Atos 28
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 Vo miah moll sayf voahra, henn miah auskfunna es dess island Melita hayst.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Dee fremda leit voahra oahrich goot-maynich. Si henn en feiyah ohkshtekt veil's kald voah un am reyyahra. Un si henn uns awl eignumma.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Da Paulus hott en oahm foll shtekka gegeddaht un hott si uf's feiyah gedu, un's voah en shlang bei di shtekka. See hott vella vekk funn di hitz un hott da Paulus an di hand gebissa, un hott nett gay glost.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Vo dee fremda leit ksenna henn es di giftich shlang am Paulus sei hand kanka hott, henn si ksawt zu nannah, “Deah mann muss ebbah doht gmacht havva. Eah is sayf aus em say kumma, avvah di gerechtichkeit alawbt een nett on layva.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Avvah eah hott di shlang abkshiddeld in's feiyah, un's hott eem nix gedu.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Di leit henn gedenkt eah zayld ufkshvilla adda shnell hee falla un doht sei. Avvah vo si een en langi zeit gvatsht henn, un ksenna henn es es eem nix gedu hott, henn si annashtah gedenkt un henn ksawt, “Eah is en gott.”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Yusht nayksht datt voah en blatz es da ivvah-saynah fumm island gaygend hott. Sei nohma voah Publius. Eah voah freindlich un hott uns eignumma, un miah sinn drei dawk datt geblivva.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Em Publius sei daett voah im bett mitt feevah un voah shlimm grank. Da Paulus is nei zu eem ganga un hott gebayda. No hott eah sei hend uf een glaykt un hott een kayld.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Vo dess gedu voah sinn aw anri kumma funn demm island es grank voahra un sinn kayld vadda.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Si henn uns grohsi eah gedu, un vo miah datt vekk sinn henn si uns alles gevva es miah gebraucht henn.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Drei moonet shpaydah sinn miah datt vekk in en shiff funn Alexandria es ivvah vindah an demm island voah. Dess shiff hott en fagleichnis am feddahsht end katt funn di zvilling, Castor un Pollux.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Vo miah an Syracuse kumma sinn, sinn miah drei dawk datt geblivva.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Funn datt sinn miah ausa rumm ganga un sinn an di shtatt funn Rhegium kumma. Ay dawk shpaydah is da vind funn di saut kumma. Miah sinn no on ganga, un da neksht dawk sinn miah an di shtatt funn Puteoli kumma.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Datt henn miah breedah ohgedroffa. Si henn havva vella es miah datt bleiva dayda. Miah sinn sivva dawk geblivva, un no sinn miah noch Rome ganga.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Vo di breedah keaht henn funn uns, sinn si uns ingeyya kumma, biss an Appii Forum un di drei shlohf-heisah. Vo da Paulus si ksenna hott, hott eah Gott gedankt un hott viddah moot grikt.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Vo miah an Rome kumma sinn, hott da hauptmann di kfangana ivvah-gevva zumm evvahshta hauptmann. Avvah eah hott da Paulus glost bei sich selvaht bleiva mitt en greeks-gnecht fa een vatsha.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Vo drei dawk rumm voahra hott da Paulus di evvahshta Yudda zammah groofa. Vo si bei-nannah voahra hott eah ksawt, “Mennah un breedah, ich habb nix gedu geyyich unsah leit adda geyyich di alda gebraucha. Doch henn si mich kfanga gnumma in Jerusalem un henn mich ivvah-gevva zu di Raymah.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Vo di Raymah mich moll keaht katt henn, hedda si mich lohs glost, veil si nix kfunna henn es mich shuldich gmacht hott fa doht gmacht sei.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Avvah vo di Yudda kshvetzt henn geyyich mich lohs lossa, havvich kfeeld's is nohtvendich fa mich uf da Kaisah beroofa; nett es ich ebbes habb fa mei leit pshuldicha diveyya.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Fa selli uahsach havvich eich zammah groofa, so es ich eich sayna kann un shvetza kann zu eich. Fa di hofning funn Israel binn ich gebunna mitt dee kett.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Di Yudda henn ksawt zu eem, “Miah henn kenn breefa grikt funn Judayya veyyich diah. Un di breedah es kumma sinn funn datt henn nix zu sawwa geyyich dich.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Avvah miah vella heahra vass du denksht veyyich dee sect. Miah vissa es ivvahrawlich leit shvetza digeyya.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Un vo si eem en dawk ksetzt katt henn, sinn feel funn eena uf sellah dawk zu eem kumma am blatz vo eah geblivva is. No hott eah eena ausglaykt un en zeiknis gevva fumm Reich-Gottes. Eah hott funn free meiyets biss ohvets broviaht si fashvetza veyyich Jesus, fumm Ksetz Mosi un aw funn di brofayda.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Samm funn eena henn dee sacha geglawbt es eah ksawt hott, un anri henn nett geglawbt.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Un vo si nett aynich vadda sinn unnich nannah sinn si vekk ganga. Da Paulus hott noch dess ksawt zu eena, “Da Heilich Geisht hott recht ksawt deich da brofayt Jesaia, zu unsah foah-feddah,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 vo eah ksawt hott,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Di hatza funn dee leit sinn fashtokt.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 So sella diah vissa es di saylichkeit funn Gott zu di Heida kshikt is, un si zayla's heahra.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Vo da Paulus dess ksawt katt hott sinn di Yudda vekk ganga un henn dee sacha fahandeld unnich sich selvaht.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Da Paulus is zvay gansi yoah in seim haus geblivva vo eah glaynd hott, un hott awl dee ufgnomma vo zu eem kumma sinn.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Eah hott's Reich-Gottes grawt raus gebreddicht, un hott si gland fumm Hah Jesus Christus, un's hott nimmand een fahinnaht.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.