2 Samuel 19
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Es voah no ksawt gvest zumm Joab, “Da kaynich is am heila, am heila fa da Absalom.”
1 E disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando, e lastima-se por Absalão.
2 So is di frayt fa di feinda ivvah-kumma im greek zu dreebsawl gedrayt fa awl di leit, veil si keaht henn sellah dawk es da kaynich am heila voah fa sei boo.
2 Então a vitória se tornou naquele mesmo dia em tristeza por todo o povo; porque naquele mesmo dia o povo ouvira dizer: Mui triste está o rei por causa de seu filho.
3 Si sinn in di shtatt nei kshlicha es vi mennah es sich kshemd henn vann si faloahra henn im greek.
3 E naquele mesmo dia o povo entrou às furtadelas na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Da kaynich hott sei ksicht zu kohva un hott laut keild, “Oh mei kind Absalom! Oh Absalom, mei kind, mei kind!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto; e o rei gritava a alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 No is da Joab nei in's haus ganga zumm kaynich un hott ksawt, “Heit hosht du dei mennah fashohmd, selli es dich levendich kalda henn, un aw dei boova un mayt un veivah un nayva-veivah.
5 Então entrou Joabe na casa do rei, e disse: Hoje envergonhaste o rosto de todos os teus servos, que livraram hoje a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e a vida de tuas concubinas;
6 Du leebsht selli es dich hassa, un hasht selli es dich leeva. Du hosht gvissa heit es dei ivvah-saynah un iahra mennah nix mayna zu diah. Ich sayn es du froh veahsht vann da Absalom layva dayt un miah awl doht veahra.
6 Amando tu aos teus inimigos, e odiando aos teus amigos. Porque hoje dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo hoje que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, estarias bem contente.
7 Nau gay naus un drohsht dei mennah. Ich shveah beim nohma fumm Hah, vann du nett naus gaysht, zayld nett en mann bei diah sei ivvah-nacht. Sell veah shlimmah es awl's evil es uf dich kumma is funn yungem uf biss nau.”
7 Levanta-te, pois, agora; sai, e fala conforme ao coração de teus servos; porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 So is da kaynich ufkshtanna, is nunnah an's shtatt-doah ganga un hott sich datt anna kokt. Vo di leit ksawt gvest voahra es da kaynich am doah hokka is, sinn si awl fannich een kumma.
8 Então o rei se levantou, e se assentou à porta; e fizeram saber a todo o povo dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei; porém Israel havia fugido cada um para a sua tenda.
9 Un ivvahrawlich deich Israel voahra si am zadda mitt-nannah un am sawwa, “Da kaynich hott uns frei gmacht funn unsah feinda, un funn di Philishtah, avvah nau hott eah sich aus em land fabutzt veyyich em Absalom.
9 E todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava porfiando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e ele nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Un da Absalom es miah ksalbt henn fa ivvah uns sei, is doht gmacht vadda im greek. So favass sawkt nimmand ebbes veyyich da kaynich zrikk bringa?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Da Kaynich Dawfit hott no dess vatt kshikt zu di preeshtah Zadok un Abiathar: “Frohwet di eldishti funn Juda, ‘Favass seddet diah di letshta sei fa da kaynich zrikk an sei kaynich-haus bringa, siddah es es vatt funn gans Israel zumm kaynich kumma is vo eah bleibt?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa? Porque as palavras de todo o Israel chegaram ao rei, até à sua casa.
12 Diah sind mei breedah, mei ayya flaysh un bloot. So favass sind diah di letshta fa da kaynich zrikk bringa?’
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Un sawwet zumm Amasa, ‘Du bisht mei flaysh un bloot. Loss Gott mich hatt shtrohfa, vann ich dich nett da ivvah-sayna mach funn mei greeks-gnechta in blatz funn da Joab.’”
13 E a Amasa direis: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus, e outro tanto, se não fores capitão do arraial diante de mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Mitt selli vadda hott eah di mennah funn Juda iahra hatza ivvah-gvunna so es si gans aynich voahra. No henn si vatt kshikt zumm kaynich, “Kumm zrikk, du un awl dei mennah.”
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta tu com todos os teus servos.
15 Da kaynich is no zrikk ganga so veit es da Jordan Revvah. Di mennah funn Juda voahra an Gilgal ganga gvest fa da kaynich ohdreffa un een ivvah da Jordan rivvah bringa.
15 Então o rei voltou, e chegou até ao Jordão; e Judá veio a Gilgal, para ir encontrar-se com o rei, ao outro lado do Jordão.
