Gênesis 47

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Da Joseph is no nei zumm Pharao ganga un hott ksawt, “Mei daett un mei breedah mitt iahra glay un grohs fee, un alles es si henn sinn fumm land Kanaan kumma, un si sinn nau im land funn Goshen.”
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Un eah hott fimf funn sei breedah mitt sich gnumma un hott si gvissa zumm Pharao.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Da Pharao hott no sei breedah kfrohkt, “Vass is eiyah eahvet?” Si henn ksawt zumm Pharao, “Dei gnechta sinn fee-heedah—miah un aw unsah foah-eldra eb miah.”
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Un si henn ksawt zumm Pharao, “Miah sinn kumma fa in demm land voona. Di hungahs-noht is oahrich grohs im land funn Kanaan, un's is kenn vayt fa dei gnechta iahra fee. So bidda miah dich fa dei gnechta lossa im land funn Goshen voona.”
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 No hott da Pharao ksawt zumm Joseph, “Dei daett un dei breedah sinn zu diah kumma.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Es Egypya-land is uf gmacht zu diah. Loss dei daett un dei breedah im beshta land voona. Loss si im land funn Goshen voona. Un vann du vaysht funn ennichi goodi mennah unnich eena, dann setz si ivvah mei ayya fee.”
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Da Joseph hott no sei daett da Jakob zumm Pharao gebrocht, un da Jakob hott da Pharao ksaykend.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Da Pharao hott da Jakob kfrohkt, “Vee ald bisht du?”
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Da Jakob hott ksawt zumm Pharao, “Di yoahra es ich deich dess layva ganga binn sinn en hunnaht un dreisich. Vennich un unblasiahlich voahra di yoahra funn mei layva. Un ich habb nett so lang glaybt es mei foah-eldra henn diveil es si do deich's layva ganga sinn.”
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Da Jakob hott da Pharao ksaykend un is no vekk funn eem ganga.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Da Joseph hott no sei daett un breedah nunnah kseddeld in Egypta-Land un hott eena's besht land gevva im land funn Raemses, grawt vi da Pharao eem gebodda hott.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Da Joseph hott kseikt fa sei daett, sei breedah un awl seim daett sei haus-halding mitt ess-sach, so feel es yaydah vann gebraucht hott fa sei kinnah.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Nau's voah kenn ess-sach im gansa land veil di hungahs-noht so grohs voah. Un di lendah funn Egypta un Kanaan henn oahrich leida missa deich di hungahs-noht.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Fa di frucht es di leit gekawft henn, hott da Joseph awl's geld zammah ksammeld in Egypta un Kanaan, un hott's zumm Pharao sei haus gebrocht.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Vo's geld awl kshpend voah in di lendah funn Egypta un Kanaan, sinn awl di Egyptah zumm Joseph kumma un henn ksawt, “Gebb uns ess-sach. Favass losht du uns shtauva fannich diah veil mich kenn geld henn?”
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 No hott da Joseph ksawt, “Bringet eiyah fee, un ich fahandel eich ess-sach fa eiyah fee, siddah es diah kenn geld may hend.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 So henn si iahra fee zumm Joseph gebrocht un da Joseph hott eena ess-sach fahandeld fa iahra geil, shohf, kee, un aysla. Eah hott ess-sach kandeld mitt eena fa iahra fee sell yoah.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Vo sell yoah ivvah voah, sinn si zu eem kumma's neksht yoah un henn ksawt, “Miah kenna's nett fashtekla funn unsah meishtah es awl unsah geld kshpend is un's fee heaht zu diah. 'Sis nix ivvahrich fa unsah meishtah vi yusht unsah leivah un unsah land.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Favass losht du uns shtauva fannich dei awwa, miah un aw unsah land? Kawf uns un unsah land fa ess-sach. No sinn miah un unsah land gnechta zumm Pharao. Gebb uns sohma so es miah layva kenna un nett shtauva, un so es unsah land nett zu nix gayt.”
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 So hott da Joseph awl's land uf gekawft in Egypta fa da Pharao. Alli Egyptah hott sei feldah fakawft veil di hungahs-noht so grohs voah. Un da Pharao hott endlich awl's land gaygend.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Un eah hott di leit gmacht nei in di shtett zeeya, funn ay end funn Egypta biss an's anra.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Avvah eah hott di preeshtah iahra land nett gekawft veil di preeshtah kfeedaht voahra beim Pharao. Si henn glaybt fumm ess-sach es da Pharao eena gevva hott, un henn iahra land nett fakawfa braucha.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Da Joseph hott no ksawt zu di leit, “Gukket moll, ich habb heit eich un eiyah land gekawft fa da Pharao. Nau do is sohma fa eich so es diah's land sayya kennet.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 An di eahn sellet diah en fimfdel zumm Pharao gevva, un's ivvahricha soll eiyahs sei fa sohma fa's feld, un fa ess-sach fa eich, eiyah haus-haldinga un eiyah kinnah.”
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 No henn si ksawt, “Du hosht uns kalda funn shtauva. Loss uns gnawt finna fannich diah, unsah meishtah. Miah vella geahn gnechta sei zumm Pharao.”
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Un da Joseph hott en ksetz ausglaykt veyyich em land funn Egypta, es en fimfdel funn di eahn heaht zumm Pharao. Dess ksetz shtayt heit noch. Avvah di preeshtah iahra land dutt da Pharao nett aykna.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Nau di Israeliddah henn im land Goshen in Egypta gvoond. Si sinn reich vadda un henn sich shteik fameaht biss es feel funn eena voahra.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Da Jakob hott sivvatzay yoah im land funn Egypta gvoond, un's gans leng funn seim layva voah en hunnaht un sivvana fatzich yoah.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Vo em Israel sei zeit fa shtauva nayksht kumma is, hott eah sei boo da Joseph zu sich groofa un hott ksawt zu eem, “Vann ich gnawt kfunna habb in dei awwa dann du dei hand unnich mei hift un sei bamhatzich un shtandhaftich zu miah. Ich bitt dich, fagrawb mich nett do in Egypta.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Avvah loss mich leiya mitt mei foah-feddah. Du solsht mich aus Egypta drawwa un mich fagrawva vo si sinn.” Da Joseph hott ksawt, “Ich vill du vi du ksawt hosht.”
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Da Jakob hott ksawt, “Shveah zu miah.” Un da Joseph hott kshvoahra zu eem. No hott da Israel sich nunnah gebikt am kobb end funn seim bett un hott gebayda.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.