Gênesis 47

Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Da Joseph is no nei zumm Pharao ganga un hott ksawt, “Mei daett un mei breedah mitt iahra glay un grohs fee, un alles es si henn sinn fumm land Kanaan kumma, un si sinn nau im land funn Goshen.”
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Un eah hott fimf funn sei breedah mitt sich gnumma un hott si gvissa zumm Pharao.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Da Pharao hott no sei breedah kfrohkt, “Vass is eiyah eahvet?” Si henn ksawt zumm Pharao, “Dei gnechta sinn fee-heedah—miah un aw unsah foah-eldra eb miah.”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Un si henn ksawt zumm Pharao, “Miah sinn kumma fa in demm land voona. Di hungahs-noht is oahrich grohs im land funn Kanaan, un's is kenn vayt fa dei gnechta iahra fee. So bidda miah dich fa dei gnechta lossa im land funn Goshen voona.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 No hott da Pharao ksawt zumm Joseph, “Dei daett un dei breedah sinn zu diah kumma.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Es Egypya-land is uf gmacht zu diah. Loss dei daett un dei breedah im beshta land voona. Loss si im land funn Goshen voona. Un vann du vaysht funn ennichi goodi mennah unnich eena, dann setz si ivvah mei ayya fee.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Da Joseph hott no sei daett da Jakob zumm Pharao gebrocht, un da Jakob hott da Pharao ksaykend.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Da Pharao hott da Jakob kfrohkt, “Vee ald bisht du?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Da Jakob hott ksawt zumm Pharao, “Di yoahra es ich deich dess layva ganga binn sinn en hunnaht un dreisich. Vennich un unblasiahlich voahra di yoahra funn mei layva. Un ich habb nett so lang glaybt es mei foah-eldra henn diveil es si do deich's layva ganga sinn.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Da Jakob hott da Pharao ksaykend un is no vekk funn eem ganga.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Da Joseph hott no sei daett un breedah nunnah kseddeld in Egypta-Land un hott eena's besht land gevva im land funn Raemses, grawt vi da Pharao eem gebodda hott.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Da Joseph hott kseikt fa sei daett, sei breedah un awl seim daett sei haus-halding mitt ess-sach, so feel es yaydah vann gebraucht hott fa sei kinnah.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Nau's voah kenn ess-sach im gansa land veil di hungahs-noht so grohs voah. Un di lendah funn Egypta un Kanaan henn oahrich leida missa deich di hungahs-noht.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Fa di frucht es di leit gekawft henn, hott da Joseph awl's geld zammah ksammeld in Egypta un Kanaan, un hott's zumm Pharao sei haus gebrocht.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Vo's geld awl kshpend voah in di lendah funn Egypta un Kanaan, sinn awl di Egyptah zumm Joseph kumma un henn ksawt, “Gebb uns ess-sach. Favass losht du uns shtauva fannich diah veil mich kenn geld henn?”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 No hott da Joseph ksawt, “Bringet eiyah fee, un ich fahandel eich ess-sach fa eiyah fee, siddah es diah kenn geld may hend.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 So henn si iahra fee zumm Joseph gebrocht un da Joseph hott eena ess-sach fahandeld fa iahra geil, shohf, kee, un aysla. Eah hott ess-sach kandeld mitt eena fa iahra fee sell yoah.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Vo sell yoah ivvah voah, sinn si zu eem kumma's neksht yoah un henn ksawt, “Miah kenna's nett fashtekla funn unsah meishtah es awl unsah geld kshpend is un's fee heaht zu diah. 'Sis nix ivvahrich fa unsah meishtah vi yusht unsah leivah un unsah land.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Favass losht du uns shtauva fannich dei awwa, miah un aw unsah land? Kawf uns un unsah land fa ess-sach. No sinn miah un unsah land gnechta zumm Pharao. Gebb uns sohma so es miah layva kenna un nett shtauva, un so es unsah land nett zu nix gayt.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 So hott da Joseph awl's land uf gekawft in Egypta fa da Pharao. Alli Egyptah hott sei feldah fakawft veil di hungahs-noht so grohs voah. Un da Pharao hott endlich awl's land gaygend.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Un eah hott di leit gmacht nei in di shtett zeeya, funn ay end funn Egypta biss an's anra.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Avvah eah hott di preeshtah iahra land nett gekawft veil di preeshtah kfeedaht voahra beim Pharao. Si henn glaybt fumm ess-sach es da Pharao eena gevva hott, un henn iahra land nett fakawfa braucha.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Da Joseph hott no ksawt zu di leit, “Gukket moll, ich habb heit eich un eiyah land gekawft fa da Pharao. Nau do is sohma fa eich so es diah's land sayya kennet.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 An di eahn sellet diah en fimfdel zumm Pharao gevva, un's ivvahricha soll eiyahs sei fa sohma fa's feld, un fa ess-sach fa eich, eiyah haus-haldinga un eiyah kinnah.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 No henn si ksawt, “Du hosht uns kalda funn shtauva. Loss uns gnawt finna fannich diah, unsah meishtah. Miah vella geahn gnechta sei zumm Pharao.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Un da Joseph hott en ksetz ausglaykt veyyich em land funn Egypta, es en fimfdel funn di eahn heaht zumm Pharao. Dess ksetz shtayt heit noch. Avvah di preeshtah iahra land dutt da Pharao nett aykna.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Nau di Israeliddah henn im land Goshen in Egypta gvoond. Si sinn reich vadda un henn sich shteik fameaht biss es feel funn eena voahra.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Da Jakob hott sivvatzay yoah im land funn Egypta gvoond, un's gans leng funn seim layva voah en hunnaht un sivvana fatzich yoah.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Vo em Israel sei zeit fa shtauva nayksht kumma is, hott eah sei boo da Joseph zu sich groofa un hott ksawt zu eem, “Vann ich gnawt kfunna habb in dei awwa dann du dei hand unnich mei hift un sei bamhatzich un shtandhaftich zu miah. Ich bitt dich, fagrawb mich nett do in Egypta.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Avvah loss mich leiya mitt mei foah-feddah. Du solsht mich aus Egypta drawwa un mich fagrawva vo si sinn.” Da Joseph hott ksawt, “Ich vill du vi du ksawt hosht.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Da Jakob hott ksawt, “Shveah zu miah.” Un da Joseph hott kshvoahra zu eem. No hott da Israel sich nunnah gebikt am kobb end funn seim bett un hott gebayda.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.