Josué 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nau dess sinn di lendah es di Kinnah-Israel grikt henn fa an eahbshaft im land Kanaan. Dee lendah voahra ausgedayld beim Eleasar, da preeshtah, beim Joshua, da sohn fumm Nun, un bei di family foah-gengah funn di shtamma funn di Kinnah-Israel.
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 Iahra eahbshaft voah gevva zu di nein un a halb shtamma bei's lohs zeeya, so vi da Hah gebodda gevva katt hott deich da Mosi.
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 Da Mosi hott di zvay un a halb shtamma iahra eahbshaft gevva east fumm Jordan, avvah eah hott di Lefiddah kenn eahbshaft gevva unnich di anra.
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 Em Joseph sei boova, da Manasse un da Ephraim, sinn zvay shtamma vadda. Di Lefiddah henn kenn land zu sich gedayld grikt, avvah yusht shtett fa drinn voona un vayt-land fa iahra shohf un fee.
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 So henn di Kinnah-Israel's land fadayld grawt vi da Hah em Mosi gebodda gevva katt hott.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Nau di mennah fumm shtamm funn Juda sinn zumm Joshua kumma an Gilgal. Ayns funn di mennah voah da Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo. Eah hott ksawt zumm Joshua, “Du meindsht noch vass da Hah ksawt hott zumm Mosi, da mann funn Gott, an Kades-Barnea veyyich miah un diah.
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Ich voah fatzich yoah ald vo em Hah sei gnecht, da Mosi, mich kshikt hott funn Kades-Barnea fa's land aussucha. Un vo ich zrikk kumma binn habb ich ksawt grawt vi ich gmaynd habb.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Doch mei breedah es mitt miah ganga sinn henn di leit gmacht sich feicha. Avvah ich habb shtandhaftich keicht zumm Hah, mei Gott.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Un da Mosi hott sellah dawk kshvoahra zu miah, ‘Es land es dei fees drivvah gloffa sinn soll dei eahbshaft sei. Dei kinnah sella sell land aykna fa'immah. Ich gebb diah sell land veil du folshtendich keicht hosht zumm Hah, mei Gott.’
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 Nau dann, da Hah hott mich levendich kalda fa fimf un fatzich yoah siddah es eah sell ksawt hott zumm Mosi grawt vi eah fashprocha hott. Deich awl selli zeit is Israel rumm gloffa in di vildahnis. Nau do binn ich fimf un achtzich yoah ald heit!
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 Ich binn grawt so shteik heit es ich voah da dawk es da Mosi mich naus kshikt hott. Ich habb yusht so feel graft fa fechta im greek es ich katt habb no, un fa naus un rei gay.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 So gebb miah sell hivvel-land es da Hah miah fashprocha hott sellah dawk. Du hosht keaht sellah dawk es di Anakiddah dayda datt voona in grohsi shtett mitt grohsi mavvahra. Avvah nau mitt em Hah am miah helfa, dann dreib ich si raus, grawt vi eah ksawt hott.”
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 No hott da Joshua em Jephunnes sei boo, da Kaleb, ksaykend un hott eem Hebron gevva fa sei eahbshaft.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 So is Hebron di eahbshaft vadda fumm Kaleb, em Jephunnes da Kenisiddah, sei boo biss nau. Dess voah veil eah em Hah, da Gott funn Israel, folshtendich keicht hott.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Da nohma funn di shtatt Hebron voah eahshtah als Arba, fa da Arba voah als da graysht mann unnich di Anakiddah. No hott's land roo katt funn greek.
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.