2 Samuel 13

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nau da Absalom, em Dawfit sei boo, hott en shayni shveshtah katt es Thamar kaysa hott, un da Amnon, noch en boo fumm Dawfit, hott see oahrich leeb katt.
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 Da Amnon voah so ufgnumma mitt sei halb-shveshtah di Thamar es es een shiah grank gmacht hott. Di Thamar voah en leddich maydel es noch nett kshlohfa katt hott mitt en mann un's voah ummeeklich es da Amnon ebbes du hott kenna mitt iahra.
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 Nau da Amnon hott en freind katt es Jonadab kaysa hott. Eah voah em Shimeah, em Dawfit sei broodah, sei boo, un voah en oahrichah shlichtichah mann.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 Eah hott da Amnon kfrohkt, “Du bisht em kaynich sei boo, favass bisht du so bedreebt alli meiya? Sawk miah vass letz is.” Da Amnon hott ksawt, “Ich habb di Thamar, mei broodah Absalom sei shveshtah, oahrich leeb.”
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Da Jonadab hott ksawt zu eem, “Gay in's bett un loss oh es du grank veahsht. Vann dei daett kumd fa dich sayna, sawk eem, ‘Ich hett geahn es mei shveshtah di Thamar kumd un miah ebbes gebt zu essa. Ich dayt gleicha es see's ess-sach risht do vo ich see sayna kann, un es see's selvaht zu miah gebt.’”
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 So hott da Amnon sich anna glaykt un ohglost eah veah grank. Vo da kaynich kumma is fa een sayna, hott da Amnon ksawt zu eem, “Ich dayt gleicha havva es mei shveshtah di Thamar kumma dayt un poah kichlen macha do vo ich see sayna kann, un es see selvaht miah si no gevva dayt.”
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 Da Dawfit hott no vatt kshikt zu di Thamar im kaynich-haus: “Gay zu dei broodah Amnon sei haus un risht samm ess-sach fa een.”
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 So is di Thamar zu iahra broodah, da Amnon, ganga vo eah am leiya voah. See hott samm dayk gnumma, hott'n kshaft un in kucha gmacht, un hott si gebakka diveil es eah am vatsha voah.
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 No hott see di pann gnumma un hott eem di kucha gevva, avvah eah hott's nett gedu fa si essa. Da Amnon hott no ksawt, “Shikk alli-ebbah naus.” No is alli-ebbah naus ganga.
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Da Amnon hott no ksawt zu di Thamar, “Bring's ess-sach do rei in di bett-shtubb un gebb's selvaht zu miah.” So hott di Thamar di kucha gnumma es see grisht katt hott, un hott si zu iahra broodah da Amnon gebrocht in di bett-shtubb.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Avvah vo see si zu eem gebrocht hott fa essa hott eah hohld gnumma funn iahra un hott ksawt zu iahra, “Kumm do in's bett mitt miah, mei shveshtah.”
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mei broodah, du mich nett fashanda. So en ding muss nett gedu sei in Israel! Du dess shandlich ding nett!
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Denk moll an mich. Vee kend ich lohs vadda funn mei shohm? Un vass veyyich diah? Du zaylsht gnumma sei es en fashohmdah nah in Israel. Gay un shvetz zumm kaynich; eah zayld nett nay sawwa un mich halda funn diah.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Avvah eah hott see nett abkeicht, un siddah es eah shteikah voah es see, hott eah see fashohmd un hott gleyya mitt iahra.
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 No hott da Amnon see kast mitt en veeshtah hass. Sei hass fa see voah graysah es sei leevi gvest voah fa see. Da Amnon hott no ksawt zu iahra, “Shtay uf un fabutz dich.”
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mich nau fatt shikka veah en graysah evil es vass du shund gedu hosht zu miah.” Avvah eah hott's nett gedu fa see abheicha.
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 No hott eah sei gnecht rei groofa un hott ksawt, “Shmeis dee fraw naus un shlees di deah hinnich iahra.”
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 So hott da gnecht see naus gedu un hott di deah kshlossa hinnich iahra. See hott en rokk oh katt mitt langi eahmel, veil em kaynich sei unkeiyahdi mayt sich so ohgedu henn.
