Atos 28
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Vo miah moll sayf voahra, henn miah auskfunna es dess island Melita hayst.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Dee fremda leit voahra oahrich goot-maynich. Si henn en feiyah ohkshtekt veil's kald voah un am reyyahra. Un si henn uns awl eignumma.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Da Paulus hott en oahm foll shtekka gegeddaht un hott si uf's feiyah gedu, un's voah en shlang bei di shtekka. See hott vella vekk funn di hitz un hott da Paulus an di hand gebissa, un hott nett gay glost.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Vo dee fremda leit ksenna henn es di giftich shlang am Paulus sei hand kanka hott, henn si ksawt zu nannah, “Deah mann muss ebbah doht gmacht havva. Eah is sayf aus em say kumma, avvah di gerechtichkeit alawbt een nett on layva.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Avvah eah hott di shlang abkshiddeld in's feiyah, un's hott eem nix gedu.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Di leit henn gedenkt eah zayld ufkshvilla adda shnell hee falla un doht sei. Avvah vo si een en langi zeit gvatsht henn, un ksenna henn es es eem nix gedu hott, henn si annashtah gedenkt un henn ksawt, “Eah is en gott.”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Yusht nayksht datt voah en blatz es da ivvah-saynah fumm island gaygend hott. Sei nohma voah Publius. Eah voah freindlich un hott uns eignumma, un miah sinn drei dawk datt geblivva.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Em Publius sei daett voah im bett mitt feevah un voah shlimm grank. Da Paulus is nei zu eem ganga un hott gebayda. No hott eah sei hend uf een glaykt un hott een kayld.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Vo dess gedu voah sinn aw anri kumma funn demm island es grank voahra un sinn kayld vadda.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Si henn uns grohsi eah gedu, un vo miah datt vekk sinn henn si uns alles gevva es miah gebraucht henn.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Drei moonet shpaydah sinn miah datt vekk in en shiff funn Alexandria es ivvah vindah an demm island voah. Dess shiff hott en fagleichnis am feddahsht end katt funn di zvilling, Castor un Pollux.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Vo miah an Syracuse kumma sinn, sinn miah drei dawk datt geblivva.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Funn datt sinn miah ausa rumm ganga un sinn an di shtatt funn Rhegium kumma. Ay dawk shpaydah is da vind funn di saut kumma. Miah sinn no on ganga, un da neksht dawk sinn miah an di shtatt funn Puteoli kumma.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Datt henn miah breedah ohgedroffa. Si henn havva vella es miah datt bleiva dayda. Miah sinn sivva dawk geblivva, un no sinn miah noch Rome ganga.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Vo di breedah keaht henn funn uns, sinn si uns ingeyya kumma, biss an Appii Forum un di drei shlohf-heisah. Vo da Paulus si ksenna hott, hott eah Gott gedankt un hott viddah moot grikt.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Vo miah an Rome kumma sinn, hott da hauptmann di kfangana ivvah-gevva zumm evvahshta hauptmann. Avvah eah hott da Paulus glost bei sich selvaht bleiva mitt en greeks-gnecht fa een vatsha.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Vo drei dawk rumm voahra hott da Paulus di evvahshta Yudda zammah groofa. Vo si bei-nannah voahra hott eah ksawt, “Mennah un breedah, ich habb nix gedu geyyich unsah leit adda geyyich di alda gebraucha. Doch henn si mich kfanga gnumma in Jerusalem un henn mich ivvah-gevva zu di Raymah.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Vo di Raymah mich moll keaht katt henn, hedda si mich lohs glost, veil si nix kfunna henn es mich shuldich gmacht hott fa doht gmacht sei.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Avvah vo di Yudda kshvetzt henn geyyich mich lohs lossa, havvich kfeeld's is nohtvendich fa mich uf da Kaisah beroofa; nett es ich ebbes habb fa mei leit pshuldicha diveyya.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Fa selli uahsach havvich eich zammah groofa, so es ich eich sayna kann un shvetza kann zu eich. Fa di hofning funn Israel binn ich gebunna mitt dee kett.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Di Yudda henn ksawt zu eem, “Miah henn kenn breefa grikt funn Judayya veyyich diah. Un di breedah es kumma sinn funn datt henn nix zu sawwa geyyich dich.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Avvah miah vella heahra vass du denksht veyyich dee sect. Miah vissa es ivvahrawlich leit shvetza digeyya.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Un vo si eem en dawk ksetzt katt henn, sinn feel funn eena uf sellah dawk zu eem kumma am blatz vo eah geblivva is. No hott eah eena ausglaykt un en zeiknis gevva fumm Reich-Gottes. Eah hott funn free meiyets biss ohvets broviaht si fashvetza veyyich Jesus, fumm Ksetz Mosi un aw funn di brofayda.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Samm funn eena henn dee sacha geglawbt es eah ksawt hott, un anri henn nett geglawbt.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Un vo si nett aynich vadda sinn unnich nannah sinn si vekk ganga. Da Paulus hott noch dess ksawt zu eena, “Da Heilich Geisht hott recht ksawt deich da brofayt Jesaia, zu unsah foah-feddah,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 vo eah ksawt hott,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Di hatza funn dee leit sinn fashtokt.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 So sella diah vissa es di saylichkeit funn Gott zu di Heida kshikt is, un si zayla's heahra.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Vo da Paulus dess ksawt katt hott sinn di Yudda vekk ganga un henn dee sacha fahandeld unnich sich selvaht.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Da Paulus is zvay gansi yoah in seim haus geblivva vo eah glaynd hott, un hott awl dee ufgnomma vo zu eem kumma sinn.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Eah hott's Reich-Gottes grawt raus gebreddicht, un hott si gland fumm Hah Jesus Christus, un's hott nimmand een fahinnaht.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.