Josué 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nau dess sinn di lendah es di Kinnah-Israel grikt henn fa an eahbshaft im land Kanaan. Dee lendah voahra ausgedayld beim Eleasar, da preeshtah, beim Joshua, da sohn fumm Nun, un bei di family foah-gengah funn di shtamma funn di Kinnah-Israel.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, e que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das tribos dos filhos de Israel repartiram entre eles.
2 Iahra eahbshaft voah gevva zu di nein un a halb shtamma bei's lohs zeeya, so vi da Hah gebodda gevva katt hott deich da Mosi.
2 A distribuição da herança foi feita por sorteio, como o Senhor havia ordenado por meio de Moisés, a respeito das nove tribos e meia.
3 Da Mosi hott di zvay un a halb shtamma iahra eahbshaft gevva east fumm Jordan, avvah eah hott di Lefiddah kenn eahbshaft gevva unnich di anra.
3 Porque às duas tribos e meia Moisés já tinha dado herança do outro lado do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre os seus irmãos.
4 Em Joseph sei boova, da Manasse un da Ephraim, sinn zvay shtamma vadda. Di Lefiddah henn kenn land zu sich gedayld grikt, avvah yusht shtett fa drinn voona un vayt-land fa iahra shohf un fee.
4 Os filhos de José constituíram duas tribos, Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, a não ser cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua posse.
5 So henn di Kinnah-Israel's land fadayld grawt vi da Hah em Mosi gebodda gevva katt hott.
5 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Nau di mennah fumm shtamm funn Juda sinn zumm Joshua kumma an Gilgal. Ayns funn di mennah voah da Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo. Eah hott ksawt zumm Joshua, “Du meindsht noch vass da Hah ksawt hott zumm Mosi, da mann funn Gott, an Kades-Barnea veyyich miah un diah.
6 Os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal. E Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: — Você sabe o que o
7 Ich voah fatzich yoah ald vo em Hah sei gnecht, da Mosi, mich kshikt hott funn Kades-Barnea fa's land aussucha. Un vo ich zrikk kumma binn habb ich ksawt grawt vi ich gmaynd habb.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. E eu lhe relatei o que estava no meu coração.
8 Doch mei breedah es mitt miah ganga sinn henn di leit gmacht sich feicha. Avvah ich habb shtandhaftich keicht zumm Hah, mei Gott.
8 Os meus irmãos que tinham ido comigo amedrontaram o povo, mas eu perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Un da Mosi hott sellah dawk kshvoahra zu miah, ‘Es land es dei fees drivvah gloffa sinn soll dei eahbshaft sei. Dei kinnah sella sell land aykna fa'immah. Ich gebb diah sell land veil du folshtendich keicht hosht zumm Hah, mei Gott.’
9 Então Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: “Certamente a terra em que você pôs o pé será sua e de seus filhos, em herança perpétua, pois você perseverou em seguir o Senhor , meu Deus.”
10 Nau dann, da Hah hott mich levendich kalda fa fimf un fatzich yoah siddah es eah sell ksawt hott zumm Mosi grawt vi eah fashprocha hott. Deich awl selli zeit is Israel rumm gloffa in di vildahnis. Nau do binn ich fimf un achtzich yoah ald heit!
10 — E, agora, eis que o Senhor me conservou com vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos se passaram desde que o Senhor falou essas palavras a Moisés, quando Israel ainda andava no deserto; e, agora, eis que estou com oitenta e cinco anos.
11 Ich binn grawt so shteik heit es ich voah da dawk es da Mosi mich naus kshikt hott. Ich habb yusht so feel graft fa fechta im greek es ich katt habb no, un fa naus un rei gay.
11 Estou tão forte hoje como no dia em que Moisés me enviou. A força que eu tinha naquele dia eu ainda tenho agora, tanto para combater na guerra como para fazer o que for necessário.
12 So gebb miah sell hivvel-land es da Hah miah fashprocha hott sellah dawk. Du hosht keaht sellah dawk es di Anakiddah dayda datt voona in grohsi shtett mitt grohsi mavvahra. Avvah nau mitt em Hah am miah helfa, dann dreib ich si raus, grawt vi eah ksawt hott.”
12 Dê-me agora este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, você ouviu que lá estavam os anaquins, morando em cidades grandes e fortificadas. Se o Senhor Deus estiver comigo, poderei expulsá-los, como ele mesmo prometeu.
13 No hott da Joshua em Jephunnes sei boo, da Kaleb, ksaykend un hott eem Hebron gevva fa sei eahbshaft.
13 Josué o abençoou e deu a cidade de Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, para ser a herança dele.
14 So is Hebron di eahbshaft vadda fumm Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo biss nau. Dess voah veil eah em Hah, da Gott funn Israel, folshtendich keicht hott.
14 Por isso, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até o dia de hoje, visto que havia perseverado em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Da nohma funn di shtatt Hebron voah eahshtah als Arba, fa da Arba voah als da graysht mann unnich di Anakiddah. No hott's land roo katt funn greek.
15 Antes disso o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.