Gênesis 42

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vo da Jakob keaht hott es frucht in Egypta voah, hott eah ksawt zu sei boova, “Favass shtaynd diah rumm un gukket nannah oh?”
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 No hott eah ksawt, “Gukket moll, ich habb keaht es frucht drunna in Egypta is. Gaynd nunnah un kawfet samm funn datt, so es miah layva kenna un nett shtauva.”
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 No sinn zeyya fumm Joseph sei breedah nunnah ganga fa frucht kawfa in Egypta.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Avvah da Jakob hott nett em Joseph sei broodah, da Benjamin, mitt sei breedah kshikt veil eah kfeicht hott ebbes shlechtes mecht ivvah een kumma.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 So voahra em Israel sei boova aw unnich selli es ganga sinn frucht kawfa, fa di hungahs-noht voah aw im land funn Kanaan gvest.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Nau da Joseph voah da govvenah fumm land, un eah voah da vann es di frucht fakawft hott zu awl di leit. Em Joseph sei breedah sinn kumma un henn sich nunnah gebikt fannich eem mitt iahra ksichtah uf em bodda.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Vo da Joseph sei breedah ksenna hott, hott eah si gekend, avvah eah hott ohglost eah veah fremd zu eena. Eah hott zannich kshvetzt zu eena, un hott kfrohkt, “Funn vo sind diah bei kumma?” Si henn ksawt, “Fumm land funn Kanaan, fa ess-sach kawfa.”
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Da Joseph hott sei breedah gekend, avvah si henn een nett gekend.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Da Joseph hott an sei drohma gedenkt es eah katt hott veyyich eena, no hott eah ksawt zu eena, “Diah sind shneekich. Diah sind do rei kumma fa sayna vo unsah land shvach is.”
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 “Nay, mei meishtah,” henn si ksawt, “dei gnechta sinn kumma ess-sach kawfa.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Miah sinn awl boova funn ay mann. Miah sinn eahlichi mennah. Dei gnechta sinn nett shneekichi leit.”
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Avvah eah hott ksawt zu eena, “Nay, diah sind kumma fa's land unnah-sucha un sayna vo's shvach is.”
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Si henn eem no ksawt, “Dei gnechta sinn zvelf breedah, di boova funn ay mann im land funn Kanaan. Da yingsht is noch bei unsah faddah, un da annah is nimmi.”
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Avvah da Joseph hott ksawt, “'Sis vi ich ksawt habb, diah sind shneekichi unnah-suchah.
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Dess is vi diah ausbroviaht vaddet: So shuah es da Pharao laybt, zaylet diah deah blatz nett falossa biss eiyah yingshtah broodah do heah kumd.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Shikket ayns funn eich fa eiyah broodah hohla. Di ivvahricha funn eich bleiva do in di jail. Sellah vayk vadda eiyah vadda ausbroviaht fa sayna eb diah di voahret sawwet. Un vann nett, so shuah es da Pharao laybt, sind diah shneekichi unnah-suchah.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 No hott eah si awl in di jail gedu fa drei dawk.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 No uf em dridda dawk hott da Joseph ksawt zu eena, “Doond dess un diah kennet layva, fa ich habb en furcht funn Gott:
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Vann diah eahlichi mennah sind, losset ayns funn eiyah breedah do in di jail bleiva. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk gay mitt ess-sach fa eiyah hungahrichi.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Diah misset avvah eiyah yingshtah broodah zu miah bringa, so es ich sayna kann eb diah di voahret sawwet. No brauchet diah nett shtauva.” Un si henn ausgmacht fa dess du.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 No henn si ksawt zu nannah, “Miah sinn geviss shuldich veyyich unsah broodah. Miah henn da angsht ksenna in sei sayl vi eah ohkalda hott mitt uns, avvah miah henn een nett abkeicht. Dess is favass es dee dreebsawl uf uns kumma is.”
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Da Ruben hott no ksawt zu eena, “Havvich eich nett ksawt fa nett sindicha geyyich sellah boo? Avvah diah hend mich nett abkeicht. Nau missa miah betzawla fa sei bloot.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Avvah si henn nett gvist es da Joseph si fashtay kann, veil eah kshvetzt hott zu eena deich en mann es di zvay shprohcha kshvetzt hott.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Eah hott sich vekk gedrayt funn eena un hott ohkfanga heila. Vo eah sich zrikk gedrayt hott un kshvetzt hott zu eena, hott eah da Simeon gnumma un hott een gebunna fannich iahra awwa.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 No hott da Joseph sei gnechta ksawt fa sei breedah iahra sekk filla mitt frucht un fa yaydah mann sei geld zrikk in di sekk du. Eah hott aw ksawt si sella macha es si ess-sach henn uf em vayk haym. No voah dess alles gedu fa di breedah.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Si henn no iahra aysla ufglawda mitt iahra frucht un henn falossa.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Am blatz es si kshtobt henn fa di nacht hott ayns funna sei sakk uf gmacht fa sei aysel feedra. Datt saynd eah sei geld ovva im sakk.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 No hott eah ksawt zu sei breedah, “Mei geld voah zrikk gevva, gukket moll, 'sis in meim sakk.” Iahra hatza henn hatt geglobt. Si henn ohkfanga ziddahra un henn ksawt zu nannah, “Vass is dess es Gott gedu hott zu uns?”
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Vo si zrikk zu iahra daett, da Jakob, kumma sinn im land Kanaan, henn si eem alles fazayld es blatz gnumma hott. Si henn ksawt,
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Sellah mann, da meishtah fumm land, hott zannich kshvetzt zu uns, un hott ksawt miah sinn shneekich in's land kumma fa's ausshnubbahra.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Avvah miah henn eem ksawt, ‘Miah sinn eahlich un nett kumma fa's land aussucha.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Miah sinn zvelf breedah, di boova funn ay daett. Ayns funn uns is nimmi, un da yingsht is bei unsah daett im Kanaan land.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 No hott deah mann, da meishtah fumm land ksawt, ‘Dess is vi ich ausfinn eb diah eahlichi leit sind. Losset ayns funn eiyah breedah bei miah, nemmet ess-sach fa di hungahs-noht in eiyah haymeda un gaynd.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Avvah bringet eiyah yingshtah broodah zu miah so es ich vissa kann es diah nett hinna rumm sind avvah eahlichi leit sind. No gevvich eiyah broodah zrikk zu eich un diah kennet kawfa un fakawfa im land.’”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Nau vo si am iahra sekk ausleahra voahra, datt in yaydahm kall sei sakk voah sei bundel geld. Vo si un iahra daett di bundla geld ksenna henn voah's eena angsht.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 No hott da Jakob iahra daett ksawt zu eena, “Diah sind am mich rawva funn mei kinnah. Da Joseph is nimmi, un da Simeon is nimmi, un nau vellet diah da Benjamin aw nemma. Awl dee sacha sinn geyyich mich.”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 No hott da Ruben kshvetzt zu sei daett un hott ksawt, “Du kansht mei zvay boova doht macha vann ich da Benjamin nett zrikk bring zu diah. Du een unnich mich, un ich sayn ditzu es ich een viddah zrikk bring zu diah.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Avvah da Jakob hott ksawt, “Mei boo zayld nett nunnah gay mitt diah. Sei broodah is doht un eah laynich is ivvahrich. Vann's ennich ebbes gebt mitt eem uf em vayk es diah gay zaylet, dann bringsht du mei grohwah kobb in's grawb mitt dreebsawl.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.