2 Samuel 19
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Es voah no ksawt gvest zumm Joab, “Da kaynich is am heila, am heila fa da Absalom.”
1 E foi dito a Joabe: Eis que o rei pranteia e se lamenta por Absalão.
2 So is di frayt fa di feinda ivvah-kumma im greek zu dreebsawl gedrayt fa awl di leit, veil si keaht henn sellah dawk es da kaynich am heila voah fa sei boo.
2 E a vitória daquele dia foi tornada em lamento para todo o povo; porque o povo ouviu dizer naquele dia como o rei estava aflito pelo seu filho.
3 Si sinn in di shtatt nei kshlicha es vi mennah es sich kshemd henn vann si faloahra henn im greek.
3 E, naquele dia, o povo adentrou a cidade às escondidas, como pessoas envergonhadas se retiram quando fogem da batalha.
4 Da kaynich hott sei ksicht zu kohva un hott laut keild, “Oh mei kind Absalom! Oh Absalom, mei kind, mei kind!”
4 O rei, porém, cobriu a sua face, e o rei gritou com voz alta: Ó meu filho, Absalão! Ó Absalão, meu filho, meu filho!
5 No is da Joab nei in's haus ganga zumm kaynich un hott ksawt, “Heit hosht du dei mennah fashohmd, selli es dich levendich kalda henn, un aw dei boova un mayt un veivah un nayva-veivah.
5 E Joabe veio até o rei, na casa, e disse: Envergonhaste neste dia a face de todos os teus servos, os quais, neste dia, salvaram a tua vida, e a vida dos teus filhos e das tuas filhas, e a vida das tuas esposas, e a vida das tuas concubinas;
6 Du leebsht selli es dich hassa, un hasht selli es dich leeva. Du hosht gvissa heit es dei ivvah-saynah un iahra mennah nix mayna zu diah. Ich sayn es du froh veahsht vann da Absalom layva dayt un miah awl doht veahra.
6 posto que amas os teus inimigos, e odeias os teus amigos. Porque declaraste, neste dia, que não consideras nem príncipes, nem servos; pois neste dia percebo que, se Absalão tivesse sobrevivido, e todos nós tivéssemos morrido neste dia, então isto bem teria comprazido a ti.
7 Nau gay naus un drohsht dei mennah. Ich shveah beim nohma fumm Hah, vann du nett naus gaysht, zayld nett en mann bei diah sei ivvah-nacht. Sell veah shlimmah es awl's evil es uf dich kumma is funn yungem uf biss nau.”
7 Agora, portanto, levanta-te, sai e fala consoladoramente aos teus servos; porque juro pelo SENHOR, se não o fores, não restará nenhum sequer contigo esta noite; e isto te será pior do que todo o mal que te sobreveio desde a tua mocidade até agora.
8 So is da kaynich ufkshtanna, is nunnah an's shtatt-doah ganga un hott sich datt anna kokt. Vo di leit ksawt gvest voahra es da kaynich am doah hokka is, sinn si awl fannich een kumma.
8 Então, o rei se levantou, e se assentou no portão. E contaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei, de fato, assenta-se no portão. E todo o povo achegou-se diante do rei; porquanto Israel havia fugido, cada qual, para a sua tenda.
9 Un ivvahrawlich deich Israel voahra si am zadda mitt-nannah un am sawwa, “Da kaynich hott uns frei gmacht funn unsah feinda, un funn di Philishtah, avvah nau hott eah sich aus em land fabutzt veyyich em Absalom.
9 E todo o povo estava em conflito ao longo de todas as tribos de Israel, dizendo: O rei nos salvou da mão dos nossos inimigos, e ele nos livrou da mão dos filisteus; e agora ele está fugido da terra por causa de Absalão.
10 Un da Absalom es miah ksalbt henn fa ivvah uns sei, is doht gmacht vadda im greek. So favass sawkt nimmand ebbes veyyich da kaynich zrikk bringa?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, foi morto em batalha. Agora, portanto, por que vós não falais uma palavra sobre trazer o rei de volta?
11 Da Kaynich Dawfit hott no dess vatt kshikt zu di preeshtah Zadok un Abiathar: “Frohwet di eldishti funn Juda, ‘Favass seddet diah di letshta sei fa da kaynich zrikk an sei kaynich-haus bringa, siddah es es vatt funn gans Israel zumm kaynich kumma is vo eah bleibt?
11 E o rei Davi enviou a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes, dizendo: Falai aos líderes de Judá, dizendo: Por que sois vós os últimos a trazer o rei de volta à sua casa, vendo que o comentário de todo o Israel chegou até o rei, até a sua casa?