16 Em Gera sei boo da Simei, da Benjaminiddah funn Bahurim, hott sich gedummeld fa mitt di mennah funn Juda nunnah gay un da kaynich Dawfit ohdreffa.
16 E apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim; e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Es voahra en dausend Benjaminiddah bei eem. Da Ziba, em Saul sei gnecht, mitt sei fuftzay boova, un zvansich gnechta, sinn kshvind nunnah an da Jordan ganga fannich da kaynich.
17 E com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; e prontamente passaram o Jordão adiante do rei.
18 Si sinn ivvah da revvah nivvah ganga fa em kaynich sei family un sei sach zrikk rivvah bringa, un fa du vass eah havva hott vella. Em Gera sei boo da Simei, hott sich anna gebikt fannich da kaynich, yusht vi eah sich grisht hott fa ivvah da Jordan gay.
18 E, atravessando a barca, para fazer passar a casa do rei e para fazer o que bem parecesse aos seus olhos, então Simei, filho de Gera, se prostrou diante do rei, quando ele passava o Jordão.
19 Eah hott ksawt zumm kaynich, “Loss mei hah mich nett shuldich hayva. Meind nett vi dei gnecht letz gedu hott uf em dawk es mei hah da kaynich Jerusalem falossa hott. Hayb's nett geyyich mich avvah fagess es.
19 E disse ao rei: Não me impute meu senhor a minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Ich vays es ich ksindicht habb, avvah heit binn ich do runnah kumma es da eahsht funn di gans family fumm Joseph fa mei hah da kaynich ohdreffa.”
20 Porque teu servo deveras confessa que pecou; porém eis que eu sou o primeiro que de toda a casa de José desci a encontrar-me com o rei meu senhor.
21 No hott di Zeruia iahra boo da Abisai ksawt, “Sett eah nett doht gmacht sei fa dess? Eah hott em Hah sei ksalbdah faflucht!”
21 Então respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Avvah da Dawfit hott ksawt, “Vass henn miah zu du mitt-nannah, diah kinnah funn di Zeruia, es diah heit mei feinda sei seddet? Heit binn ich da kaynich funn Israel, un's vatt nimmand funn Israel doht gmacht heit.”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Morreria alguém hoje em Israel? Pois porventura não sei que hoje fui feito rei sobre Israel?
23 Da kaynich hott no ksawt zumm Simei, “Du zaylsht nett shtauva.” Un da kaynich hott dess kshvoahra zu eem.
23 E disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Da Mephibosheth, em Saul sei kinds-kind, is aw nunnah ganga fa da Dawfit ohdreffa. Eah hott nett acht gevva uf sei fees un boaht, un hott sei glaydah nett gvesha katt fumm dawk es da kaynich ganga is biss an da dawk es eah zrikk kumma is in fridda.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não tinha lavado os pés, nem tinha feito a barba, nem tinha lavado as suas vestes desde o dia em que o rei tinha saído até ao dia em que voltou em paz.
25 Vo eah funn Jerusalem kumma is fa da kaynich ohdreffa, hott da kaynich een kfrohkt, “Favass bisht du nett mitt miah ganga, Mephibosheth?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, disse-lhe o rei: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Eah hott ksawt, “Mei hah un kaynich, siddah es ich dei gnecht lohm binn, habb ich ksawt, ‘Ich grikk mei aysel ufksaddeld un reit uf eem, so es ich mitt em kaynich gay kann.’ Avvah mei gnecht da Ziba hott mich fafiaht.
26 E disse ele: Ó rei meu senhor, o meu servo me enganou; porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, e nele montarei, e irei com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Un eah hott aw di unvoahret ksawt veyyich dei gnecht zu meim hah da kaynich. Mei hah un kaynich is vi en engel funn Gott, so du vass kfellich is zu diah.
27 Demais disto, falsamente acusou a teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que parecer bem aos teus olhos.
28 Awl meim dawdi sei nohch-kummashaft voah shuldich fa doht gmacht sei bei meim hah da kaynich, avvah du hosht miah en blatz gevva an deim dish. So vass recht habb ich fa ebbes may foddahra fumm kaynich?”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; e contudo puseste a teu servo entre os que comem à tua mesa; e que mais direito tenho eu de clamar ao rei?
29 Da kaynich hott ksawt, “Du brauchsht nett may sawwa. Ich habb ausgmacht du un da Ziba sellet's land fadayla.”
29 E disse-lhe o rei: Por que ainda mais falas de teus negócios? Já disse eu: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Da Mephibosheth hott ksawt, “Loss een alles havva, siddah es mei hah da kaynich nau sayf dihaym is.”
