Josué 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nau dess sinn di lendah es di Kinnah-Israel grikt henn fa an eahbshaft im land Kanaan. Dee lendah voahra ausgedayld beim Eleasar, da preeshtah, beim Joshua, da sohn fumm Nun, un bei di family foah-gengah funn di shtamma funn di Kinnah-Israel.
1 São estas as terras que o povo de Israel recebeu em Canaã. Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das
2 Iahra eahbshaft voah gevva zu di nein un a halb shtamma bei's lohs zeeya, so vi da Hah gebodda gevva katt hott deich da Mosi.
2 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, a divisão das terras das nove tribos e meia foi feita por sorteio .
3 Da Mosi hott di zvay un a halb shtamma iahra eahbshaft gevva east fumm Jordan, avvah eah hott di Lefiddah kenn eahbshaft gevva unnich di anra.
3 Moisés tinha dado uma parte da terra às duas tribos e meia que ficaram a leste do rio Jordão, mas os levitas não receberam terras.
4 Em Joseph sei boova, da Manasse un da Ephraim, sinn zvay shtamma vadda. Di Lefiddah henn kenn land zu sich gedayld grikt, avvah yusht shtett fa drinn voona un vayt-land fa iahra shohf un fee.
4 Os descendentes de José estavam divididos em duas tribos: Manassés e Efraim. Não foi dado nenhum pedaço de terra aos levitas, mas eles tinham cidades para morar e também pastos para o seu gado e os seus rebanhos.
5 So henn di Kinnah-Israel's land fadayld grawt vi da Hah em Mosi gebodda gevva katt hott.
5 O povo de Israel dividiu a terra como o Senhor havia ordenado a Moisés.
6 Nau di mennah fumm shtamm funn Juda sinn zumm Joshua kumma an Gilgal. Ayns funn di mennah voah da Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo. Eah hott ksawt zumm Joshua, “Du meindsht noch vass da Hah ksawt hott zumm Mosi, da mann funn Gott, an Kades-Barnea veyyich miah un diah.
6 O povo da tribo de Judá foi falar com Josué em Gilgal. Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, disse a Josué: — Você sabe o que o
7 Ich voah fatzich yoah ald vo em Hah sei gnecht, da Mosi, mich kshikt hott funn Kades-Barnea fa's land aussucha. Un vo ich zrikk kumma binn habb ich ksawt grawt vi ich gmaynd habb.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espionar a terra. E eu dei um relatório que sabia que era verdadeiro.
8 Doch mei breedah es mitt miah ganga sinn henn di leit gmacht sich feicha. Avvah ich habb shtandhaftich keicht zumm Hah, mei Gott.
8 Os homens que foram comigo espalharam o medo no meio do povo, mas eu obedeci fielmente ao Senhor , meu Deus.
9 Un da Mosi hott sellah dawk kshvoahra zu miah, ‘Es land es dei fees drivvah gloffa sinn soll dei eahbshaft sei. Dei kinnah sella sell land aykna fa'immah. Ich gebb diah sell land veil du folshtendich keicht hosht zumm Hah, mei Gott.’
9 Naquele dia Moisés me fez a seguinte promessa: “Calebe, você obedeceu fielmente ao Senhor , meu Deus. Por isso fique certo de que você e os seus filhos serão donos para sempre de toda a terra que pisarem.”
10 Nau dann, da Hah hott mich levendich kalda fa fimf un fatzich yoah siddah es eah sell ksawt hott zumm Mosi grawt vi eah fashprocha hott. Deich awl selli zeit is Israel rumm gloffa in di vildahnis. Nau do binn ich fimf un achtzich yoah ald heit!
10 E Calebe continuou: — Agora veja! Faz quarenta e cinco anos que o
11 Ich binn grawt so shteik heit es ich voah da dawk es da Mosi mich naus kshikt hott. Ich habb yusht so feel graft fa fechta im greek es ich katt habb no, un fa naus un rei gay.
11 e me sinto tão forte hoje como no dia em que Moisés me mandou espionar a terra. Ainda tenho bastante força para combater na guerra e para fazer o que for preciso.
12 So gebb miah sell hivvel-land es da Hah miah fashprocha hott sellah dawk. Du hosht keaht sellah dawk es di Anakiddah dayda datt voona in grohsi shtett mitt grohsi mavvahra. Avvah nau mitt em Hah am miah helfa, dann dreib ich si raus, grawt vi eah ksawt hott.”
12 Agora me dê essa região montanhosa que o Senhor me prometeu quando os meus companheiros e eu demos o relatório. Naquele tempo dissemos a você que os gigantes anaquins estavam lá, morando em grandes cidades cercadas de muralhas. Se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei, como ele prometeu.
13 No hott da Joshua em Jephunnes sei boo, da Kaleb, ksaykend un hott eem Hebron gevva fa sei eahbshaft.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu a cidade de Hebrom para ser sua propriedade.
14 So is Hebron di eahbshaft vadda fumm Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo biss nau. Dess voah veil eah em Hah, da Gott funn Israel, folshtendich keicht hott.
14 Até hoje Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, porque ele obedeceu fielmente ao Senhor , o Deus de Israel.
15 Da nohma funn di shtatt Hebron voah eahshtah als Arba, fa da Arba voah als da graysht mann unnich di Anakiddah. No hott's land roo katt funn greek.
15 Antes disso Hebrom era chamada de Quiriate-Arba. Arba havia sido o maior dos anaquins. Então houve paz na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.