12 Diah sind mei breedah, mei ayya flaysh un bloot. So favass sind diah di letshta fa da kaynich zrikk bringa?’
12 Vós sois os meus irmãos, vós sois os meus ossos e a minha carne; por que, então, sois os últimos a trazer de volta o rei?
13 Un sawwet zumm Amasa, ‘Du bisht mei flaysh un bloot. Loss Gott mich hatt shtrohfa, vann ich dich nett da ivvah-sayna mach funn mei greeks-gnechta in blatz funn da Joab.’”
13 E dizei a Amasa: Não és tu do meu osso, e da minha carne? Deus assim faça a mim, e mais ainda, se tu não fores capitão do exército diante de mim continuamente no lugar de Joabe.
14 Mitt selli vadda hott eah di mennah funn Juda iahra hatza ivvah-gvunna so es si gans aynich voahra. No henn si vatt kshikt zumm kaynich, “Kumm zrikk, du un awl dei mennah.”
14 E ele dobrou o coração de todos os homens de Judá, tal como o coração de um homem; de modo que enviaram esta palavra ao rei: Retorna tu, e todos os teus servos.
15 Da kaynich is no zrikk ganga so veit es da Jordan Revvah. Di mennah funn Juda voahra an Gilgal ganga gvest fa da kaynich ohdreffa un een ivvah da Jordan rivvah bringa.
15 Assim, o rei retornou, e veio até o Jordão. E Judá veio até Gilgal, para se encontrar com o rei, para conduzir o rei sobre o Jordão.
16 Em Gera sei boo da Simei, da Benjaminiddah funn Bahurim, hott sich gedummeld fa mitt di mennah funn Juda nunnah gay un da kaynich Dawfit ohdreffa.
16 E Simei, o filho de Gera, um benjamita, que era de Baurim, apressou-se e desceu com os homens de Judá para se encontrar com o rei Davi.
17 Es voahra en dausend Benjaminiddah bei eem. Da Ziba, em Saul sei gnecht, mitt sei fuftzay boova, un zvansich gnechta, sinn kshvind nunnah an da Jordan ganga fannich da kaynich.
17 E havia mil homens de Benjamim com ele, e Ziba, o servo da casa de Saul, e os seus quinze filhos, e os seus vinte servos com ele; e eles atravessaram o Jordão diante do rei.
18 Si sinn ivvah da revvah nivvah ganga fa em kaynich sei family un sei sach zrikk rivvah bringa, un fa du vass eah havva hott vella. Em Gera sei boo da Simei, hott sich anna gebikt fannich da kaynich, yusht vi eah sich grisht hott fa ivvah da Jordan gay.
18 E ali atravessaram uma balsa para carregar a casa do rei, e fazer o que ele considerasse bom. E Simei, o filho de Gera, caiu diante do rei, depois de atravessar o Jordão;
19 Eah hott ksawt zumm kaynich, “Loss mei hah mich nett shuldich hayva. Meind nett vi dei gnecht letz gedu hott uf em dawk es mei hah da kaynich Jerusalem falossa hott. Hayb's nett geyyich mich avvah fagess es.
19 e disse ao rei: Que o meu senhor não impute iniquidade a mim, nem te lembres daquilo que o teu servo fez perversamente no dia em que meu senhor, o rei, saiu de Jerusalém, para que o rei tome isso no seu coração.
20 Ich vays es ich ksindicht habb, avvah heit binn ich do runnah kumma es da eahsht funn di gans family fumm Joseph fa mei hah da kaynich ohdreffa.”
20 Porque o teu servo, em verdade, sabe que eu pequei; portanto, eis que venho por primeiro neste dia de toda a casa de José a descer para me encontrar com o meu senhor, o rei.
21 No hott di Zeruia iahra boo da Abisai ksawt, “Sett eah nett doht gmacht sei fa dess? Eah hott em Hah sei ksalbdah faflucht!”
21 Todavia, Abisai, o filho de Zeruia respondeu e disse: Não será Simei levado à morte por isso, porque amaldiçoou o ungido do SENHOR?
22 Avvah da Dawfit hott ksawt, “Vass henn miah zu du mitt-nannah, diah kinnah funn di Zeruia, es diah heit mei feinda sei seddet? Heit binn ich da kaynich funn Israel, un's vatt nimmand funn Israel doht gmacht heit.”
