2 Samuel 13
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Nau da Absalom, em Dawfit sei boo, hott en shayni shveshtah katt es Thamar kaysa hott, un da Amnon, noch en boo fumm Dawfit, hott see oahrich leeb katt.
1 Aconteceu, depois disso, que Amnon, filho de Davi, se enamorou de Tamar, irmã de Absalão, filho de Davi, que era muito bela.
2 Da Amnon voah so ufgnumma mitt sei halb-shveshtah di Thamar es es een shiah grank gmacht hott. Di Thamar voah en leddich maydel es noch nett kshlohfa katt hott mitt en mann un's voah ummeeklich es da Amnon ebbes du hott kenna mitt iahra.
2 Amnon se consumia de tal modo por Tamar, sua irmã, a ponto de ficar doente, pois ela era virgem e parecia-lhe impossível fazer-lhe o que quer que fosse.
3 Nau da Amnon hott en freind katt es Jonadab kaysa hott. Eah voah em Shimeah, em Dawfit sei broodah, sei boo, un voah en oahrichah shlichtichah mann.
3 Ora, Amnon tinha um amigo chamado Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, o qual era muito sagaz.
4 Eah hott da Amnon kfrohkt, “Du bisht em kaynich sei boo, favass bisht du so bedreebt alli meiya? Sawk miah vass letz is.” Da Amnon hott ksawt, “Ich habb di Thamar, mei broodah Absalom sei shveshtah, oahrich leeb.”
4 Disse ele a Amnon: Por que, ó príncipe, estás tão abatido todas as manhãs? Não mo queres dizer? É que amo Tamar, respondeu Amnon, a irmã de meu irmão Absalão.
5 Da Jonadab hott ksawt zu eem, “Gay in's bett un loss oh es du grank veahsht. Vann dei daett kumd fa dich sayna, sawk eem, ‘Ich hett geahn es mei shveshtah di Thamar kumd un miah ebbes gebt zu essa. Ich dayt gleicha es see's ess-sach risht do vo ich see sayna kann, un es see's selvaht zu miah gebt.’”
5 Jonadab disse-lhe: Deita em tua cama, e finge-te doente. Quando o teu pai vier ver-te, tu lhe dirás: Permite que Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante de mim, a fim de que eu coma iguarias preparadas por sua mão.
6 So hott da Amnon sich anna glaykt un ohglost eah veah grank. Vo da kaynich kumma is fa een sayna, hott da Amnon ksawt zu eem, “Ich dayt gleicha havva es mei shveshtah di Thamar kumma dayt un poah kichlen macha do vo ich see sayna kann, un es see selvaht miah si no gevva dayt.”
6 Amnon deitou-se e fingiu que estava enfermo. Quando o rei veio visitá-lo, ele disse-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha preparar à minha vista dois pasteizinhos, para que eu coma de sua mão.
7 Da Dawfit hott no vatt kshikt zu di Thamar im kaynich-haus: “Gay zu dei broodah Amnon sei haus un risht samm ess-sach fa een.”
7 Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: Vai à casa de teu irmão Amnon e prepara-lhe sua refeição.
8 So is di Thamar zu iahra broodah, da Amnon, ganga vo eah am leiya voah. See hott samm dayk gnumma, hott'n kshaft un in kucha gmacht, un hott si gebakka diveil es eah am vatsha voah.
8 Tamar foi ter com o seu irmão Amnon, que estava deitado. Tomou farinha, amassou e fez os pastéis à sua vista.
9 No hott see di pann gnumma un hott eem di kucha gevva, avvah eah hott's nett gedu fa si essa. Da Amnon hott no ksawt, “Shikk alli-ebbah naus.” No is alli-ebbah naus ganga.
9 Depois de tê-los cozido, tomou a panela e despejou-a diante dele, mas Amnon não quis comer, e disse: Manda sair todos daqui. E retiraram-se todos os que estavam junto dele,
10 Da Amnon hott no ksawt zu di Thamar, “Bring's ess-sach do rei in di bett-shtubb un gebb's selvaht zu miah.” So hott di Thamar di kucha gnumma es see grisht katt hott, un hott si zu iahra broodah da Amnon gebrocht in di bett-shtubb.
10 Amnon disse então a Tamar: Traze o prato no meu quarto, para que eu coma de tua mão. Tamar tomou os pastéis que fizera e levou-os ao seu irmão no quarto.
11 Avvah vo see si zu eem gebrocht hott fa essa hott eah hohld gnumma funn iahra un hott ksawt zu iahra, “Kumm do in's bett mitt miah, mei shveshtah.”
11 E quando ela os oferecia a Amnon para que comesse, este segurou-a, dizendo: Vem, deita-te comigo, minha irmã!
12 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mei broodah, du mich nett fashanda. So en ding muss nett gedu sei in Israel! Du dess shandlich ding nett!
