Gênesis 42

Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Vo da Jakob keaht hott es frucht in Egypta voah, hott eah ksawt zu sei boova, “Favass shtaynd diah rumm un gukket nannah oh?”
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 No hott eah ksawt, “Gukket moll, ich habb keaht es frucht drunna in Egypta is. Gaynd nunnah un kawfet samm funn datt, so es miah layva kenna un nett shtauva.”
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 No sinn zeyya fumm Joseph sei breedah nunnah ganga fa frucht kawfa in Egypta.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Avvah da Jakob hott nett em Joseph sei broodah, da Benjamin, mitt sei breedah kshikt veil eah kfeicht hott ebbes shlechtes mecht ivvah een kumma.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 So voahra em Israel sei boova aw unnich selli es ganga sinn frucht kawfa, fa di hungahs-noht voah aw im land funn Kanaan gvest.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Nau da Joseph voah da govvenah fumm land, un eah voah da vann es di frucht fakawft hott zu awl di leit. Em Joseph sei breedah sinn kumma un henn sich nunnah gebikt fannich eem mitt iahra ksichtah uf em bodda.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Vo da Joseph sei breedah ksenna hott, hott eah si gekend, avvah eah hott ohglost eah veah fremd zu eena. Eah hott zannich kshvetzt zu eena, un hott kfrohkt, “Funn vo sind diah bei kumma?” Si henn ksawt, “Fumm land funn Kanaan, fa ess-sach kawfa.”
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Da Joseph hott sei breedah gekend, avvah si henn een nett gekend.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Da Joseph hott an sei drohma gedenkt es eah katt hott veyyich eena, no hott eah ksawt zu eena, “Diah sind shneekich. Diah sind do rei kumma fa sayna vo unsah land shvach is.”
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 “Nay, mei meishtah,” henn si ksawt, “dei gnechta sinn kumma ess-sach kawfa.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Miah sinn awl boova funn ay mann. Miah sinn eahlichi mennah. Dei gnechta sinn nett shneekichi leit.”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Avvah eah hott ksawt zu eena, “Nay, diah sind kumma fa's land unnah-sucha un sayna vo's shvach is.”
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Si henn eem no ksawt, “Dei gnechta sinn zvelf breedah, di boova funn ay mann im land funn Kanaan. Da yingsht is noch bei unsah faddah, un da annah is nimmi.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Avvah da Joseph hott ksawt, “'Sis vi ich ksawt habb, diah sind shneekichi unnah-suchah.
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Dess is vi diah ausbroviaht vaddet: So shuah es da Pharao laybt, zaylet diah deah blatz nett falossa biss eiyah yingshtah broodah do heah kumd.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Shikket ayns funn eich fa eiyah broodah hohla. Di ivvahricha funn eich bleiva do in di jail. Sellah vayk vadda eiyah vadda ausbroviaht fa sayna eb diah di voahret sawwet. Un vann nett, so shuah es da Pharao laybt, sind diah shneekichi unnah-suchah.”
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 No hott eah si awl in di jail gedu fa drei dawk.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 No uf em dridda dawk hott da Joseph ksawt zu eena, “Doond dess un diah kennet layva, fa ich habb en furcht funn Gott:
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Vann diah eahlichi mennah sind, losset ayns funn eiyah breedah do in di jail bleiva. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk gay mitt ess-sach fa eiyah hungahrichi.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Diah misset avvah eiyah yingshtah broodah zu miah bringa, so es ich sayna kann eb diah di voahret sawwet. No brauchet diah nett shtauva.” Un si henn ausgmacht fa dess du.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 No henn si ksawt zu nannah, “Miah sinn geviss shuldich veyyich unsah broodah. Miah henn da angsht ksenna in sei sayl vi eah ohkalda hott mitt uns, avvah miah henn een nett abkeicht. Dess is favass es dee dreebsawl uf uns kumma is.”
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Da Ruben hott no ksawt zu eena, “Havvich eich nett ksawt fa nett sindicha geyyich sellah boo? Avvah diah hend mich nett abkeicht. Nau missa miah betzawla fa sei bloot.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Avvah si henn nett gvist es da Joseph si fashtay kann, veil eah kshvetzt hott zu eena deich en mann es di zvay shprohcha kshvetzt hott.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Eah hott sich vekk gedrayt funn eena un hott ohkfanga heila. Vo eah sich zrikk gedrayt hott un kshvetzt hott zu eena, hott eah da Simeon gnumma un hott een gebunna fannich iahra awwa.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 No hott da Joseph sei gnechta ksawt fa sei breedah iahra sekk filla mitt frucht un fa yaydah mann sei geld zrikk in di sekk du. Eah hott aw ksawt si sella macha es si ess-sach henn uf em vayk haym. No voah dess alles gedu fa di breedah.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Si henn no iahra aysla ufglawda mitt iahra frucht un henn falossa.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Am blatz es si kshtobt henn fa di nacht hott ayns funna sei sakk uf gmacht fa sei aysel feedra. Datt saynd eah sei geld ovva im sakk.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 No hott eah ksawt zu sei breedah, “Mei geld voah zrikk gevva, gukket moll, 'sis in meim sakk.” Iahra hatza henn hatt geglobt. Si henn ohkfanga ziddahra un henn ksawt zu nannah, “Vass is dess es Gott gedu hott zu uns?”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Vo si zrikk zu iahra daett, da Jakob, kumma sinn im land Kanaan, henn si eem alles fazayld es blatz gnumma hott. Si henn ksawt,
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 “Sellah mann, da meishtah fumm land, hott zannich kshvetzt zu uns, un hott ksawt miah sinn shneekich in's land kumma fa's ausshnubbahra.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Avvah miah henn eem ksawt, ‘Miah sinn eahlich un nett kumma fa's land aussucha.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Miah sinn zvelf breedah, di boova funn ay daett. Ayns funn uns is nimmi, un da yingsht is bei unsah daett im Kanaan land.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 No hott deah mann, da meishtah fumm land ksawt, ‘Dess is vi ich ausfinn eb diah eahlichi leit sind. Losset ayns funn eiyah breedah bei miah, nemmet ess-sach fa di hungahs-noht in eiyah haymeda un gaynd.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Avvah bringet eiyah yingshtah broodah zu miah so es ich vissa kann es diah nett hinna rumm sind avvah eahlichi leit sind. No gevvich eiyah broodah zrikk zu eich un diah kennet kawfa un fakawfa im land.’”
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Nau vo si am iahra sekk ausleahra voahra, datt in yaydahm kall sei sakk voah sei bundel geld. Vo si un iahra daett di bundla geld ksenna henn voah's eena angsht.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 No hott da Jakob iahra daett ksawt zu eena, “Diah sind am mich rawva funn mei kinnah. Da Joseph is nimmi, un da Simeon is nimmi, un nau vellet diah da Benjamin aw nemma. Awl dee sacha sinn geyyich mich.”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 No hott da Ruben kshvetzt zu sei daett un hott ksawt, “Du kansht mei zvay boova doht macha vann ich da Benjamin nett zrikk bring zu diah. Du een unnich mich, un ich sayn ditzu es ich een viddah zrikk bring zu diah.”
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Avvah da Jakob hott ksawt, “Mei boo zayld nett nunnah gay mitt diah. Sei broodah is doht un eah laynich is ivvahrich. Vann's ennich ebbes gebt mitt eem uf em vayk es diah gay zaylet, dann bringsht du mei grohwah kobb in's grawb mitt dreebsawl.”
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.