Josué 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nau dess sinn di lendah es di Kinnah-Israel grikt henn fa an eahbshaft im land Kanaan. Dee lendah voahra ausgedayld beim Eleasar, da preeshtah, beim Joshua, da sohn fumm Nun, un bei di family foah-gengah funn di shtamma funn di Kinnah-Israel.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Iahra eahbshaft voah gevva zu di nein un a halb shtamma bei's lohs zeeya, so vi da Hah gebodda gevva katt hott deich da Mosi.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Da Mosi hott di zvay un a halb shtamma iahra eahbshaft gevva east fumm Jordan, avvah eah hott di Lefiddah kenn eahbshaft gevva unnich di anra.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Em Joseph sei boova, da Manasse un da Ephraim, sinn zvay shtamma vadda. Di Lefiddah henn kenn land zu sich gedayld grikt, avvah yusht shtett fa drinn voona un vayt-land fa iahra shohf un fee.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 So henn di Kinnah-Israel's land fadayld grawt vi da Hah em Mosi gebodda gevva katt hott.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Nau di mennah fumm shtamm funn Juda sinn zumm Joshua kumma an Gilgal. Ayns funn di mennah voah da Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo. Eah hott ksawt zumm Joshua, “Du meindsht noch vass da Hah ksawt hott zumm Mosi, da mann funn Gott, an Kades-Barnea veyyich miah un diah.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Ich voah fatzich yoah ald vo em Hah sei gnecht, da Mosi, mich kshikt hott funn Kades-Barnea fa's land aussucha. Un vo ich zrikk kumma binn habb ich ksawt grawt vi ich gmaynd habb.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Doch mei breedah es mitt miah ganga sinn henn di leit gmacht sich feicha. Avvah ich habb shtandhaftich keicht zumm Hah, mei Gott.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Un da Mosi hott sellah dawk kshvoahra zu miah, ‘Es land es dei fees drivvah gloffa sinn soll dei eahbshaft sei. Dei kinnah sella sell land aykna fa'immah. Ich gebb diah sell land veil du folshtendich keicht hosht zumm Hah, mei Gott.’
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Nau dann, da Hah hott mich levendich kalda fa fimf un fatzich yoah siddah es eah sell ksawt hott zumm Mosi grawt vi eah fashprocha hott. Deich awl selli zeit is Israel rumm gloffa in di vildahnis. Nau do binn ich fimf un achtzich yoah ald heit!
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 Ich binn grawt so shteik heit es ich voah da dawk es da Mosi mich naus kshikt hott. Ich habb yusht so feel graft fa fechta im greek es ich katt habb no, un fa naus un rei gay.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 So gebb miah sell hivvel-land es da Hah miah fashprocha hott sellah dawk. Du hosht keaht sellah dawk es di Anakiddah dayda datt voona in grohsi shtett mitt grohsi mavvahra. Avvah nau mitt em Hah am miah helfa, dann dreib ich si raus, grawt vi eah ksawt hott.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 No hott da Joshua em Jephunnes sei boo, da Kaleb, ksaykend un hott eem Hebron gevva fa sei eahbshaft.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 So is Hebron di eahbshaft vadda fumm Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo biss nau. Dess voah veil eah em Hah, da Gott funn Israel, folshtendich keicht hott.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Da nohma funn di shtatt Hebron voah eahshtah als Arba, fa da Arba voah als da graysht mann unnich di Anakiddah. No hott's land roo katt funn greek.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.