Gênesis 47

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Da Joseph is no nei zumm Pharao ganga un hott ksawt, “Mei daett un mei breedah mitt iahra glay un grohs fee, un alles es si henn sinn fumm land Kanaan kumma, un si sinn nau im land funn Goshen.”
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Un eah hott fimf funn sei breedah mitt sich gnumma un hott si gvissa zumm Pharao.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Da Pharao hott no sei breedah kfrohkt, “Vass is eiyah eahvet?” Si henn ksawt zumm Pharao, “Dei gnechta sinn fee-heedah—miah un aw unsah foah-eldra eb miah.”
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Un si henn ksawt zumm Pharao, “Miah sinn kumma fa in demm land voona. Di hungahs-noht is oahrich grohs im land funn Kanaan, un's is kenn vayt fa dei gnechta iahra fee. So bidda miah dich fa dei gnechta lossa im land funn Goshen voona.”
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 No hott da Pharao ksawt zumm Joseph, “Dei daett un dei breedah sinn zu diah kumma.
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 Es Egypya-land is uf gmacht zu diah. Loss dei daett un dei breedah im beshta land voona. Loss si im land funn Goshen voona. Un vann du vaysht funn ennichi goodi mennah unnich eena, dann setz si ivvah mei ayya fee.”
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Da Joseph hott no sei daett da Jakob zumm Pharao gebrocht, un da Jakob hott da Pharao ksaykend.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Da Pharao hott da Jakob kfrohkt, “Vee ald bisht du?”
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Da Jakob hott ksawt zumm Pharao, “Di yoahra es ich deich dess layva ganga binn sinn en hunnaht un dreisich. Vennich un unblasiahlich voahra di yoahra funn mei layva. Un ich habb nett so lang glaybt es mei foah-eldra henn diveil es si do deich's layva ganga sinn.”
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Da Jakob hott da Pharao ksaykend un is no vekk funn eem ganga.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Da Joseph hott no sei daett un breedah nunnah kseddeld in Egypta-Land un hott eena's besht land gevva im land funn Raemses, grawt vi da Pharao eem gebodda hott.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Da Joseph hott kseikt fa sei daett, sei breedah un awl seim daett sei haus-halding mitt ess-sach, so feel es yaydah vann gebraucht hott fa sei kinnah.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Nau's voah kenn ess-sach im gansa land veil di hungahs-noht so grohs voah. Un di lendah funn Egypta un Kanaan henn oahrich leida missa deich di hungahs-noht.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Fa di frucht es di leit gekawft henn, hott da Joseph awl's geld zammah ksammeld in Egypta un Kanaan, un hott's zumm Pharao sei haus gebrocht.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Vo's geld awl kshpend voah in di lendah funn Egypta un Kanaan, sinn awl di Egyptah zumm Joseph kumma un henn ksawt, “Gebb uns ess-sach. Favass losht du uns shtauva fannich diah veil mich kenn geld henn?”
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 No hott da Joseph ksawt, “Bringet eiyah fee, un ich fahandel eich ess-sach fa eiyah fee, siddah es diah kenn geld may hend.”
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 So henn si iahra fee zumm Joseph gebrocht un da Joseph hott eena ess-sach fahandeld fa iahra geil, shohf, kee, un aysla. Eah hott ess-sach kandeld mitt eena fa iahra fee sell yoah.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Vo sell yoah ivvah voah, sinn si zu eem kumma's neksht yoah un henn ksawt, “Miah kenna's nett fashtekla funn unsah meishtah es awl unsah geld kshpend is un's fee heaht zu diah. 'Sis nix ivvahrich fa unsah meishtah vi yusht unsah leivah un unsah land.
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Favass losht du uns shtauva fannich dei awwa, miah un aw unsah land? Kawf uns un unsah land fa ess-sach. No sinn miah un unsah land gnechta zumm Pharao. Gebb uns sohma so es miah layva kenna un nett shtauva, un so es unsah land nett zu nix gayt.”
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 So hott da Joseph awl's land uf gekawft in Egypta fa da Pharao. Alli Egyptah hott sei feldah fakawft veil di hungahs-noht so grohs voah. Un da Pharao hott endlich awl's land gaygend.
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 Un eah hott di leit gmacht nei in di shtett zeeya, funn ay end funn Egypta biss an's anra.
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Avvah eah hott di preeshtah iahra land nett gekawft veil di preeshtah kfeedaht voahra beim Pharao. Si henn glaybt fumm ess-sach es da Pharao eena gevva hott, un henn iahra land nett fakawfa braucha.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 Da Joseph hott no ksawt zu di leit, “Gukket moll, ich habb heit eich un eiyah land gekawft fa da Pharao. Nau do is sohma fa eich so es diah's land sayya kennet.
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 An di eahn sellet diah en fimfdel zumm Pharao gevva, un's ivvahricha soll eiyahs sei fa sohma fa's feld, un fa ess-sach fa eich, eiyah haus-haldinga un eiyah kinnah.”
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 No henn si ksawt, “Du hosht uns kalda funn shtauva. Loss uns gnawt finna fannich diah, unsah meishtah. Miah vella geahn gnechta sei zumm Pharao.”
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Un da Joseph hott en ksetz ausglaykt veyyich em land funn Egypta, es en fimfdel funn di eahn heaht zumm Pharao. Dess ksetz shtayt heit noch. Avvah di preeshtah iahra land dutt da Pharao nett aykna.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Nau di Israeliddah henn im land Goshen in Egypta gvoond. Si sinn reich vadda un henn sich shteik fameaht biss es feel funn eena voahra.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Da Jakob hott sivvatzay yoah im land funn Egypta gvoond, un's gans leng funn seim layva voah en hunnaht un sivvana fatzich yoah.
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 Vo em Israel sei zeit fa shtauva nayksht kumma is, hott eah sei boo da Joseph zu sich groofa un hott ksawt zu eem, “Vann ich gnawt kfunna habb in dei awwa dann du dei hand unnich mei hift un sei bamhatzich un shtandhaftich zu miah. Ich bitt dich, fagrawb mich nett do in Egypta.
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 Avvah loss mich leiya mitt mei foah-feddah. Du solsht mich aus Egypta drawwa un mich fagrawva vo si sinn.” Da Joseph hott ksawt, “Ich vill du vi du ksawt hosht.”
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Da Jakob hott ksawt, “Shveah zu miah.” Un da Joseph hott kshvoahra zu eem. No hott da Israel sich nunnah gebikt am kobb end funn seim bett un hott gebayda.
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.