Josué 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Nau dess sinn di lendah es di Kinnah-Israel grikt henn fa an eahbshaft im land Kanaan. Dee lendah voahra ausgedayld beim Eleasar, da preeshtah, beim Joshua, da sohn fumm Nun, un bei di family foah-gengah funn di shtamma funn di Kinnah-Israel.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Iahra eahbshaft voah gevva zu di nein un a halb shtamma bei's lohs zeeya, so vi da Hah gebodda gevva katt hott deich da Mosi.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 Da Mosi hott di zvay un a halb shtamma iahra eahbshaft gevva east fumm Jordan, avvah eah hott di Lefiddah kenn eahbshaft gevva unnich di anra.
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 Em Joseph sei boova, da Manasse un da Ephraim, sinn zvay shtamma vadda. Di Lefiddah henn kenn land zu sich gedayld grikt, avvah yusht shtett fa drinn voona un vayt-land fa iahra shohf un fee.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 So henn di Kinnah-Israel's land fadayld grawt vi da Hah em Mosi gebodda gevva katt hott.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Nau di mennah fumm shtamm funn Juda sinn zumm Joshua kumma an Gilgal. Ayns funn di mennah voah da Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo. Eah hott ksawt zumm Joshua, “Du meindsht noch vass da Hah ksawt hott zumm Mosi, da mann funn Gott, an Kades-Barnea veyyich miah un diah.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 Ich voah fatzich yoah ald vo em Hah sei gnecht, da Mosi, mich kshikt hott funn Kades-Barnea fa's land aussucha. Un vo ich zrikk kumma binn habb ich ksawt grawt vi ich gmaynd habb.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Doch mei breedah es mitt miah ganga sinn henn di leit gmacht sich feicha. Avvah ich habb shtandhaftich keicht zumm Hah, mei Gott.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Un da Mosi hott sellah dawk kshvoahra zu miah, ‘Es land es dei fees drivvah gloffa sinn soll dei eahbshaft sei. Dei kinnah sella sell land aykna fa'immah. Ich gebb diah sell land veil du folshtendich keicht hosht zumm Hah, mei Gott.’
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 Nau dann, da Hah hott mich levendich kalda fa fimf un fatzich yoah siddah es eah sell ksawt hott zumm Mosi grawt vi eah fashprocha hott. Deich awl selli zeit is Israel rumm gloffa in di vildahnis. Nau do binn ich fimf un achtzich yoah ald heit!
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 Ich binn grawt so shteik heit es ich voah da dawk es da Mosi mich naus kshikt hott. Ich habb yusht so feel graft fa fechta im greek es ich katt habb no, un fa naus un rei gay.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 So gebb miah sell hivvel-land es da Hah miah fashprocha hott sellah dawk. Du hosht keaht sellah dawk es di Anakiddah dayda datt voona in grohsi shtett mitt grohsi mavvahra. Avvah nau mitt em Hah am miah helfa, dann dreib ich si raus, grawt vi eah ksawt hott.”
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 No hott da Joshua em Jephunnes sei boo, da Kaleb, ksaykend un hott eem Hebron gevva fa sei eahbshaft.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 So is Hebron di eahbshaft vadda fumm Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo biss nau. Dess voah veil eah em Hah, da Gott funn Israel, folshtendich keicht hott.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Da nohma funn di shtatt Hebron voah eahshtah als Arba, fa da Arba voah als da graysht mann unnich di Anakiddah. No hott's land roo katt funn greek.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.