Gênesis 47

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Da Joseph is no nei zumm Pharao ganga un hott ksawt, “Mei daett un mei breedah mitt iahra glay un grohs fee, un alles es si henn sinn fumm land Kanaan kumma, un si sinn nau im land funn Goshen.”
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Un eah hott fimf funn sei breedah mitt sich gnumma un hott si gvissa zumm Pharao.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Da Pharao hott no sei breedah kfrohkt, “Vass is eiyah eahvet?” Si henn ksawt zumm Pharao, “Dei gnechta sinn fee-heedah—miah un aw unsah foah-eldra eb miah.”
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Un si henn ksawt zumm Pharao, “Miah sinn kumma fa in demm land voona. Di hungahs-noht is oahrich grohs im land funn Kanaan, un's is kenn vayt fa dei gnechta iahra fee. So bidda miah dich fa dei gnechta lossa im land funn Goshen voona.”
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 No hott da Pharao ksawt zumm Joseph, “Dei daett un dei breedah sinn zu diah kumma.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Es Egypya-land is uf gmacht zu diah. Loss dei daett un dei breedah im beshta land voona. Loss si im land funn Goshen voona. Un vann du vaysht funn ennichi goodi mennah unnich eena, dann setz si ivvah mei ayya fee.”
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Da Joseph hott no sei daett da Jakob zumm Pharao gebrocht, un da Jakob hott da Pharao ksaykend.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Da Pharao hott da Jakob kfrohkt, “Vee ald bisht du?”
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Da Jakob hott ksawt zumm Pharao, “Di yoahra es ich deich dess layva ganga binn sinn en hunnaht un dreisich. Vennich un unblasiahlich voahra di yoahra funn mei layva. Un ich habb nett so lang glaybt es mei foah-eldra henn diveil es si do deich's layva ganga sinn.”
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Da Jakob hott da Pharao ksaykend un is no vekk funn eem ganga.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Da Joseph hott no sei daett un breedah nunnah kseddeld in Egypta-Land un hott eena's besht land gevva im land funn Raemses, grawt vi da Pharao eem gebodda hott.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Da Joseph hott kseikt fa sei daett, sei breedah un awl seim daett sei haus-halding mitt ess-sach, so feel es yaydah vann gebraucht hott fa sei kinnah.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Nau's voah kenn ess-sach im gansa land veil di hungahs-noht so grohs voah. Un di lendah funn Egypta un Kanaan henn oahrich leida missa deich di hungahs-noht.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Fa di frucht es di leit gekawft henn, hott da Joseph awl's geld zammah ksammeld in Egypta un Kanaan, un hott's zumm Pharao sei haus gebrocht.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Vo's geld awl kshpend voah in di lendah funn Egypta un Kanaan, sinn awl di Egyptah zumm Joseph kumma un henn ksawt, “Gebb uns ess-sach. Favass losht du uns shtauva fannich diah veil mich kenn geld henn?”
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 No hott da Joseph ksawt, “Bringet eiyah fee, un ich fahandel eich ess-sach fa eiyah fee, siddah es diah kenn geld may hend.”
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 So henn si iahra fee zumm Joseph gebrocht un da Joseph hott eena ess-sach fahandeld fa iahra geil, shohf, kee, un aysla. Eah hott ess-sach kandeld mitt eena fa iahra fee sell yoah.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Vo sell yoah ivvah voah, sinn si zu eem kumma's neksht yoah un henn ksawt, “Miah kenna's nett fashtekla funn unsah meishtah es awl unsah geld kshpend is un's fee heaht zu diah. 'Sis nix ivvahrich fa unsah meishtah vi yusht unsah leivah un unsah land.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Favass losht du uns shtauva fannich dei awwa, miah un aw unsah land? Kawf uns un unsah land fa ess-sach. No sinn miah un unsah land gnechta zumm Pharao. Gebb uns sohma so es miah layva kenna un nett shtauva, un so es unsah land nett zu nix gayt.”
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 So hott da Joseph awl's land uf gekawft in Egypta fa da Pharao. Alli Egyptah hott sei feldah fakawft veil di hungahs-noht so grohs voah. Un da Pharao hott endlich awl's land gaygend.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Un eah hott di leit gmacht nei in di shtett zeeya, funn ay end funn Egypta biss an's anra.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Avvah eah hott di preeshtah iahra land nett gekawft veil di preeshtah kfeedaht voahra beim Pharao. Si henn glaybt fumm ess-sach es da Pharao eena gevva hott, un henn iahra land nett fakawfa braucha.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Da Joseph hott no ksawt zu di leit, “Gukket moll, ich habb heit eich un eiyah land gekawft fa da Pharao. Nau do is sohma fa eich so es diah's land sayya kennet.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 An di eahn sellet diah en fimfdel zumm Pharao gevva, un's ivvahricha soll eiyahs sei fa sohma fa's feld, un fa ess-sach fa eich, eiyah haus-haldinga un eiyah kinnah.”
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 No henn si ksawt, “Du hosht uns kalda funn shtauva. Loss uns gnawt finna fannich diah, unsah meishtah. Miah vella geahn gnechta sei zumm Pharao.”
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Un da Joseph hott en ksetz ausglaykt veyyich em land funn Egypta, es en fimfdel funn di eahn heaht zumm Pharao. Dess ksetz shtayt heit noch. Avvah di preeshtah iahra land dutt da Pharao nett aykna.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Nau di Israeliddah henn im land Goshen in Egypta gvoond. Si sinn reich vadda un henn sich shteik fameaht biss es feel funn eena voahra.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Da Jakob hott sivvatzay yoah im land funn Egypta gvoond, un's gans leng funn seim layva voah en hunnaht un sivvana fatzich yoah.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Vo em Israel sei zeit fa shtauva nayksht kumma is, hott eah sei boo da Joseph zu sich groofa un hott ksawt zu eem, “Vann ich gnawt kfunna habb in dei awwa dann du dei hand unnich mei hift un sei bamhatzich un shtandhaftich zu miah. Ich bitt dich, fagrawb mich nett do in Egypta.
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 Avvah loss mich leiya mitt mei foah-feddah. Du solsht mich aus Egypta drawwa un mich fagrawva vo si sinn.” Da Joseph hott ksawt, “Ich vill du vi du ksawt hosht.”
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Da Jakob hott ksawt, “Shveah zu miah.” Un da Joseph hott kshvoahra zu eem. No hott da Israel sich nunnah gebikt am kobb end funn seim bett un hott gebayda.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.