Lucas 19
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 Jesus is no in Jericho ganga un voah am deich di shtatt gay.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Es voah en mann datt es Zachaeus kaysa hott. Eah voah en reichah mann un voah en ivvah-saynah funn di tax-einemmah.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Eah hott vella sayna veah Jesus is, avvah eah hott nett kenna veyya awl di leit, un veil eah yusht en glennah mann voah.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 No is eah fanna heah kshprunga un is nuff in en maul-beahra bohm gegraddeld fa een sayna, veil Jesus am sellah vayk gay voah.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Vo Jesus an sellah blatz kumma is hott eah nuff gegukt un hott ksawt zu eem, “Zachaeus, kumm kshvind runnah, fa ich muss heit an deim haus bleiva.”
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 So is eah kshvind runnah kumma un voah froh fa een haym nemma.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Un vo di leit dess ksenna henn, henn si ohkfanga grumla, un henn ksawt, “Eah gayt un bleibt in demm mann seim haus es en sindah is.”
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Da Zachaeus is ufkshtanna un hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, Hah, dihelft funn vass ich habb, gevvich zu di oahma, un vann ich ennich ebbes uneahlich gnumma habb funn ebbahm, gevvich eem fiah mohl so feel zrikk.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Jesus hott no ksawt zu eem, “Heit is di saylichkeit in dess haus kumma, veil deah aw en kind fumm Abraham is.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Fa da Mensha Sohn is kumma dee raus sucha un saylich macha vo faloahra sinn.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Vi si een abkeicht henn hott eah ohkfanga eena en gleichnis fazayla veil si nayksht an Jerusalem voahra, un veil si gmaynd henn es es Reich-Gottes voah yusht shiah grawt am kumma.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Eah hott ksawt, “En hohch-geboahranah mann is moll veit fatt ganga in en annah land fa kaynich gmacht vadda datt. No hott eah gezayld viddah zrikk kumma zu sei kaynich-reich.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Eah hott zeyya funn sei shaff-leit bei groofa, hott eena yaydahs samm geld gevva, un hott ksawt zu eena, ‘Nemmet dess un kawfet un fakawfet biss ich zrikk kumm.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Avvah sei leit vo unnich eem voahra henn een nett geglicha, un si henn dess vatt nohch kshikt, ‘Miah vella nett havva es deah mann kaynich ivvah uns is.’
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Avvah eah is kaynich vadda, un is zrikk kumma. No hott eah dee shaff-leit bei groofa vo eah geld gevva katt hott, fa sayna vi feel es si gmacht henn fa een.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Da eahsht is fannich een kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott zeyya dawlah may gmacht.’
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 No hott da roolah ksawt zu eem, ‘Sell is goot, du bisht en goodah gnecht. Veil du shtandhaftich voahsht mitt bissel, mach ich dich ivvah-saynah ivvah zeyya shtett.’
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Da zvett is aw kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott fimf dawlah may gmacht.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Eah hott ksawt zu eem, ‘Du solsht ivvah-saynah sei ivvah fimf shtett.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 No is en anra kumma un hott ksawt, ‘Do is dei dawlah vo ich vekk gedu habb in en shnubb-duch.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Ich habb mich kfeicht veyyich diah veil du en haddah mann bisht. Du nemsht vass du nett kshaft hosht difoah, un du nemsht funn di eahn vo du nett ksayt hosht.’
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Da roolah hott ksawt zu eem, ‘Bei di vadda aus deim ayya maul doon ich dich richta, du ungerechtah gnecht! So du hosht gvist es ich en haddah mann binn, es ich sell nemm vass ich nett kshaft habb difoah un es ich funn di eahn nemm vo ich nett ksayt habb?
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Favass hosht du dann mei geld nett in en bank gedu, so es ich's raus zeeya hett kenna mitt indressa vann ich zrikk kumm?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 No hott da roolah ksawt zu selli vo datt kshtanna henn, ‘Nemmet da dawlah funn eem vekk un gevvet en zu sellem vo zeyya dawlah hott.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Si henn ksawt zu eem, ‘Hah, eah hott nau shund zeyya dawlah!’
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Eah hott ksawt, ‘Ich sawk eich, deah vo hott, zayld may gevva sei ditzu, un deah vo nett hott, zayld's vekk gnumma vadda even vass eah hott.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Un veyyich dee vo mich nett gleicha, un vella nett havva es ich ivvah si binn; bringet si do heah un machet si doht do fannich miah.’”
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Vo Jesus dess ksawt katt hott, is eah on ganga uf em vayk nuff an Jerusalem.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Un vo eah nayksht an Bethphage un Bethanien kumma is, am blatz es nayksht am Ayl-Berg voah, hott eah zvay funn sei yingah fanna heah kshikt,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 un hott ksawt, “Gaynd nei in's shteddel fannich eich, un vi diah nei kummet, saynet diah en hutsh datt ohgebunna vo noch nimmand gridda hott. Machet en lohs un bringet en do heah.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Vann ebbah eich frohkt, ‘Favass sind diah am een lohs macha?’ sawwet zu eem, ‘Da Hah brauch een.’”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 No sinn selli vo kshikt voahra ganga, un henn's kfunna grawt vi eah eena ksawt katt hott.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Un vi si am da hutsh lohs macha voahra, henn sei ayknah ksawt zu eena, “Favass sind diah am sellah hutsh lohs macha?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Un si henn ksawt, “Da Hah brauch en.”
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Un si henn da hutsh zu Jesus gebrocht. No henn si funn iahra glaydah uf da hutsh kshmissa un henn Jesus uf een kokt.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Un vi eah am datt nohch reida voah henn si iahra glaydah uf da vayk glaykt fannich eem heah.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Vo si nayksht an da blatz kumma sinn vo da vayk nunnah gayt fumm Ayl-Berg, hott di gans drubb funn sei yingah ohkfanga sich froiya, un henn Gott glohbt mitt laudi shtimma fa awl di mechticha zaycha es si ksenna katt henn.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Si henn ksawt,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Un samm funn di Pharisayah in di drubb henn ksawt zu eem, “Meishtah, zank dei yingah.”
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Avvah eah hott ksawt, “Ich sawk eich, vann si shtill veahra, dayda di shtay naus greisha.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 No vo eah nayksht an Jerusalem kumma is un hott di shtatt sayna kenna, hott eah ohkfanga heila ivvah di shtatt,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 un hott ksawt, “Vann du yusht vissa kensht, even heit, vass diah fridda macha kend! Avvah nau is es funn dei awwa kalda.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Fa di dawwa zayla uf dich kumma vann dee vo dich hassa en grund-haufa bauwa gans um dich rumm un doon dich eishpadda uf alli seit.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Si zayla dich uf da bodda shmeisa un aw dei kinnah vo in diah sinn, un si zayla nett ay shtay uf em anra lossa in diah veil du nett acht katt hosht an di zeit vo Gott dich gepsucht hott.”
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 No is eah in da tempel ganga un hott ohkfanga selli raus yawwa vo am sacha fakawfa voahra.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Eah hott ksawt zu eena, “Es shtayt kshrivva, ‘Mei haus soll en bayt-haus sei,’ avvah diah hend's in en rawvah loch gedrayt.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Un eah voah am si alli dawk lanna im tempel. Di hohchen-preeshtah, di shrift-geleahrah un di ivvah-saynah funn di leit henn vella een doht macha,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 avvah si henn kenn vayk kfunna es si's du henn kenna, veil di leit alli vatt abkeicht henn es eah ksawt hott.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.