Lucas 19
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Jesus is no in Jericho ganga un voah am deich di shtatt gay.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Es voah en mann datt es Zachaeus kaysa hott. Eah voah en reichah mann un voah en ivvah-saynah funn di tax-einemmah.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Eah hott vella sayna veah Jesus is, avvah eah hott nett kenna veyya awl di leit, un veil eah yusht en glennah mann voah.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 No is eah fanna heah kshprunga un is nuff in en maul-beahra bohm gegraddeld fa een sayna, veil Jesus am sellah vayk gay voah.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Vo Jesus an sellah blatz kumma is hott eah nuff gegukt un hott ksawt zu eem, “Zachaeus, kumm kshvind runnah, fa ich muss heit an deim haus bleiva.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 So is eah kshvind runnah kumma un voah froh fa een haym nemma.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Un vo di leit dess ksenna henn, henn si ohkfanga grumla, un henn ksawt, “Eah gayt un bleibt in demm mann seim haus es en sindah is.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Da Zachaeus is ufkshtanna un hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, Hah, dihelft funn vass ich habb, gevvich zu di oahma, un vann ich ennich ebbes uneahlich gnumma habb funn ebbahm, gevvich eem fiah mohl so feel zrikk.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Jesus hott no ksawt zu eem, “Heit is di saylichkeit in dess haus kumma, veil deah aw en kind fumm Abraham is.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Fa da Mensha Sohn is kumma dee raus sucha un saylich macha vo faloahra sinn.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Vi si een abkeicht henn hott eah ohkfanga eena en gleichnis fazayla veil si nayksht an Jerusalem voahra, un veil si gmaynd henn es es Reich-Gottes voah yusht shiah grawt am kumma.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Eah hott ksawt, “En hohch-geboahranah mann is moll veit fatt ganga in en annah land fa kaynich gmacht vadda datt. No hott eah gezayld viddah zrikk kumma zu sei kaynich-reich.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Eah hott zeyya funn sei shaff-leit bei groofa, hott eena yaydahs samm geld gevva, un hott ksawt zu eena, ‘Nemmet dess un kawfet un fakawfet biss ich zrikk kumm.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Avvah sei leit vo unnich eem voahra henn een nett geglicha, un si henn dess vatt nohch kshikt, ‘Miah vella nett havva es deah mann kaynich ivvah uns is.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Avvah eah is kaynich vadda, un is zrikk kumma. No hott eah dee shaff-leit bei groofa vo eah geld gevva katt hott, fa sayna vi feel es si gmacht henn fa een.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Da eahsht is fannich een kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott zeyya dawlah may gmacht.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 No hott da roolah ksawt zu eem, ‘Sell is goot, du bisht en goodah gnecht. Veil du shtandhaftich voahsht mitt bissel, mach ich dich ivvah-saynah ivvah zeyya shtett.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Da zvett is aw kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott fimf dawlah may gmacht.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Eah hott ksawt zu eem, ‘Du solsht ivvah-saynah sei ivvah fimf shtett.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 No is en anra kumma un hott ksawt, ‘Do is dei dawlah vo ich vekk gedu habb in en shnubb-duch.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ich habb mich kfeicht veyyich diah veil du en haddah mann bisht. Du nemsht vass du nett kshaft hosht difoah, un du nemsht funn di eahn vo du nett ksayt hosht.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Da roolah hott ksawt zu eem, ‘Bei di vadda aus deim ayya maul doon ich dich richta, du ungerechtah gnecht! So du hosht gvist es ich en haddah mann binn, es ich sell nemm vass ich nett kshaft habb difoah un es ich funn di eahn nemm vo ich nett ksayt habb?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Favass hosht du dann mei geld nett in en bank gedu, so es ich's raus zeeya hett kenna mitt indressa vann ich zrikk kumm?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 No hott da roolah ksawt zu selli vo datt kshtanna henn, ‘Nemmet da dawlah funn eem vekk un gevvet en zu sellem vo zeyya dawlah hott.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Si henn ksawt zu eem, ‘Hah, eah hott nau shund zeyya dawlah!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Eah hott ksawt, ‘Ich sawk eich, deah vo hott, zayld may gevva sei ditzu, un deah vo nett hott, zayld's vekk gnumma vadda even vass eah hott.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Un veyyich dee vo mich nett gleicha, un vella nett havva es ich ivvah si binn; bringet si do heah un machet si doht do fannich miah.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Vo Jesus dess ksawt katt hott, is eah on ganga uf em vayk nuff an Jerusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Un vo eah nayksht an Bethphage un Bethanien kumma is, am blatz es nayksht am Ayl-Berg voah, hott eah zvay funn sei yingah fanna heah kshikt,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 un hott ksawt, “Gaynd nei in's shteddel fannich eich, un vi diah nei kummet, saynet diah en hutsh datt ohgebunna vo noch nimmand gridda hott. Machet en lohs un bringet en do heah.
30 dizendo-lhes:
31 Vann ebbah eich frohkt, ‘Favass sind diah am een lohs macha?’ sawwet zu eem, ‘Da Hah brauch een.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 No sinn selli vo kshikt voahra ganga, un henn's kfunna grawt vi eah eena ksawt katt hott.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Un vi si am da hutsh lohs macha voahra, henn sei ayknah ksawt zu eena, “Favass sind diah am sellah hutsh lohs macha?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Un si henn ksawt, “Da Hah brauch en.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Un si henn da hutsh zu Jesus gebrocht. No henn si funn iahra glaydah uf da hutsh kshmissa un henn Jesus uf een kokt.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Un vi eah am datt nohch reida voah henn si iahra glaydah uf da vayk glaykt fannich eem heah.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Vo si nayksht an da blatz kumma sinn vo da vayk nunnah gayt fumm Ayl-Berg, hott di gans drubb funn sei yingah ohkfanga sich froiya, un henn Gott glohbt mitt laudi shtimma fa awl di mechticha zaycha es si ksenna katt henn.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Si henn ksawt,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Un samm funn di Pharisayah in di drubb henn ksawt zu eem, “Meishtah, zank dei yingah.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Avvah eah hott ksawt, “Ich sawk eich, vann si shtill veahra, dayda di shtay naus greisha.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 No vo eah nayksht an Jerusalem kumma is un hott di shtatt sayna kenna, hott eah ohkfanga heila ivvah di shtatt,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 un hott ksawt, “Vann du yusht vissa kensht, even heit, vass diah fridda macha kend! Avvah nau is es funn dei awwa kalda.
42 dizendo:
43 Fa di dawwa zayla uf dich kumma vann dee vo dich hassa en grund-haufa bauwa gans um dich rumm un doon dich eishpadda uf alli seit.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Si zayla dich uf da bodda shmeisa un aw dei kinnah vo in diah sinn, un si zayla nett ay shtay uf em anra lossa in diah veil du nett acht katt hosht an di zeit vo Gott dich gepsucht hott.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 No is eah in da tempel ganga un hott ohkfanga selli raus yawwa vo am sacha fakawfa voahra.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Eah hott ksawt zu eena, “Es shtayt kshrivva, ‘Mei haus soll en bayt-haus sei,’ avvah diah hend's in en rawvah loch gedrayt.”
46 dizendo-lhes:
47 Un eah voah am si alli dawk lanna im tempel. Di hohchen-preeshtah, di shrift-geleahrah un di ivvah-saynah funn di leit henn vella een doht macha,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 avvah si henn kenn vayk kfunna es si's du henn kenna, veil di leit alli vatt abkeicht henn es eah ksawt hott.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.