22 E Davi disse: O que tenho a ver convosco, filhos de Zeruia, para que, neste dia, sejais adversários diante de mim? Deve algum homem ser posto à morte neste dia em Israel? Porque não sei eu que sou, neste dia, rei sobre Israel?
23 Da kaynich hott no ksawt zumm Simei, “Du zaylsht nett shtauva.” Un da kaynich hott dess kshvoahra zu eem.
23 Portanto, o rei disse a Simei: Tu não morrerás. E o rei jurou-lhe.
24 Da Mephibosheth, em Saul sei kinds-kind, is aw nunnah ganga fa da Dawfit ohdreffa. Eah hott nett acht gevva uf sei fees un boaht, un hott sei glaydah nett gvesha katt fumm dawk es da kaynich ganga is biss an da dawk es eah zrikk kumma is in fridda.
24 E Mefibosete, o filho de Saul, desceu para se encontrar com o rei, e não havia nem calçado o seu pé, nem aparado a sua barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partiu até o dia em que ele veio novamente em paz.
25 Vo eah funn Jerusalem kumma is fa da kaynich ohdreffa, hott da kaynich een kfrohkt, “Favass bisht du nett mitt miah ganga, Mephibosheth?”
25 E sucedeu que, quando ele chegou a Jerusalém para se encontrar com o rei, o rei lhe disse: Por que não foste tu comigo, Mefibosete?
26 Eah hott ksawt, “Mei hah un kaynich, siddah es ich dei gnecht lohm binn, habb ich ksawt, ‘Ich grikk mei aysel ufksaddeld un reit uf eem, so es ich mitt em kaynich gay kann.’ Avvah mei gnecht da Ziba hott mich fafiaht.
26 E ele respondeu: Meu senhor, ó rei, o meu servo me enganou; porque o teu servo disse: Selarei para mim um jumento, sobre o qual eu possa cavalgar, e ir até o rei; porque o teu servo é aleijado.
27 Un eah hott aw di unvoahret ksawt veyyich dei gnecht zu meim hah da kaynich. Mei hah un kaynich is vi en engel funn Gott, so du vass kfellich is zu diah.
27 E ele caluniou o teu servo diante do meu senhor, o rei; mas o meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus; faz, portanto, o que for bom aos teus olhos.
28 Awl meim dawdi sei nohch-kummashaft voah shuldich fa doht gmacht sei bei meim hah da kaynich, avvah du hosht miah en blatz gevva an deim dish. So vass recht habb ich fa ebbes may foddahra fumm kaynich?”
28 Porque todos os da casa do meu pai não passavam de homens mortos diante do meu senhor, o rei; contudo colocaste o teu servo entre aqueles que comiam à tua própria mesa. Que direito mais tenho eu, portanto, de chorar diante do rei?
29 Da kaynich hott ksawt, “Du brauchsht nett may sawwa. Ich habb ausgmacht du un da Ziba sellet's land fadayla.”
29 E o rei disse a ele: Por que falas tu ainda das tuas questões? Eu disse: Tu e Ziba dividireis a terra.
30 Da Mephibosheth hott ksawt, “Loss een alles havva, siddah es mei hah da kaynich nau sayf dihaym is.”
30 E Mefibosete disse ao rei: Sim, que ele tome tudo, ainda mais que o meu senhor, o rei, veio novamente em paz para a sua própria casa.
31 Da Barsillai, da Gileadiddah, is aw runnah funn Rogelim kumma fa mitt em kaynich zrikk ivvah da Jordan gay un een on haym shikka funn datt.
31 E Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e atravessou o Jordão com o rei para conduzi-lo sobre o Jordão.
32 Da Barsillai voah nau en aldah mann. Eah voah achtzich yoah ald, un voah en reichah mann. Eah hott faseikt fa da kaynich diveil es eah an Mahanaim geblivva is.
32 Ora, Barzilai era um homem mui idoso, já de oitenta anos; e ele havia provido o sustento do rei enquanto ele esteve em Maanaim; pois ele era um homem mui magnífico.
33 Da kaynich hott ksawt zumm Barsillai, “Gay mitt miah ivvah da Jordan un bleib bei miah in Jerusalem; ich gebb acht uf dich.”
33 E o rei disse a Barzilai: Vem tu comigo, e eu te alimentarei comigo em Jerusalém.
34 Avvah da Barsillai hott ksawt zumm kaynich, “Vee feel yoah zayl ich noch layva, es ich mitt em kaynich an Jerusalem gay sett?