30 E disse Mefibosete ao rei: Tome ele também tudo; pois já veio o rei meu senhor em paz à sua casa.
31 Da Barsillai, da Gileadiddah, is aw runnah funn Rogelim kumma fa mitt em kaynich zrikk ivvah da Jordan gay un een on haym shikka funn datt.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar ao outro lado do Jordão.
32 Da Barsillai voah nau en aldah mann. Eah voah achtzich yoah ald, un voah en reichah mann. Eah hott faseikt fa da kaynich diveil es eah an Mahanaim geblivva is.
32 E era Barzilai muito velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha sustentado o rei, quando tinha a sua morada em Maanaim, porque era grande homem.
33 Da kaynich hott ksawt zumm Barsillai, “Gay mitt miah ivvah da Jordan un bleib bei miah in Jerusalem; ich gebb acht uf dich.”
33 E disse o rei a Barzilai: Passa tu comigo, e sustentar-te-ei comigo em Jerusalém.
34 Avvah da Barsillai hott ksawt zumm kaynich, “Vee feel yoah zayl ich noch layva, es ich mitt em kaynich an Jerusalem gay sett?
34 Porém Barzilai disse ao rei: Quantos serão os dias dos anos da minha vida, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Ich binn nau achtzich yoah ald. Ich kann nimmi sawwa zvishich vass goot is un vass nett goot is, un kann nett sawwa vass ich ess un drink. Ich kann nimmi di shtimma heahra funn mansleit un veibsleit singah. Favass sett ich en lasht sei zu meim hah da kaynich?
35 Da idade de oitenta anos sou eu hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que comer e beber? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 Dei gnecht gayt mitt em kaynich ivvah da Jordan un en shtikk vayks veidah, avvah favass sett da kaynich mich betzawla mitt so en hohchi eah?
36 Com o rei passará teu servo ainda um pouco mais além do Jordão; e por que me recompensará o rei com tal recompensa?
37 Loss mich zrikk gay so es ich shtauva kann in mei aykni shtatt nayksht am grawb funn mei maemm un daett. Avvah do is dei gnecht da Chimham. Loss een mitt em kaynich drivvah nivvah gay. No du fa een vass diah kfellich is.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe; mas eis aí está o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que bem parecer aos teus olhos.
38 Da kaynich hott ksawt, “Da Chimham soll mitt miah drivvah nivvah gay un ich vill du fa een vass du havva vitt. Ich du ennich ebbes fa dich es du havva vitt.”
38 Então disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como bem parecer aos teus olhos, e tudo quanto me pedires te farei.
39 Di leit sinn awl ivvah da Jordan ganga, no is da kaynich drivvah nivvah ganga. Da Dawfit hott da Barsillai gekist un hott een ksaykend, no is da Barsillai zrikk haym ganga.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e passando também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e ele voltou para o seu lugar.
40 Da kaynich is no on an Gilgal ganga un da Chimham is mitt eem ganga. Awl di leit funn Juda un dihelft funn di leit funn Israel sinn mitt em kaynich kumma.
40 E dali passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, como também a metade do povo de Israel.
41 Glei sinn awl di leit funn Israel zumm kaynich kumma un henn ksawt zu eem, “Favass henn unsah breedah, di mennah funn Juda, da kaynich vekk kshtohla un henn een un sei mennah un sei family ivvah da Jordan rivvah gebrocht?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ao rei, e disseram ao rei: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei e a sua casa dalém do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Awl di mennah funn Juda henn no ksawt zu di mennah funn Israel, “Miah henn dess gedu veil eah nayksht in difreind is mitt uns. Favass sind diah bays veyyich demm? Hott da kaynich unsah ess-sach betzawld? Henn miah ennich ebbes gnumma fa uns selvaht?”
42 Então responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente; e por que vos irais por isso? Porventura comemos às custas do rei, ou nos deu algum presente?
43 Di mennah funn Israel henn no ksawt zu di mennah funn Juda, “Miah henn zeyya shiahra im kaynich, un so henn miah may recht zumm Dawfit es diah hend. So favass gukket diah nunnah uf uns? Voahra miah nett di eahshta fa shvetza veyyich da kaynich zrikk bringa?” Avvah di mennah funn Juda henn even grobbah zrikk kshvetzt zu di mennah funn Israel.
43 E responderam os homens de Israel aos homens de Judá, e disseram: Dez partes temos no rei, e até em Davi mais temos nós do que vós; por que, pois, não fizestes conta de nós, para que a nossa palavra não fosse a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.