Gênesis 42
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 Vo da Jakob keaht hott es frucht in Egypta voah, hott eah ksawt zu sei boova, “Favass shtaynd diah rumm un gukket nannah oh?”
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 No hott eah ksawt, “Gukket moll, ich habb keaht es frucht drunna in Egypta is. Gaynd nunnah un kawfet samm funn datt, so es miah layva kenna un nett shtauva.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 No sinn zeyya fumm Joseph sei breedah nunnah ganga fa frucht kawfa in Egypta.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Avvah da Jakob hott nett em Joseph sei broodah, da Benjamin, mitt sei breedah kshikt veil eah kfeicht hott ebbes shlechtes mecht ivvah een kumma.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 So voahra em Israel sei boova aw unnich selli es ganga sinn frucht kawfa, fa di hungahs-noht voah aw im land funn Kanaan gvest.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Nau da Joseph voah da govvenah fumm land, un eah voah da vann es di frucht fakawft hott zu awl di leit. Em Joseph sei breedah sinn kumma un henn sich nunnah gebikt fannich eem mitt iahra ksichtah uf em bodda.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Vo da Joseph sei breedah ksenna hott, hott eah si gekend, avvah eah hott ohglost eah veah fremd zu eena. Eah hott zannich kshvetzt zu eena, un hott kfrohkt, “Funn vo sind diah bei kumma?” Si henn ksawt, “Fumm land funn Kanaan, fa ess-sach kawfa.”
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Da Joseph hott sei breedah gekend, avvah si henn een nett gekend.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Da Joseph hott an sei drohma gedenkt es eah katt hott veyyich eena, no hott eah ksawt zu eena, “Diah sind shneekich. Diah sind do rei kumma fa sayna vo unsah land shvach is.”
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 “Nay, mei meishtah,” henn si ksawt, “dei gnechta sinn kumma ess-sach kawfa.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Miah sinn awl boova funn ay mann. Miah sinn eahlichi mennah. Dei gnechta sinn nett shneekichi leit.”
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Avvah eah hott ksawt zu eena, “Nay, diah sind kumma fa's land unnah-sucha un sayna vo's shvach is.”
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Si henn eem no ksawt, “Dei gnechta sinn zvelf breedah, di boova funn ay mann im land funn Kanaan. Da yingsht is noch bei unsah faddah, un da annah is nimmi.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 Avvah da Joseph hott ksawt, “'Sis vi ich ksawt habb, diah sind shneekichi unnah-suchah.
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 Dess is vi diah ausbroviaht vaddet: So shuah es da Pharao laybt, zaylet diah deah blatz nett falossa biss eiyah yingshtah broodah do heah kumd.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Shikket ayns funn eich fa eiyah broodah hohla. Di ivvahricha funn eich bleiva do in di jail. Sellah vayk vadda eiyah vadda ausbroviaht fa sayna eb diah di voahret sawwet. Un vann nett, so shuah es da Pharao laybt, sind diah shneekichi unnah-suchah.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 No hott eah si awl in di jail gedu fa drei dawk.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 No uf em dridda dawk hott da Joseph ksawt zu eena, “Doond dess un diah kennet layva, fa ich habb en furcht funn Gott:
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Vann diah eahlichi mennah sind, losset ayns funn eiyah breedah do in di jail bleiva. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk gay mitt ess-sach fa eiyah hungahrichi.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 Diah misset avvah eiyah yingshtah broodah zu miah bringa, so es ich sayna kann eb diah di voahret sawwet. No brauchet diah nett shtauva.” Un si henn ausgmacht fa dess du.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 No henn si ksawt zu nannah, “Miah sinn geviss shuldich veyyich unsah broodah. Miah henn da angsht ksenna in sei sayl vi eah ohkalda hott mitt uns, avvah miah henn een nett abkeicht. Dess is favass es dee dreebsawl uf uns kumma is.”
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 Da Ruben hott no ksawt zu eena, “Havvich eich nett ksawt fa nett sindicha geyyich sellah boo? Avvah diah hend mich nett abkeicht. Nau missa miah betzawla fa sei bloot.”
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Avvah si henn nett gvist es da Joseph si fashtay kann, veil eah kshvetzt hott zu eena deich en mann es di zvay shprohcha kshvetzt hott.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Eah hott sich vekk gedrayt funn eena un hott ohkfanga heila. Vo eah sich zrikk gedrayt hott un kshvetzt hott zu eena, hott eah da Simeon gnumma un hott een gebunna fannich iahra awwa.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 No hott da Joseph sei gnechta ksawt fa sei breedah iahra sekk filla mitt frucht un fa yaydah mann sei geld zrikk in di sekk du. Eah hott aw ksawt si sella macha es si ess-sach henn uf em vayk haym. No voah dess alles gedu fa di breedah.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Si henn no iahra aysla ufglawda mitt iahra frucht un henn falossa.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Am blatz es si kshtobt henn fa di nacht hott ayns funna sei sakk uf gmacht fa sei aysel feedra. Datt saynd eah sei geld ovva im sakk.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 No hott eah ksawt zu sei breedah, “Mei geld voah zrikk gevva, gukket moll, 'sis in meim sakk.” Iahra hatza henn hatt geglobt. Si henn ohkfanga ziddahra un henn ksawt zu nannah, “Vass is dess es Gott gedu hott zu uns?”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Vo si zrikk zu iahra daett, da Jakob, kumma sinn im land Kanaan, henn si eem alles fazayld es blatz gnumma hott. Si henn ksawt,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 “Sellah mann, da meishtah fumm land, hott zannich kshvetzt zu uns, un hott ksawt miah sinn shneekich in's land kumma fa's ausshnubbahra.
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 Avvah miah henn eem ksawt, ‘Miah sinn eahlich un nett kumma fa's land aussucha.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Miah sinn zvelf breedah, di boova funn ay daett. Ayns funn uns is nimmi, un da yingsht is bei unsah daett im Kanaan land.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 No hott deah mann, da meishtah fumm land ksawt, ‘Dess is vi ich ausfinn eb diah eahlichi leit sind. Losset ayns funn eiyah breedah bei miah, nemmet ess-sach fa di hungahs-noht in eiyah haymeda un gaynd.
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 Avvah bringet eiyah yingshtah broodah zu miah so es ich vissa kann es diah nett hinna rumm sind avvah eahlichi leit sind. No gevvich eiyah broodah zrikk zu eich un diah kennet kawfa un fakawfa im land.’”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Nau vo si am iahra sekk ausleahra voahra, datt in yaydahm kall sei sakk voah sei bundel geld. Vo si un iahra daett di bundla geld ksenna henn voah's eena angsht.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 No hott da Jakob iahra daett ksawt zu eena, “Diah sind am mich rawva funn mei kinnah. Da Joseph is nimmi, un da Simeon is nimmi, un nau vellet diah da Benjamin aw nemma. Awl dee sacha sinn geyyich mich.”
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 No hott da Ruben kshvetzt zu sei daett un hott ksawt, “Du kansht mei zvay boova doht macha vann ich da Benjamin nett zrikk bring zu diah. Du een unnich mich, un ich sayn ditzu es ich een viddah zrikk bring zu diah.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Avvah da Jakob hott ksawt, “Mei boo zayld nett nunnah gay mitt diah. Sei broodah is doht un eah laynich is ivvahrich. Vann's ennich ebbes gebt mitt eem uf em vayk es diah gay zaylet, dann bringsht du mei grohwah kobb in's grawb mitt dreebsawl.”
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.