34 E Barzilai disse ao rei: Quanto tempo tenho eu que viver, para que suba com o rei até Jerusalém?
35 Ich binn nau achtzich yoah ald. Ich kann nimmi sawwa zvishich vass goot is un vass nett goot is, un kann nett sawwa vass ich ess un drink. Ich kann nimmi di shtimma heahra funn mansleit un veibsleit singah. Favass sett ich en lasht sei zu meim hah da kaynich?
35 Tenho neste dia oitenta anos de idade; e posso eu discernir entre o bem e o mal? Pode o teu servo sentir o gosto do que eu como ou do que eu bebo? Posso ainda ouvir a voz de homens cantando e mulheres cantando? Por que, então, deveria o teu servo ser ainda um fardo para o meu senhor, o rei?
36 Dei gnecht gayt mitt em kaynich ivvah da Jordan un en shtikk vayks veidah, avvah favass sett da kaynich mich betzawla mitt so en hohchi eah?
36 O teu servo seguirá um pouco pelo Jordão com o rei; e por que o rei deveria me recompensar com tal galardão?
37 Loss mich zrikk gay so es ich shtauva kann in mei aykni shtatt nayksht am grawb funn mei maemm un daett. Avvah do is dei gnecht da Chimham. Loss een mitt em kaynich drivvah nivvah gay. No du fa een vass diah kfellich is.”
37 Deixa o teu servo, rogo-te, voltar novamente, para que eu possa morrer na minha própria cidade, e ser sepultado junto ao sepulcro do meu pai e da minha mãe. Mas eis aqui o teu servo Quimã; deixa-o atravessar com o meu senhor, o rei; e faz com ele o que parecer bom para ti.
38 Da kaynich hott ksawt, “Da Chimham soll mitt miah drivvah nivvah gay un ich vill du fa een vass du havva vitt. Ich du ennich ebbes fa dich es du havva vitt.”
38 E o rei respondeu: Quimã atravessará comigo, e farei com ele o que parecer bom para ti; e qualquer coisa que requereres de mim, isto farei por ti.
39 Di leit sinn awl ivvah da Jordan ganga, no is da kaynich drivvah nivvah ganga. Da Dawfit hott da Barsillai gekist un hott een ksaykend, no is da Barsillai zrikk haym ganga.
39 E todo o povo atravessou o Jordão. E quando o rei chegou da travessia, o rei beijou Barzilai, e o abençoou; e ele retornou para o seu próprio lugar.
40 Da kaynich is no on an Gilgal ganga un da Chimham is mitt eem ganga. Awl di leit funn Juda un dihelft funn di leit funn Israel sinn mitt em kaynich kumma.
40 E o rei prosseguiu para Gilgal, e Quimã prosseguiu com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, bem como metade do povo de Israel.
41 Glei sinn awl di leit funn Israel zumm kaynich kumma un henn ksawt zu eem, “Favass henn unsah breedah, di mennah funn Juda, da kaynich vekk kshtohla un henn een un sei mennah un sei family ivvah da Jordan rivvah gebrocht?”
41 E, eis que, todos os homens de Israel vieram até o rei, e disseram ao rei: Por que os nossos irmãos, os homens de Judá, roubaram-te para longe, e trouxeram o rei, e toda a sua casa, e todos os homens de Davi sobre o Jordão?
42 Awl di mennah funn Juda henn no ksawt zu di mennah funn Israel, “Miah henn dess gedu veil eah nayksht in difreind is mitt uns. Favass sind diah bays veyyich demm? Hott da kaynich unsah ess-sach betzawld? Henn miah ennich ebbes gnumma fa uns selvaht?”
42 E todos os homens de Judá responderam aos homens de Israel: Porque o rei é um parente próximo de nós; por que, então, estais vós irados por causa disso? Por acaso, comemos nós às custas do rei? Ou, nos deu ele algum presente?
43 Di mennah funn Israel henn no ksawt zu di mennah funn Juda, “Miah henn zeyya shiahra im kaynich, un so henn miah may recht zumm Dawfit es diah hend. So favass gukket diah nunnah uf uns? Voahra miah nett di eahshta fa shvetza veyyich da kaynich zrikk bringa?” Avvah di mennah funn Juda henn even grobbah zrikk kshvetzt zu di mennah funn Israel.
43 E os homens de Israel responderam aos homens de Judá, e disseram: Temos dez partes no rei, e também temos mais direito em Davi do que vós; por que, então, nos desprezais, para que o nosso conselho não seja o primeiro acatado em se trazer de volta o nosso rei? E as palavras dos homens de Judá foram mais severas do que as palavras dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.