Atos 28
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Vo miah moll sayf voahra, henn miah auskfunna es dess island Melita hayst.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Dee fremda leit voahra oahrich goot-maynich. Si henn en feiyah ohkshtekt veil's kald voah un am reyyahra. Un si henn uns awl eignumma.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Da Paulus hott en oahm foll shtekka gegeddaht un hott si uf's feiyah gedu, un's voah en shlang bei di shtekka. See hott vella vekk funn di hitz un hott da Paulus an di hand gebissa, un hott nett gay glost.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Vo dee fremda leit ksenna henn es di giftich shlang am Paulus sei hand kanka hott, henn si ksawt zu nannah, “Deah mann muss ebbah doht gmacht havva. Eah is sayf aus em say kumma, avvah di gerechtichkeit alawbt een nett on layva.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Avvah eah hott di shlang abkshiddeld in's feiyah, un's hott eem nix gedu.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Di leit henn gedenkt eah zayld ufkshvilla adda shnell hee falla un doht sei. Avvah vo si een en langi zeit gvatsht henn, un ksenna henn es es eem nix gedu hott, henn si annashtah gedenkt un henn ksawt, “Eah is en gott.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Yusht nayksht datt voah en blatz es da ivvah-saynah fumm island gaygend hott. Sei nohma voah Publius. Eah voah freindlich un hott uns eignumma, un miah sinn drei dawk datt geblivva.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Em Publius sei daett voah im bett mitt feevah un voah shlimm grank. Da Paulus is nei zu eem ganga un hott gebayda. No hott eah sei hend uf een glaykt un hott een kayld.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Vo dess gedu voah sinn aw anri kumma funn demm island es grank voahra un sinn kayld vadda.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Si henn uns grohsi eah gedu, un vo miah datt vekk sinn henn si uns alles gevva es miah gebraucht henn.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Drei moonet shpaydah sinn miah datt vekk in en shiff funn Alexandria es ivvah vindah an demm island voah. Dess shiff hott en fagleichnis am feddahsht end katt funn di zvilling, Castor un Pollux.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Vo miah an Syracuse kumma sinn, sinn miah drei dawk datt geblivva.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Funn datt sinn miah ausa rumm ganga un sinn an di shtatt funn Rhegium kumma. Ay dawk shpaydah is da vind funn di saut kumma. Miah sinn no on ganga, un da neksht dawk sinn miah an di shtatt funn Puteoli kumma.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Datt henn miah breedah ohgedroffa. Si henn havva vella es miah datt bleiva dayda. Miah sinn sivva dawk geblivva, un no sinn miah noch Rome ganga.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Vo di breedah keaht henn funn uns, sinn si uns ingeyya kumma, biss an Appii Forum un di drei shlohf-heisah. Vo da Paulus si ksenna hott, hott eah Gott gedankt un hott viddah moot grikt.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Vo miah an Rome kumma sinn, hott da hauptmann di kfangana ivvah-gevva zumm evvahshta hauptmann. Avvah eah hott da Paulus glost bei sich selvaht bleiva mitt en greeks-gnecht fa een vatsha.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Vo drei dawk rumm voahra hott da Paulus di evvahshta Yudda zammah groofa. Vo si bei-nannah voahra hott eah ksawt, “Mennah un breedah, ich habb nix gedu geyyich unsah leit adda geyyich di alda gebraucha. Doch henn si mich kfanga gnumma in Jerusalem un henn mich ivvah-gevva zu di Raymah.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Vo di Raymah mich moll keaht katt henn, hedda si mich lohs glost, veil si nix kfunna henn es mich shuldich gmacht hott fa doht gmacht sei.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Avvah vo di Yudda kshvetzt henn geyyich mich lohs lossa, havvich kfeeld's is nohtvendich fa mich uf da Kaisah beroofa; nett es ich ebbes habb fa mei leit pshuldicha diveyya.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Fa selli uahsach havvich eich zammah groofa, so es ich eich sayna kann un shvetza kann zu eich. Fa di hofning funn Israel binn ich gebunna mitt dee kett.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Di Yudda henn ksawt zu eem, “Miah henn kenn breefa grikt funn Judayya veyyich diah. Un di breedah es kumma sinn funn datt henn nix zu sawwa geyyich dich.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Avvah miah vella heahra vass du denksht veyyich dee sect. Miah vissa es ivvahrawlich leit shvetza digeyya.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Un vo si eem en dawk ksetzt katt henn, sinn feel funn eena uf sellah dawk zu eem kumma am blatz vo eah geblivva is. No hott eah eena ausglaykt un en zeiknis gevva fumm Reich-Gottes. Eah hott funn free meiyets biss ohvets broviaht si fashvetza veyyich Jesus, fumm Ksetz Mosi un aw funn di brofayda.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Samm funn eena henn dee sacha geglawbt es eah ksawt hott, un anri henn nett geglawbt.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Un vo si nett aynich vadda sinn unnich nannah sinn si vekk ganga. Da Paulus hott noch dess ksawt zu eena, “Da Heilich Geisht hott recht ksawt deich da brofayt Jesaia, zu unsah foah-feddah,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 vo eah ksawt hott,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Di hatza funn dee leit sinn fashtokt.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 So sella diah vissa es di saylichkeit funn Gott zu di Heida kshikt is, un si zayla's heahra.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Vo da Paulus dess ksawt katt hott sinn di Yudda vekk ganga un henn dee sacha fahandeld unnich sich selvaht.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Da Paulus is zvay gansi yoah in seim haus geblivva vo eah glaynd hott, un hott awl dee ufgnomma vo zu eem kumma sinn.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Eah hott's Reich-Gottes grawt raus gebreddicht, un hott si gland fumm Hah Jesus Christus, un's hott nimmand een fahinnaht.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.