Lucas 19
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Jesus is no in Jericho ganga un voah am deich di shtatt gay.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Es voah en mann datt es Zachaeus kaysa hott. Eah voah en reichah mann un voah en ivvah-saynah funn di tax-einemmah.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Eah hott vella sayna veah Jesus is, avvah eah hott nett kenna veyya awl di leit, un veil eah yusht en glennah mann voah.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 No is eah fanna heah kshprunga un is nuff in en maul-beahra bohm gegraddeld fa een sayna, veil Jesus am sellah vayk gay voah.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Vo Jesus an sellah blatz kumma is hott eah nuff gegukt un hott ksawt zu eem, “Zachaeus, kumm kshvind runnah, fa ich muss heit an deim haus bleiva.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 So is eah kshvind runnah kumma un voah froh fa een haym nemma.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Un vo di leit dess ksenna henn, henn si ohkfanga grumla, un henn ksawt, “Eah gayt un bleibt in demm mann seim haus es en sindah is.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Da Zachaeus is ufkshtanna un hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, Hah, dihelft funn vass ich habb, gevvich zu di oahma, un vann ich ennich ebbes uneahlich gnumma habb funn ebbahm, gevvich eem fiah mohl so feel zrikk.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Jesus hott no ksawt zu eem, “Heit is di saylichkeit in dess haus kumma, veil deah aw en kind fumm Abraham is.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Fa da Mensha Sohn is kumma dee raus sucha un saylich macha vo faloahra sinn.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Vi si een abkeicht henn hott eah ohkfanga eena en gleichnis fazayla veil si nayksht an Jerusalem voahra, un veil si gmaynd henn es es Reich-Gottes voah yusht shiah grawt am kumma.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Eah hott ksawt, “En hohch-geboahranah mann is moll veit fatt ganga in en annah land fa kaynich gmacht vadda datt. No hott eah gezayld viddah zrikk kumma zu sei kaynich-reich.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Eah hott zeyya funn sei shaff-leit bei groofa, hott eena yaydahs samm geld gevva, un hott ksawt zu eena, ‘Nemmet dess un kawfet un fakawfet biss ich zrikk kumm.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Avvah sei leit vo unnich eem voahra henn een nett geglicha, un si henn dess vatt nohch kshikt, ‘Miah vella nett havva es deah mann kaynich ivvah uns is.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Avvah eah is kaynich vadda, un is zrikk kumma. No hott eah dee shaff-leit bei groofa vo eah geld gevva katt hott, fa sayna vi feel es si gmacht henn fa een.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Da eahsht is fannich een kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott zeyya dawlah may gmacht.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 No hott da roolah ksawt zu eem, ‘Sell is goot, du bisht en goodah gnecht. Veil du shtandhaftich voahsht mitt bissel, mach ich dich ivvah-saynah ivvah zeyya shtett.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Da zvett is aw kumma un hott ksawt, ‘Hah, dei dawlah hott fimf dawlah may gmacht.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Eah hott ksawt zu eem, ‘Du solsht ivvah-saynah sei ivvah fimf shtett.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 No is en anra kumma un hott ksawt, ‘Do is dei dawlah vo ich vekk gedu habb in en shnubb-duch.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ich habb mich kfeicht veyyich diah veil du en haddah mann bisht. Du nemsht vass du nett kshaft hosht difoah, un du nemsht funn di eahn vo du nett ksayt hosht.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Da roolah hott ksawt zu eem, ‘Bei di vadda aus deim ayya maul doon ich dich richta, du ungerechtah gnecht! So du hosht gvist es ich en haddah mann binn, es ich sell nemm vass ich nett kshaft habb difoah un es ich funn di eahn nemm vo ich nett ksayt habb?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Favass hosht du dann mei geld nett in en bank gedu, so es ich's raus zeeya hett kenna mitt indressa vann ich zrikk kumm?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 No hott da roolah ksawt zu selli vo datt kshtanna henn, ‘Nemmet da dawlah funn eem vekk un gevvet en zu sellem vo zeyya dawlah hott.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Si henn ksawt zu eem, ‘Hah, eah hott nau shund zeyya dawlah!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Eah hott ksawt, ‘Ich sawk eich, deah vo hott, zayld may gevva sei ditzu, un deah vo nett hott, zayld's vekk gnumma vadda even vass eah hott.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Un veyyich dee vo mich nett gleicha, un vella nett havva es ich ivvah si binn; bringet si do heah un machet si doht do fannich miah.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Vo Jesus dess ksawt katt hott, is eah on ganga uf em vayk nuff an Jerusalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Un vo eah nayksht an Bethphage un Bethanien kumma is, am blatz es nayksht am Ayl-Berg voah, hott eah zvay funn sei yingah fanna heah kshikt,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 un hott ksawt, “Gaynd nei in's shteddel fannich eich, un vi diah nei kummet, saynet diah en hutsh datt ohgebunna vo noch nimmand gridda hott. Machet en lohs un bringet en do heah.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Vann ebbah eich frohkt, ‘Favass sind diah am een lohs macha?’ sawwet zu eem, ‘Da Hah brauch een.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 No sinn selli vo kshikt voahra ganga, un henn's kfunna grawt vi eah eena ksawt katt hott.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Un vi si am da hutsh lohs macha voahra, henn sei ayknah ksawt zu eena, “Favass sind diah am sellah hutsh lohs macha?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Un si henn ksawt, “Da Hah brauch en.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Un si henn da hutsh zu Jesus gebrocht. No henn si funn iahra glaydah uf da hutsh kshmissa un henn Jesus uf een kokt.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Un vi eah am datt nohch reida voah henn si iahra glaydah uf da vayk glaykt fannich eem heah.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Vo si nayksht an da blatz kumma sinn vo da vayk nunnah gayt fumm Ayl-Berg, hott di gans drubb funn sei yingah ohkfanga sich froiya, un henn Gott glohbt mitt laudi shtimma fa awl di mechticha zaycha es si ksenna katt henn.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Si henn ksawt,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Un samm funn di Pharisayah in di drubb henn ksawt zu eem, “Meishtah, zank dei yingah.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Avvah eah hott ksawt, “Ich sawk eich, vann si shtill veahra, dayda di shtay naus greisha.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 No vo eah nayksht an Jerusalem kumma is un hott di shtatt sayna kenna, hott eah ohkfanga heila ivvah di shtatt,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 un hott ksawt, “Vann du yusht vissa kensht, even heit, vass diah fridda macha kend! Avvah nau is es funn dei awwa kalda.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Fa di dawwa zayla uf dich kumma vann dee vo dich hassa en grund-haufa bauwa gans um dich rumm un doon dich eishpadda uf alli seit.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Si zayla dich uf da bodda shmeisa un aw dei kinnah vo in diah sinn, un si zayla nett ay shtay uf em anra lossa in diah veil du nett acht katt hosht an di zeit vo Gott dich gepsucht hott.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 No is eah in da tempel ganga un hott ohkfanga selli raus yawwa vo am sacha fakawfa voahra.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Eah hott ksawt zu eena, “Es shtayt kshrivva, ‘Mei haus soll en bayt-haus sei,’ avvah diah hend's in en rawvah loch gedrayt.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Un eah voah am si alli dawk lanna im tempel. Di hohchen-preeshtah, di shrift-geleahrah un di ivvah-saynah funn di leit henn vella een doht macha,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 avvah si henn kenn vayk kfunna es si's du henn kenna, veil di leit alli vatt abkeicht henn es eah ksawt hott.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.