Gênesis 42
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 Vo da Jakob keaht hott es frucht in Egypta voah, hott eah ksawt zu sei boova, “Favass shtaynd diah rumm un gukket nannah oh?”
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 No hott eah ksawt, “Gukket moll, ich habb keaht es frucht drunna in Egypta is. Gaynd nunnah un kawfet samm funn datt, so es miah layva kenna un nett shtauva.”
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 No sinn zeyya fumm Joseph sei breedah nunnah ganga fa frucht kawfa in Egypta.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Avvah da Jakob hott nett em Joseph sei broodah, da Benjamin, mitt sei breedah kshikt veil eah kfeicht hott ebbes shlechtes mecht ivvah een kumma.
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 So voahra em Israel sei boova aw unnich selli es ganga sinn frucht kawfa, fa di hungahs-noht voah aw im land funn Kanaan gvest.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Nau da Joseph voah da govvenah fumm land, un eah voah da vann es di frucht fakawft hott zu awl di leit. Em Joseph sei breedah sinn kumma un henn sich nunnah gebikt fannich eem mitt iahra ksichtah uf em bodda.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Vo da Joseph sei breedah ksenna hott, hott eah si gekend, avvah eah hott ohglost eah veah fremd zu eena. Eah hott zannich kshvetzt zu eena, un hott kfrohkt, “Funn vo sind diah bei kumma?” Si henn ksawt, “Fumm land funn Kanaan, fa ess-sach kawfa.”
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Da Joseph hott sei breedah gekend, avvah si henn een nett gekend.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Da Joseph hott an sei drohma gedenkt es eah katt hott veyyich eena, no hott eah ksawt zu eena, “Diah sind shneekich. Diah sind do rei kumma fa sayna vo unsah land shvach is.”
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 “Nay, mei meishtah,” henn si ksawt, “dei gnechta sinn kumma ess-sach kawfa.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Miah sinn awl boova funn ay mann. Miah sinn eahlichi mennah. Dei gnechta sinn nett shneekichi leit.”
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Avvah eah hott ksawt zu eena, “Nay, diah sind kumma fa's land unnah-sucha un sayna vo's shvach is.”
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Si henn eem no ksawt, “Dei gnechta sinn zvelf breedah, di boova funn ay mann im land funn Kanaan. Da yingsht is noch bei unsah faddah, un da annah is nimmi.”
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Avvah da Joseph hott ksawt, “'Sis vi ich ksawt habb, diah sind shneekichi unnah-suchah.
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 Dess is vi diah ausbroviaht vaddet: So shuah es da Pharao laybt, zaylet diah deah blatz nett falossa biss eiyah yingshtah broodah do heah kumd.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Shikket ayns funn eich fa eiyah broodah hohla. Di ivvahricha funn eich bleiva do in di jail. Sellah vayk vadda eiyah vadda ausbroviaht fa sayna eb diah di voahret sawwet. Un vann nett, so shuah es da Pharao laybt, sind diah shneekichi unnah-suchah.”
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 No hott eah si awl in di jail gedu fa drei dawk.
17 E os deixou presos três dias.
18 No uf em dridda dawk hott da Joseph ksawt zu eena, “Doond dess un diah kennet layva, fa ich habb en furcht funn Gott:
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Vann diah eahlichi mennah sind, losset ayns funn eiyah breedah do in di jail bleiva. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk gay mitt ess-sach fa eiyah hungahrichi.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Diah misset avvah eiyah yingshtah broodah zu miah bringa, so es ich sayna kann eb diah di voahret sawwet. No brauchet diah nett shtauva.” Un si henn ausgmacht fa dess du.
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 No henn si ksawt zu nannah, “Miah sinn geviss shuldich veyyich unsah broodah. Miah henn da angsht ksenna in sei sayl vi eah ohkalda hott mitt uns, avvah miah henn een nett abkeicht. Dess is favass es dee dreebsawl uf uns kumma is.”
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Da Ruben hott no ksawt zu eena, “Havvich eich nett ksawt fa nett sindicha geyyich sellah boo? Avvah diah hend mich nett abkeicht. Nau missa miah betzawla fa sei bloot.”
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Avvah si henn nett gvist es da Joseph si fashtay kann, veil eah kshvetzt hott zu eena deich en mann es di zvay shprohcha kshvetzt hott.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Eah hott sich vekk gedrayt funn eena un hott ohkfanga heila. Vo eah sich zrikk gedrayt hott un kshvetzt hott zu eena, hott eah da Simeon gnumma un hott een gebunna fannich iahra awwa.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 No hott da Joseph sei gnechta ksawt fa sei breedah iahra sekk filla mitt frucht un fa yaydah mann sei geld zrikk in di sekk du. Eah hott aw ksawt si sella macha es si ess-sach henn uf em vayk haym. No voah dess alles gedu fa di breedah.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Si henn no iahra aysla ufglawda mitt iahra frucht un henn falossa.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Am blatz es si kshtobt henn fa di nacht hott ayns funna sei sakk uf gmacht fa sei aysel feedra. Datt saynd eah sei geld ovva im sakk.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 No hott eah ksawt zu sei breedah, “Mei geld voah zrikk gevva, gukket moll, 'sis in meim sakk.” Iahra hatza henn hatt geglobt. Si henn ohkfanga ziddahra un henn ksawt zu nannah, “Vass is dess es Gott gedu hott zu uns?”
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Vo si zrikk zu iahra daett, da Jakob, kumma sinn im land Kanaan, henn si eem alles fazayld es blatz gnumma hott. Si henn ksawt,
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Sellah mann, da meishtah fumm land, hott zannich kshvetzt zu uns, un hott ksawt miah sinn shneekich in's land kumma fa's ausshnubbahra.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Avvah miah henn eem ksawt, ‘Miah sinn eahlich un nett kumma fa's land aussucha.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Miah sinn zvelf breedah, di boova funn ay daett. Ayns funn uns is nimmi, un da yingsht is bei unsah daett im Kanaan land.’
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 No hott deah mann, da meishtah fumm land ksawt, ‘Dess is vi ich ausfinn eb diah eahlichi leit sind. Losset ayns funn eiyah breedah bei miah, nemmet ess-sach fa di hungahs-noht in eiyah haymeda un gaynd.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Avvah bringet eiyah yingshtah broodah zu miah so es ich vissa kann es diah nett hinna rumm sind avvah eahlichi leit sind. No gevvich eiyah broodah zrikk zu eich un diah kennet kawfa un fakawfa im land.’”
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Nau vo si am iahra sekk ausleahra voahra, datt in yaydahm kall sei sakk voah sei bundel geld. Vo si un iahra daett di bundla geld ksenna henn voah's eena angsht.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 No hott da Jakob iahra daett ksawt zu eena, “Diah sind am mich rawva funn mei kinnah. Da Joseph is nimmi, un da Simeon is nimmi, un nau vellet diah da Benjamin aw nemma. Awl dee sacha sinn geyyich mich.”
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 No hott da Ruben kshvetzt zu sei daett un hott ksawt, “Du kansht mei zvay boova doht macha vann ich da Benjamin nett zrikk bring zu diah. Du een unnich mich, un ich sayn ditzu es ich een viddah zrikk bring zu diah.”
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Avvah da Jakob hott ksawt, “Mei boo zayld nett nunnah gay mitt diah. Sei broodah is doht un eah laynich is ivvahrich. Vann's ennich ebbes gebt mitt eem uf em vayk es diah gay zaylet, dann bringsht du mei grohwah kobb in's grawb mitt dreebsawl.”
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.