Gênesis 42

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vo da Jakob keaht hott es frucht in Egypta voah, hott eah ksawt zu sei boova, “Favass shtaynd diah rumm un gukket nannah oh?”
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 No hott eah ksawt, “Gukket moll, ich habb keaht es frucht drunna in Egypta is. Gaynd nunnah un kawfet samm funn datt, so es miah layva kenna un nett shtauva.”
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 No sinn zeyya fumm Joseph sei breedah nunnah ganga fa frucht kawfa in Egypta.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Avvah da Jakob hott nett em Joseph sei broodah, da Benjamin, mitt sei breedah kshikt veil eah kfeicht hott ebbes shlechtes mecht ivvah een kumma.
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 So voahra em Israel sei boova aw unnich selli es ganga sinn frucht kawfa, fa di hungahs-noht voah aw im land funn Kanaan gvest.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Nau da Joseph voah da govvenah fumm land, un eah voah da vann es di frucht fakawft hott zu awl di leit. Em Joseph sei breedah sinn kumma un henn sich nunnah gebikt fannich eem mitt iahra ksichtah uf em bodda.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 Vo da Joseph sei breedah ksenna hott, hott eah si gekend, avvah eah hott ohglost eah veah fremd zu eena. Eah hott zannich kshvetzt zu eena, un hott kfrohkt, “Funn vo sind diah bei kumma?” Si henn ksawt, “Fumm land funn Kanaan, fa ess-sach kawfa.”
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 Da Joseph hott sei breedah gekend, avvah si henn een nett gekend.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Da Joseph hott an sei drohma gedenkt es eah katt hott veyyich eena, no hott eah ksawt zu eena, “Diah sind shneekich. Diah sind do rei kumma fa sayna vo unsah land shvach is.”
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 “Nay, mei meishtah,” henn si ksawt, “dei gnechta sinn kumma ess-sach kawfa.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Miah sinn awl boova funn ay mann. Miah sinn eahlichi mennah. Dei gnechta sinn nett shneekichi leit.”
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Avvah eah hott ksawt zu eena, “Nay, diah sind kumma fa's land unnah-sucha un sayna vo's shvach is.”
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Si henn eem no ksawt, “Dei gnechta sinn zvelf breedah, di boova funn ay mann im land funn Kanaan. Da yingsht is noch bei unsah faddah, un da annah is nimmi.”
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Avvah da Joseph hott ksawt, “'Sis vi ich ksawt habb, diah sind shneekichi unnah-suchah.
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Dess is vi diah ausbroviaht vaddet: So shuah es da Pharao laybt, zaylet diah deah blatz nett falossa biss eiyah yingshtah broodah do heah kumd.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Shikket ayns funn eich fa eiyah broodah hohla. Di ivvahricha funn eich bleiva do in di jail. Sellah vayk vadda eiyah vadda ausbroviaht fa sayna eb diah di voahret sawwet. Un vann nett, so shuah es da Pharao laybt, sind diah shneekichi unnah-suchah.”
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 No hott eah si awl in di jail gedu fa drei dawk.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 No uf em dridda dawk hott da Joseph ksawt zu eena, “Doond dess un diah kennet layva, fa ich habb en furcht funn Gott:
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Vann diah eahlichi mennah sind, losset ayns funn eiyah breedah do in di jail bleiva. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk gay mitt ess-sach fa eiyah hungahrichi.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Diah misset avvah eiyah yingshtah broodah zu miah bringa, so es ich sayna kann eb diah di voahret sawwet. No brauchet diah nett shtauva.” Un si henn ausgmacht fa dess du.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 No henn si ksawt zu nannah, “Miah sinn geviss shuldich veyyich unsah broodah. Miah henn da angsht ksenna in sei sayl vi eah ohkalda hott mitt uns, avvah miah henn een nett abkeicht. Dess is favass es dee dreebsawl uf uns kumma is.”
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Da Ruben hott no ksawt zu eena, “Havvich eich nett ksawt fa nett sindicha geyyich sellah boo? Avvah diah hend mich nett abkeicht. Nau missa miah betzawla fa sei bloot.”
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Avvah si henn nett gvist es da Joseph si fashtay kann, veil eah kshvetzt hott zu eena deich en mann es di zvay shprohcha kshvetzt hott.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Eah hott sich vekk gedrayt funn eena un hott ohkfanga heila. Vo eah sich zrikk gedrayt hott un kshvetzt hott zu eena, hott eah da Simeon gnumma un hott een gebunna fannich iahra awwa.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 No hott da Joseph sei gnechta ksawt fa sei breedah iahra sekk filla mitt frucht un fa yaydah mann sei geld zrikk in di sekk du. Eah hott aw ksawt si sella macha es si ess-sach henn uf em vayk haym. No voah dess alles gedu fa di breedah.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Si henn no iahra aysla ufglawda mitt iahra frucht un henn falossa.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Am blatz es si kshtobt henn fa di nacht hott ayns funna sei sakk uf gmacht fa sei aysel feedra. Datt saynd eah sei geld ovva im sakk.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 No hott eah ksawt zu sei breedah, “Mei geld voah zrikk gevva, gukket moll, 'sis in meim sakk.” Iahra hatza henn hatt geglobt. Si henn ohkfanga ziddahra un henn ksawt zu nannah, “Vass is dess es Gott gedu hott zu uns?”
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Vo si zrikk zu iahra daett, da Jakob, kumma sinn im land Kanaan, henn si eem alles fazayld es blatz gnumma hott. Si henn ksawt,
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 “Sellah mann, da meishtah fumm land, hott zannich kshvetzt zu uns, un hott ksawt miah sinn shneekich in's land kumma fa's ausshnubbahra.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Avvah miah henn eem ksawt, ‘Miah sinn eahlich un nett kumma fa's land aussucha.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Miah sinn zvelf breedah, di boova funn ay daett. Ayns funn uns is nimmi, un da yingsht is bei unsah daett im Kanaan land.’
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 No hott deah mann, da meishtah fumm land ksawt, ‘Dess is vi ich ausfinn eb diah eahlichi leit sind. Losset ayns funn eiyah breedah bei miah, nemmet ess-sach fa di hungahs-noht in eiyah haymeda un gaynd.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Avvah bringet eiyah yingshtah broodah zu miah so es ich vissa kann es diah nett hinna rumm sind avvah eahlichi leit sind. No gevvich eiyah broodah zrikk zu eich un diah kennet kawfa un fakawfa im land.’”
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Nau vo si am iahra sekk ausleahra voahra, datt in yaydahm kall sei sakk voah sei bundel geld. Vo si un iahra daett di bundla geld ksenna henn voah's eena angsht.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 No hott da Jakob iahra daett ksawt zu eena, “Diah sind am mich rawva funn mei kinnah. Da Joseph is nimmi, un da Simeon is nimmi, un nau vellet diah da Benjamin aw nemma. Awl dee sacha sinn geyyich mich.”
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 No hott da Ruben kshvetzt zu sei daett un hott ksawt, “Du kansht mei zvay boova doht macha vann ich da Benjamin nett zrikk bring zu diah. Du een unnich mich, un ich sayn ditzu es ich een viddah zrikk bring zu diah.”
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Avvah da Jakob hott ksawt, “Mei boo zayld nett nunnah gay mitt diah. Sei broodah is doht un eah laynich is ivvahrich. Vann's ennich ebbes gebt mitt eem uf em vayk es diah gay zaylet, dann bringsht du mei grohwah kobb in's grawb mitt dreebsawl.”
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.