12 Não, meu irmão, disse-lhe ela; não me violentes. Não se faz uma tal coisa em Israel. Não cometas semelhante infâmia.
13 Denk moll an mich. Vee kend ich lohs vadda funn mei shohm? Un vass veyyich diah? Du zaylsht gnumma sei es en fashohmdah nah in Israel. Gay un shvetz zumm kaynich; eah zayld nett nay sawwa un mich halda funn diah.”
13 Aonde levaria eu o meu opróbrio? E tu serias olhado como um ímpio em Israel! É melhor que fales ao rei: ele não recusará dar-me a ti.
14 Avvah eah hott see nett abkeicht, un siddah es eah shteikah voah es see, hott eah see fashohmd un hott gleyya mitt iahra.
14 Mas ele não quis dar-lhe ouvidos e, como era mais forte que ela, violentou-a e se deitou com ela.
15 No hott da Amnon see kast mitt en veeshtah hass. Sei hass fa see voah graysah es sei leevi gvest voah fa see. Da Amnon hott no ksawt zu iahra, “Shtay uf un fabutz dich.”
15 E logo a seguir Amnon concebeu uma profunda aversão por ela, mais violenta do que o amor que antes lhe tivera. Levanta-te, disse-lhe ele, e vai-te!
16 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mich nau fatt shikka veah en graysah evil es vass du shund gedu hosht zu miah.” Avvah eah hott's nett gedu fa see abheicha.
16 Não, meu irmão, respondeu ela; o ultraje que me farias, expulsando-me, seria ainda mais grave do que o que me acabas de fazer. Ele, porém, não quis ouvi-la;
17 No hott eah sei gnecht rei groofa un hott ksawt, “Shmeis dee fraw naus un shlees di deah hinnich iahra.”
17 chamou o seu servo e disse-lhe: Põe fora daqui esta moça que me está importunando, e fecha a porta atrás dela.
18 So hott da gnecht see naus gedu un hott di deah kshlossa hinnich iahra. See hott en rokk oh katt mitt langi eahmel, veil em kaynich sei unkeiyahdi mayt sich so ohgedu henn.
18 {Ela trazia um vestido comprido, como se vestiam outrora as donzelas filhas do rei.} O servo expulsou-a, fechando a porta atrás dela.
19 Di Thamar hott esh uf iahra kobb gedu un hott iahra rokk farissa es see am veahra voah. See hott iahra hand uf iahra kobb gedu, un is fatt ganga am brilla vi si ganga is.
19 Tamar derramou então cinza sobre a cabeça, rasgou o seu longo vestido e, pondo a mão sobre a cabeça, afastou-se gritando.
20 Da Absalom hott see no kfrohkt, “Voah da Amnon, dei broodah, bei diah? Heah uf heila, mei shveshtah, un sei nett zu bekimmaht diveyya. Eah is dei halb-broodah, so sawk nimmand veyyich dess.” Di Thamar hott no in iahra broodah Absalom sei haus gvoond un voah bedreebt un laynich.
20 Seu irmão Absalão disse-lhe: Esteve realmente contigo Amnon, teu irmão? Por agora, cala-te, minha irmã; ele é teu irmão: não penses mais nisso. E Tamar permaneceu consternada, na casa de seu irmão Absalão.
21 Vo da Kaynich Dawfit dess keaht hott voah eah gleedich bays.
21 O rei Davi soube de tudo o que se tinha passado, e inflamou-se com violência a sua cólera, mas não quis afligir seu filho Amnon, pois o amava por ser o seu primogênito.
22 Da Absalom hott goah nix goodes adda shlechtes ksawt zumm Amnon, avvah eah hott da Amnon kast veil eah sei shveshtah di Thamar fashohmd katt hott.
22 Quanto a Absalão, este não disse a Amnon uma só palavra, nem boa nem má, porque o odiava, por ter ele violado sua irmã Tamar.
23 Zvay yoah shpaydah voahra em Absalom sei shohf-sheahrah an Baal-Hazor nayksht am Ephraim sei land. Da Absalom hott no awl fumm kaynich sei boova kaysa fa datt anna kumma.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava suas ovelhas em Baal Hasor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei.
24 Da Absalom is zumm kaynich ganga un hott ksawt, “Dei gnecht hott di shohf-sheahrah an seim blatz, dayt da kaynich un sei gnechta mitt deim gnecht datt anna gay?”
24 Veio ter com o rei e disse-lhe: Eis que se tosquiam as ovelhas de teu servo; venha, pois, o rei com os seus familiares à casa do teu servo.
25 “Nay, mei boo,” hott da kaynich ksawt, “miah sedda nett awl gay; miah veahra yusht en lasht fa dich.” Da Absalom hott ohkalda an eem avvah eah hott's nett gedu fa gay. Eah hott eem avvah sei sayya gevva.
25 O rei disse-lhe: Não, meu filho, não iremos todos, para não te sermos pesados. Malgrado instâncias de Absalão, o rei não quis ir, e o abençoou.
26 Da Absalom hott no ksawt, “Vann diah nett kummet, dann loss mei broodah da Amnon mitt uns kumma.” Da kaynich hott ksawt, “Favass sett eah mitt diah gay?”