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Di Thamar hott esh uf iahra kobb gedu un hott iahra rokk farissa es see am veahra voah. See hott iahra hand uf iahra kobb gedu, un is fatt ganga am brilla vi si ganga is.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 Da Absalom hott see no kfrohkt, “Voah da Amnon, dei broodah, bei diah? Heah uf heila, mei shveshtah, un sei nett zu bekimmaht diveyya. Eah is dei halb-broodah, so sawk nimmand veyyich dess.” Di Thamar hott no in iahra broodah Absalom sei haus gvoond un voah bedreebt un laynich.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Vo da Kaynich Dawfit dess keaht hott voah eah gleedich bays.
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Da Absalom hott goah nix goodes adda shlechtes ksawt zumm Amnon, avvah eah hott da Amnon kast veil eah sei shveshtah di Thamar fashohmd katt hott.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Zvay yoah shpaydah voahra em Absalom sei shohf-sheahrah an Baal-Hazor nayksht am Ephraim sei land. Da Absalom hott no awl fumm kaynich sei boova kaysa fa datt anna kumma.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 Da Absalom is zumm kaynich ganga un hott ksawt, “Dei gnecht hott di shohf-sheahrah an seim blatz, dayt da kaynich un sei gnechta mitt deim gnecht datt anna gay?”
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 “Nay, mei boo,” hott da kaynich ksawt, “miah sedda nett awl gay; miah veahra yusht en lasht fa dich.” Da Absalom hott ohkalda an eem avvah eah hott's nett gedu fa gay. Eah hott eem avvah sei sayya gevva.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Da Absalom hott no ksawt, “Vann diah nett kummet, dann loss mei broodah da Amnon mitt uns kumma.” Da kaynich hott ksawt, “Favass sett eah mitt diah gay?”
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Avvah da Absalom hott ohkalda an eem, so endlich hott eah da Amnon un di ivvahricha fumm kaynich sei boova mitt eem kshikt.
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 Da Absalom hott ksawt zu sei mennah, “Nau heichet, vann da Amnon moll ksoffa is funn vei drinka un ich sawk zu eich, ‘Shlauwet da Amnon nunnah,’ no machet een doht. Feichet eich nett, fa ich habb eich dess gebott gevva. Seind gedrohsht un feichet eich nett.”
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 Em Absalom sei mennah henn no gedu zumm Amnon vi da Absalom eena ksawt hott. No sinn awl fumm kaynich sei boova ufkshtanna, uf iahra aysla getshumbt un henn sich fabutzt.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Diveil es si am gay voahra is vatt zumm Dawfit kumma: “Da Absalom hott awl fumm kaynich sei boova nunnah kshlauwa; kens funn eena is ivvahrich.”
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Da kaynich is ufkshtanna, hott sei glaydah farissa un hott sich uf da bodda glaykt; un awl em kaynich sei gnechta henn datt kshtanna mitt iahra glaydah farissa.
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 No hott da Jonadab, da boo fumm Dawfit sei broodah da Shimeah, ksawt, “Mei hah, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht gmacht voahra; yusht da Amnon is doht. Da Absalom hott dess im sinn katt evvah siddah es da Amnon sei shveshtah di Thamar fashand hott.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 Mei hah da kaynich, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht sinn. Yusht da Amnon is doht.”
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 No hott da Absalom sich fabutzt. Nau da vatshah es am vatsha voah hott ufgegukt un hott feel leit ksenna am kumma uf em vayk west funn eem. Si voahra am ivvah da hivvel runnah kumma uf em vayk funn Horonaim.
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Da Jonadab hott no ksawt zumm kaynich, “Gukk moll, em kaynich sei boova sinn do; es hott blatz gnumma grawt vi dei gnecht ksawt hott.”
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Vo eah faddich voah shvetza, sinn em kaynich sei boova rei kumma un voahra am laut heila. Da kaynich un awl sei gnechta henn aw biddahlich keild.
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Da Absalom hott sich fabutzt un is zumm Thalmai, em Ammihud sei boo, ganga. Eah voah da kaynich funn Gessur. Avvah da Kaynich Dawfit hott alli dawk keild fa sei boo.
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 Da Absalom hott sich fabutzt zu Gessur, un eah voah datt fa drei yoah.
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 Un em Dawfit sei geisht hott en falanga katt fa zumm Absalom gay, noch demm es eah gedrohsht voah ivvah em Amnon sei doht.
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.