nett havva es ich ivvah si binn; bringet si do heah un machet si doht do fannich miah.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Vo Jesus dess ksawt katt hott, is eah on ganga uf em vayk nuff an Jerusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Un vo eah nayksht an Bethphage un Bethanien kumma is, am blatz es nayksht am Ayl-Berg voah, hott eah zvay funn sei yingah fanna heah kshikt,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 un hott ksawt, “Gaynd nei in's shteddel fannich eich, un vi diah nei kummet, saynet diah en hutsh datt ohgebunna vo noch nimmand gridda hott. Machet en lohs un bringet en do heah.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Vann ebbah eich frohkt, ‘Favass sind diah am een lohs macha?’ sawwet zu eem, ‘Da Hah brauch een.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 No sinn selli vo kshikt voahra ganga, un henn's kfunna grawt vi eah eena ksawt katt hott.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Un vi si am da hutsh lohs macha voahra, henn sei ayknah ksawt zu eena, “Favass sind diah am sellah hutsh lohs macha?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Un si henn ksawt, “Da Hah brauch en.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Un si henn da hutsh zu Jesus gebrocht. No henn si funn iahra glaydah uf da hutsh kshmissa un henn Jesus uf een kokt.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Un vi eah am datt nohch reida voah henn si iahra glaydah uf da vayk glaykt fannich eem heah.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Vo si nayksht an da blatz kumma sinn vo da vayk nunnah gayt fumm Ayl-Berg, hott di gans drubb funn sei yingah ohkfanga sich froiya, un henn Gott glohbt mitt laudi shtimma fa awl di mechticha zaycha es si ksenna katt henn.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Si henn ksawt,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Un samm funn di Pharisayah in di drubb henn ksawt zu eem, “Meishtah, zank dei yingah.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Avvah eah hott ksawt, “Ich sawk eich, vann si shtill veahra, dayda di shtay naus greisha.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 No vo eah nayksht an Jerusalem kumma is un hott di shtatt sayna kenna, hott eah ohkfanga heila ivvah di shtatt,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 un hott ksawt, “Vann du yusht vissa kensht, even heit, vass diah fridda macha kend! Avvah nau is es funn dei awwa kalda.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Fa di dawwa zayla uf dich kumma vann dee vo dich hassa en grund-haufa bauwa gans um dich rumm un doon dich eishpadda uf alli seit.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Si zayla dich uf da bodda shmeisa un aw dei kinnah vo in diah sinn, un si zayla nett ay shtay uf em anra lossa in diah veil du nett acht katt hosht an di zeit vo Gott dich gepsucht hott.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 No is eah in da tempel ganga un hott ohkfanga selli raus yawwa vo am sacha fakawfa voahra.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Eah hott ksawt zu eena, “Es shtayt kshrivva, ‘Mei haus soll en bayt-haus sei,’ avvah diah hend's in en rawvah loch gedrayt.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Un eah voah am si alli dawk lanna im tempel. Di hohchen-preeshtah, di shrift-geleahrah un di ivvah-saynah funn di leit henn vella een doht macha,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 avvah si henn kenn vayk kfunna es si's du henn kenna, veil di leit alli vatt abkeicht henn es eah ksawt hott.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.