26 Absalão replicou: Se tu não vens, deixa ao menos que venha conosco o meu irmão Amnon. Por que, disse Davi, iria ele contigo?
27 Avvah da Absalom hott ohkalda an eem, so endlich hott eah da Amnon un di ivvahricha fumm kaynich sei boova mitt eem kshikt.
27 Mas Absalão tanto insistiu que Davi deixou partir com ele Amnon e todos os filhos do rei. E Absalão organizou um banquete real.
28 Da Absalom hott ksawt zu sei mennah, “Nau heichet, vann da Amnon moll ksoffa is funn vei drinka un ich sawk zu eich, ‘Shlauwet da Amnon nunnah,’ no machet een doht. Feichet eich nett, fa ich habb eich dess gebott gevva. Seind gedrohsht un feichet eich nett.”
28 Ora, Absalão dera aos seus criados a ordem seguinte: Ouvi! Quando Amnon tiver o coração alegre por causa do vinho, e eu vos disser: Feri Amnon!, então vós o matareis; não tenhais medo, porque sou eu quem vo-lo ordena. Coragem, e sede homens fortes!
29 Em Absalom sei mennah henn no gedu zumm Amnon vi da Absalom eena ksawt hott. No sinn awl fumm kaynich sei boova ufkshtanna, uf iahra aysla getshumbt un henn sich fabutzt.
29 Os servos de Absalão fizeram a Amnon conforme o seu senhor lhes ordenara. Então todos os filhos do rei se levantaram, montaram nas suas mulas e fugiram.
30 Diveil es si am gay voahra is vatt zumm Dawfit kumma: “Da Absalom hott awl fumm kaynich sei boova nunnah kshlauwa; kens funn eena is ivvahrich.”
30 Estavam ainda a caminho, quando chegou ao rei o boato que dizia: Absalão feriu todos os príncipes; nenhum se salvou!
31 Da kaynich is ufkshtanna, hott sei glaydah farissa un hott sich uf da bodda glaykt; un awl em kaynich sei gnechta henn datt kshtanna mitt iahra glaydah farissa.
31 O rei levantou-se, rasgou suas vestes e prostrou-se por terra; e todos os que o rodeavam rasgaram também as suas vestes.
32 No hott da Jonadab, da boo fumm Dawfit sei broodah da Shimeah, ksawt, “Mei hah, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht gmacht voahra; yusht da Amnon is doht. Da Absalom hott dess im sinn katt evvah siddah es da Amnon sei shveshtah di Thamar fashand hott.
32 Mas Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, tomou a palavra: Não pense o rei, meu senhor, que foram assassinados todos os jovens. Só Amnon morreu, porque Absalão decidira matá-lo desde o dia em que ele violou sua irmã Tamar.
33 Mei hah da kaynich, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht sinn. Yusht da Amnon is doht.”
33 Não acredite o rei, meu senhor, que morreram todos os príncipes. Só Amnon pereceu,
34 No hott da Absalom sich fabutzt. Nau da vatshah es am vatsha voah hott ufgegukt un hott feel leit ksenna am kumma uf em vayk west funn eem. Si voahra am ivvah da hivvel runnah kumma uf em vayk funn Horonaim.
34 e seus outros irmãos estão vivos. Entretanto, Absalão fugira. A sentinela, levantando os olhos, viu uma grande tropa que descia pelo declive do caminho de Horonaim, e veio anunciar ao rei: Vi homens que vinham pelo caminho de Horonaim, no flanco da montanha.
35 Da Jonadab hott no ksawt zumm kaynich, “Gukk moll, em kaynich sei boova sinn do; es hott blatz gnumma grawt vi dei gnecht ksawt hott.”
35 Jonadab disse ao rei: São os príncipes que chegam; é bem como tinha dito o teu servo.
36 Vo eah faddich voah shvetza, sinn em kaynich sei boova rei kumma un voahra am laut heila. Da kaynich un awl sei gnechta henn aw biddahlich keild.
36 Falava ele ainda, quando entraram os filhos do rei e puseram-se a chorar. Então o rei e todos os seus derramaram abundantes lágrimas.
37 Da Absalom hott sich fabutzt un is zumm Thalmai, em Ammihud sei boo, ganga. Eah voah da kaynich funn Gessur. Avvah da Kaynich Dawfit hott alli dawk keild fa sei boo.
37 Quanto a Absalão, fugira para junto de Tolomai, filho de Amiud, rei de Gessur.
38 Da Absalom hott sich fabutzt zu Gessur, un eah voah datt fa drei yoah.
38 Enquanto isso, Davi continuava de luto pelo filho. E Absalão permaneceu três anos em Gessur, para onde fugira.
39 Un em Dawfit sei geisht hott en falanga katt fa zumm Absalom gay, noch demm es eah gedrohsht voah ivvah em Amnon sei doht.
39 O ânimo do rei cessou de irritar-se contra Absalão, tendo-se consolado da perda de Amnon.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.