2 Samuel 19
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 Es voah no ksawt gvest zumm Joab, “Da kaynich is am heila, am heila fa da Absalom.”
1 Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.
2 So is di frayt fa di feinda ivvah-kumma im greek zu dreebsawl gedrayt fa awl di leit, veil si keaht henn sellah dawk es da kaynich am heila voah fa sei boo.
2 E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".
3 Si sinn in di shtatt nei kshlicha es vi mennah es sich kshemd henn vann si faloahra henn im greek.
3 Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.
4 Da kaynich hott sei ksicht zu kohva un hott laut keild, “Oh mei kind Absalom! Oh Absalom, mei kind, mei kind!”
4 O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "
5 No is da Joab nei in's haus ganga zumm kaynich un hott ksawt, “Heit hosht du dei mennah fashohmd, selli es dich levendich kalda henn, un aw dei boova un mayt un veivah un nayva-veivah.
5 Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.
6 Du leebsht selli es dich hassa, un hasht selli es dich leeva. Du hosht gvissa heit es dei ivvah-saynah un iahra mennah nix mayna zu diah. Ich sayn es du froh veahsht vann da Absalom layva dayt un miah awl doht veahra.
6 Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.
7 Nau gay naus un drohsht dei mennah. Ich shveah beim nohma fumm Hah, vann du nett naus gaysht, zayld nett en mann bei diah sei ivvah-nacht. Sell veah shlimmah es awl's evil es uf dich kumma is funn yungem uf biss nau.”
7 Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".
8 So is da kaynich ufkshtanna, is nunnah an's shtatt-doah ganga un hott sich datt anna kokt. Vo di leit ksawt gvest voahra es da kaynich am doah hokka is, sinn si awl fannich een kumma.
8 Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.
9 Un ivvahrawlich deich Israel voahra si am zadda mitt-nannah un am sawwa, “Da kaynich hott uns frei gmacht funn unsah feinda, un funn di Philishtah, avvah nau hott eah sich aus em land fabutzt veyyich em Absalom.
9 Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;
10 Un da Absalom es miah ksalbt henn fa ivvah uns sei, is doht gmacht vadda im greek. So favass sawkt nimmand ebbes veyyich da kaynich zrikk bringa?”
10 e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "
11 Da Kaynich Dawfit hott no dess vatt kshikt zu di preeshtah Zadok un Abiathar: “Frohwet di eldishti funn Juda, ‘Favass seddet diah di letshta sei fa da kaynich zrikk an sei kaynich-haus bringa, siddah es es vatt funn gans Israel zumm kaynich kumma is vo eah bleibt?
11 Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?
12 Diah sind mei breedah, mei ayya flaysh un bloot. So favass sind diah di letshta fa da kaynich zrikk bringa?’
12 Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "
13 Un sawwet zumm Amasa, ‘Du bisht mei flaysh un bloot. Loss Gott mich hatt shtrohfa, vann ich dich nett da ivvah-sayna mach funn mei greeks-gnechta in blatz funn da Joab.’”
13 E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".
14 Mitt selli vadda hott eah di mennah funn Juda iahra hatza ivvah-gvunna so es si gans aynich voahra. No henn si vatt kshikt zumm kaynich, “Kumm zrikk, du un awl dei mennah.”
14 As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.
15 Da kaynich is no zrikk ganga so veit es da Jordan Revvah. Di mennah funn Juda voahra an Gilgal ganga gvest fa da kaynich ohdreffa un een ivvah da Jordan rivvah bringa.
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.
16 Em Gera sei boo da Simei, da Benjaminiddah funn Bahurim, hott sich gedummeld fa mitt di mennah funn Juda nunnah gay un da kaynich Dawfit ohdreffa.
16 Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.
17 Es voahra en dausend Benjaminiddah bei eem. Da Ziba, em Saul sei gnecht, mitt sei fuftzay boova, un zvansich gnechta, sinn kshvind nunnah an da Jordan ganga fannich da kaynich.
17 Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,
18 Si sinn ivvah da revvah nivvah ganga fa em kaynich sei family un sei sach zrikk rivvah bringa, un fa du vass eah havva hott vella. Em Gera sei boo da Simei, hott sich anna gebikt fannich da kaynich, yusht vi eah sich grisht hott fa ivvah da Jordan gay.
18 e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei
19 Eah hott ksawt zumm kaynich, “Loss mei hah mich nett shuldich hayva. Meind nett vi dei gnecht letz gedu hott uf em dawk es mei hah da kaynich Jerusalem falossa hott. Hayb's nett geyyich mich avvah fagess es.
19 e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!
20 Ich vays es ich ksindicht habb, avvah heit binn ich do runnah kumma es da eahsht funn di gans family fumm Joseph fa mei hah da kaynich ohdreffa.”
20 Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".
21 No hott di Zeruia iahra boo da Abisai ksawt, “Sett eah nett doht gmacht sei fa dess? Eah hott em Hah sei ksalbdah faflucht!”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "
22 Avvah da Dawfit hott ksawt, “Vass henn miah zu du mitt-nannah, diah kinnah funn di Zeruia, es diah heit mei feinda sei seddet? Heit binn ich da kaynich funn Israel, un's vatt nimmand funn Israel doht gmacht heit.”
