Atos 28

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vo miah moll sayf voahra, henn miah auskfunna es dess island Melita hayst.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Dee fremda leit voahra oahrich goot-maynich. Si henn en feiyah ohkshtekt veil's kald voah un am reyyahra. Un si henn uns awl eignumma.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Da Paulus hott en oahm foll shtekka gegeddaht un hott si uf's feiyah gedu, un's voah en shlang bei di shtekka. See hott vella vekk funn di hitz un hott da Paulus an di hand gebissa, un hott nett gay glost.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Vo dee fremda leit ksenna henn es di giftich shlang am Paulus sei hand kanka hott, henn si ksawt zu nannah, “Deah mann muss ebbah doht gmacht havva. Eah is sayf aus em say kumma, avvah di gerechtichkeit alawbt een nett on layva.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Avvah eah hott di shlang abkshiddeld in's feiyah, un's hott eem nix gedu.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Di leit henn gedenkt eah zayld ufkshvilla adda shnell hee falla un doht sei. Avvah vo si een en langi zeit gvatsht henn, un ksenna henn es es eem nix gedu hott, henn si annashtah gedenkt un henn ksawt, “Eah is en gott.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Yusht nayksht datt voah en blatz es da ivvah-saynah fumm island gaygend hott. Sei nohma voah Publius. Eah voah freindlich un hott uns eignumma, un miah sinn drei dawk datt geblivva.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Em Publius sei daett voah im bett mitt feevah un voah shlimm grank. Da Paulus is nei zu eem ganga un hott gebayda. No hott eah sei hend uf een glaykt un hott een kayld.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Vo dess gedu voah sinn aw anri kumma funn demm island es grank voahra un sinn kayld vadda.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Si henn uns grohsi eah gedu, un vo miah datt vekk sinn henn si uns alles gevva es miah gebraucht henn.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Drei moonet shpaydah sinn miah datt vekk in en shiff funn Alexandria es ivvah vindah an demm island voah. Dess shiff hott en fagleichnis am feddahsht end katt funn di zvilling, Castor un Pollux.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Vo miah an Syracuse kumma sinn, sinn miah drei dawk datt geblivva.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Funn datt sinn miah ausa rumm ganga un sinn an di shtatt funn Rhegium kumma. Ay dawk shpaydah is da vind funn di saut kumma. Miah sinn no on ganga, un da neksht dawk sinn miah an di shtatt funn Puteoli kumma.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Datt henn miah breedah ohgedroffa. Si henn havva vella es miah datt bleiva dayda. Miah sinn sivva dawk geblivva, un no sinn miah noch Rome ganga.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Vo di breedah keaht henn funn uns, sinn si uns ingeyya kumma, biss an Appii Forum un di drei shlohf-heisah. Vo da Paulus si ksenna hott, hott eah Gott gedankt un hott viddah moot grikt.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Vo miah an Rome kumma sinn, hott da hauptmann di kfangana ivvah-gevva zumm evvahshta hauptmann. Avvah eah hott da Paulus glost bei sich selvaht bleiva mitt en greeks-gnecht fa een vatsha.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Vo drei dawk rumm voahra hott da Paulus di evvahshta Yudda zammah groofa. Vo si bei-nannah voahra hott eah ksawt, “Mennah un breedah, ich habb nix gedu geyyich unsah leit adda geyyich di alda gebraucha. Doch henn si mich kfanga gnumma in Jerusalem un henn mich ivvah-gevva zu di Raymah.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Vo di Raymah mich moll keaht katt henn, hedda si mich lohs glost, veil si nix kfunna henn es mich shuldich gmacht hott fa doht gmacht sei.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Avvah vo di Yudda kshvetzt henn geyyich mich lohs lossa, havvich kfeeld's is nohtvendich fa mich uf da Kaisah beroofa; nett es ich ebbes habb fa mei leit pshuldicha diveyya.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Fa selli uahsach havvich eich zammah groofa, so es ich eich sayna kann un shvetza kann zu eich. Fa di hofning funn Israel binn ich gebunna mitt dee kett.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Di Yudda henn ksawt zu eem, “Miah henn kenn breefa grikt funn Judayya veyyich diah. Un di breedah es kumma sinn funn datt henn nix zu sawwa geyyich dich.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Avvah miah vella heahra vass du denksht veyyich dee sect. Miah vissa es ivvahrawlich leit shvetza digeyya.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Un vo si eem en dawk ksetzt katt henn, sinn feel funn eena uf sellah dawk zu eem kumma am blatz vo eah geblivva is. No hott eah eena ausglaykt un en zeiknis gevva fumm Reich-Gottes. Eah hott funn free meiyets biss ohvets broviaht si fashvetza veyyich Jesus, fumm Ksetz Mosi un aw funn di brofayda.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Samm funn eena henn dee sacha geglawbt es eah ksawt hott, un anri henn nett geglawbt.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Un vo si nett aynich vadda sinn unnich nannah sinn si vekk ganga. Da Paulus hott noch dess ksawt zu eena, “Da Heilich Geisht hott recht ksawt deich da brofayt Jesaia, zu unsah foah-feddah,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 vo eah ksawt hott,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Di hatza funn dee leit sinn fashtokt.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 So sella diah vissa es di saylichkeit funn Gott zu di Heida kshikt is, un si zayla's heahra.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Vo da Paulus dess ksawt katt hott sinn di Yudda vekk ganga un henn dee sacha fahandeld unnich sich selvaht.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Da Paulus is zvay gansi yoah in seim haus geblivva vo eah glaynd hott, un hott awl dee ufgnomma vo zu eem kumma sinn.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Eah hott's Reich-Gottes grawt raus gebreddicht, un hott si gland fumm Hah Jesus Christus, un's hott nimmand een fahinnaht.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.