Atos 28
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Vo miah moll sayf voahra, henn miah auskfunna es dess island Melita hayst.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Dee fremda leit voahra oahrich goot-maynich. Si henn en feiyah ohkshtekt veil's kald voah un am reyyahra. Un si henn uns awl eignumma.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Da Paulus hott en oahm foll shtekka gegeddaht un hott si uf's feiyah gedu, un's voah en shlang bei di shtekka. See hott vella vekk funn di hitz un hott da Paulus an di hand gebissa, un hott nett gay glost.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Vo dee fremda leit ksenna henn es di giftich shlang am Paulus sei hand kanka hott, henn si ksawt zu nannah, “Deah mann muss ebbah doht gmacht havva. Eah is sayf aus em say kumma, avvah di gerechtichkeit alawbt een nett on layva.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Avvah eah hott di shlang abkshiddeld in's feiyah, un's hott eem nix gedu.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Di leit henn gedenkt eah zayld ufkshvilla adda shnell hee falla un doht sei. Avvah vo si een en langi zeit gvatsht henn, un ksenna henn es es eem nix gedu hott, henn si annashtah gedenkt un henn ksawt, “Eah is en gott.”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Yusht nayksht datt voah en blatz es da ivvah-saynah fumm island gaygend hott. Sei nohma voah Publius. Eah voah freindlich un hott uns eignumma, un miah sinn drei dawk datt geblivva.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Em Publius sei daett voah im bett mitt feevah un voah shlimm grank. Da Paulus is nei zu eem ganga un hott gebayda. No hott eah sei hend uf een glaykt un hott een kayld.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Vo dess gedu voah sinn aw anri kumma funn demm island es grank voahra un sinn kayld vadda.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Si henn uns grohsi eah gedu, un vo miah datt vekk sinn henn si uns alles gevva es miah gebraucht henn.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Drei moonet shpaydah sinn miah datt vekk in en shiff funn Alexandria es ivvah vindah an demm island voah. Dess shiff hott en fagleichnis am feddahsht end katt funn di zvilling, Castor un Pollux.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Vo miah an Syracuse kumma sinn, sinn miah drei dawk datt geblivva.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Funn datt sinn miah ausa rumm ganga un sinn an di shtatt funn Rhegium kumma. Ay dawk shpaydah is da vind funn di saut kumma. Miah sinn no on ganga, un da neksht dawk sinn miah an di shtatt funn Puteoli kumma.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Datt henn miah breedah ohgedroffa. Si henn havva vella es miah datt bleiva dayda. Miah sinn sivva dawk geblivva, un no sinn miah noch Rome ganga.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Vo di breedah keaht henn funn uns, sinn si uns ingeyya kumma, biss an Appii Forum un di drei shlohf-heisah. Vo da Paulus si ksenna hott, hott eah Gott gedankt un hott viddah moot grikt.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Vo miah an Rome kumma sinn, hott da hauptmann di kfangana ivvah-gevva zumm evvahshta hauptmann. Avvah eah hott da Paulus glost bei sich selvaht bleiva mitt en greeks-gnecht fa een vatsha.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Vo drei dawk rumm voahra hott da Paulus di evvahshta Yudda zammah groofa. Vo si bei-nannah voahra hott eah ksawt, “Mennah un breedah, ich habb nix gedu geyyich unsah leit adda geyyich di alda gebraucha. Doch henn si mich kfanga gnumma in Jerusalem un henn mich ivvah-gevva zu di Raymah.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Vo di Raymah mich moll keaht katt henn, hedda si mich lohs glost, veil si nix kfunna henn es mich shuldich gmacht hott fa doht gmacht sei.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Avvah vo di Yudda kshvetzt henn geyyich mich lohs lossa, havvich kfeeld's is nohtvendich fa mich uf da Kaisah beroofa; nett es ich ebbes habb fa mei leit pshuldicha diveyya.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Fa selli uahsach havvich eich zammah groofa, so es ich eich sayna kann un shvetza kann zu eich. Fa di hofning funn Israel binn ich gebunna mitt dee kett.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Di Yudda henn ksawt zu eem, “Miah henn kenn breefa grikt funn Judayya veyyich diah. Un di breedah es kumma sinn funn datt henn nix zu sawwa geyyich dich.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Avvah miah vella heahra vass du denksht veyyich dee sect. Miah vissa es ivvahrawlich leit shvetza digeyya.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Un vo si eem en dawk ksetzt katt henn, sinn feel funn eena uf sellah dawk zu eem kumma am blatz vo eah geblivva is. No hott eah eena ausglaykt un en zeiknis gevva fumm Reich-Gottes. Eah hott funn free meiyets biss ohvets broviaht si fashvetza veyyich Jesus, fumm Ksetz Mosi un aw funn di brofayda.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Samm funn eena henn dee sacha geglawbt es eah ksawt hott, un anri henn nett geglawbt.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Un vo si nett aynich vadda sinn unnich nannah sinn si vekk ganga. Da Paulus hott noch dess ksawt zu eena, “Da Heilich Geisht hott recht ksawt deich da brofayt Jesaia, zu unsah foah-feddah,
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 vo eah ksawt hott,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Di hatza funn dee leit sinn fashtokt.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 So sella diah vissa es di saylichkeit funn Gott zu di Heida kshikt is, un si zayla's heahra.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Vo da Paulus dess ksawt katt hott sinn di Yudda vekk ganga un henn dee sacha fahandeld unnich sich selvaht.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Da Paulus is zvay gansi yoah in seim haus geblivva vo eah glaynd hott, un hott awl dee ufgnomma vo zu eem kumma sinn.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Eah hott's Reich-Gottes grawt raus gebreddicht, un hott si gland fumm Hah Jesus Christus, un's hott nimmand een fahinnaht.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.