22 Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "
23 Da kaynich hott no ksawt zumm Simei, “Du zaylsht nett shtauva.” Un da kaynich hott dess kshvoahra zu eem.
23 E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".
24 Da Mephibosheth, em Saul sei kinds-kind, is aw nunnah ganga fa da Dawfit ohdreffa. Eah hott nett acht gevva uf sei fees un boaht, un hott sei glaydah nett gvesha katt fumm dawk es da kaynich ganga is biss an da dawk es eah zrikk kumma is in fridda.
24 Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.
25 Vo eah funn Jerusalem kumma is fa da kaynich ohdreffa, hott da kaynich een kfrohkt, “Favass bisht du nett mitt miah ganga, Mephibosheth?”
25 Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "
26 Eah hott ksawt, “Mei hah un kaynich, siddah es ich dei gnecht lohm binn, habb ich ksawt, ‘Ich grikk mei aysel ufksaddeld un reit uf eem, so es ich mitt em kaynich gay kann.’ Avvah mei gnecht da Ziba hott mich fafiaht.
26 Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.
27 Un eah hott aw di unvoahret ksawt veyyich dei gnecht zu meim hah da kaynich. Mei hah un kaynich is vi en engel funn Gott, so du vass kfellich is zu diah.
27 Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.
28 Awl meim dawdi sei nohch-kummashaft voah shuldich fa doht gmacht sei bei meim hah da kaynich, avvah du hosht miah en blatz gevva an deim dish. So vass recht habb ich fa ebbes may foddahra fumm kaynich?”
28 Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "
29 Da kaynich hott ksawt, “Du brauchsht nett may sawwa. Ich habb ausgmacht du un da Ziba sellet's land fadayla.”
29 Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".
30 Da Mephibosheth hott ksawt, “Loss een alles havva, siddah es mei hah da kaynich nau sayf dihaym is.”
30 Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".
31 Da Barsillai, da Gileadiddah, is aw runnah funn Rogelim kumma fa mitt em kaynich zrikk ivvah da Jordan gay un een on haym shikka funn datt.
31 Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.
32 Da Barsillai voah nau en aldah mann. Eah voah achtzich yoah ald, un voah en reichah mann. Eah hott faseikt fa da kaynich diveil es eah an Mahanaim geblivva is.
32 Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.
33 Da kaynich hott ksawt zumm Barsillai, “Gay mitt miah ivvah da Jordan un bleib bei miah in Jerusalem; ich gebb acht uf dich.”
33 O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".
34 Avvah da Barsillai hott ksawt zumm kaynich, “Vee feel yoah zayl ich noch layva, es ich mitt em kaynich an Jerusalem gay sett?
34 Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?
35 Ich binn nau achtzich yoah ald. Ich kann nimmi sawwa zvishich vass goot is un vass nett goot is, un kann nett sawwa vass ich ess un drink. Ich kann nimmi di shtimma heahra funn mansleit un veibsleit singah. Favass sett ich en lasht sei zu meim hah da kaynich?
35 Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.
36 Dei gnecht gayt mitt em kaynich ivvah da Jordan un en shtikk vayks veidah, avvah favass sett da kaynich mich betzawla mitt so en hohchi eah?
36 Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.
37 Loss mich zrikk gay so es ich shtauva kann in mei aykni shtatt nayksht am grawb funn mei maemm un daett. Avvah do is dei gnecht da Chimham. Loss een mitt em kaynich drivvah nivvah gay. No du fa een vass diah kfellich is.”
37 Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "
38 Da kaynich hott ksawt, “Da Chimham soll mitt miah drivvah nivvah gay un ich vill du fa een vass du havva vitt. Ich du ennich ebbes fa dich es du havva vitt.”
38 O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".
39 Di leit sinn awl ivvah da Jordan ganga, no is da kaynich drivvah nivvah ganga. Da Dawfit hott da Barsillai gekist un hott een ksaykend, no is da Barsillai zrikk haym ganga.
39 Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 Da kaynich is no on an Gilgal ganga un da Chimham is mitt eem ganga. Awl di leit funn Juda un dihelft funn di leit funn Israel sinn mitt em kaynich kumma.
40 O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.
41 Glei sinn awl di leit funn Israel zumm kaynich kumma un henn ksawt zu eem, “Favass henn unsah breedah, di mennah funn Juda, da kaynich vekk kshtohla un henn een un sei mennah un sei family ivvah da Jordan rivvah gebrocht?”
41 Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "
42 Awl di mennah funn Juda henn no ksawt zu di mennah funn Israel, “Miah henn dess gedu veil eah nayksht in difreind is mitt uns. Favass sind diah bays veyyich demm? Hott da kaynich unsah ess-sach betzawld? Henn miah ennich ebbes gnumma fa uns selvaht?”
42 Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "
43 Di mennah funn Israel henn no ksawt zu di mennah funn Juda, “Miah henn zeyya shiahra im kaynich, un so henn miah may recht zumm Dawfit es diah hend. So favass gukket diah nunnah uf uns? Voahra miah nett di eahshta fa shvetza veyyich da kaynich zrikk bringa?” Avvah di mennah funn Juda henn even grobbah zrikk kshvetzt zu di mennah funn Israel.
43 Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.