2 Samuel 13

Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nau da Absalom, em Dawfit sei boo, hott en shayni shveshtah katt es Thamar kaysa hott, un da Amnon, noch en boo fumm Dawfit, hott see oahrich leeb katt.
1 Passado algum tempo, aconteceu o seguinte. Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Da Amnon voah so ufgnumma mitt sei halb-shveshtah di Thamar es es een shiah grank gmacht hott. Di Thamar voah en leddich maydel es noch nett kshlohfa katt hott mitt en mann un's voah ummeeklich es da Amnon ebbes du hott kenna mitt iahra.
2 Amnom ficou angustiado por causa de Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia impossível para ele fazer alguma coisa com ela.
3 Nau da Amnon hott en freind katt es Jonadab kaysa hott. Eah voah em Shimeah, em Dawfit sei broodah, sei boo, un voah en oahrichah shlichtichah mann.
3 Mas Amnom tinha um amigo que se chamava Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi. Jonadabe era um homem muito esperto.
4 Eah hott da Amnon kfrohkt, “Du bisht em kaynich sei boo, favass bisht du so bedreebt alli meiya? Sawk miah vass letz is.” Da Amnon hott ksawt, “Ich habb di Thamar, mei broodah Absalom sei shveshtah, oahrich leeb.”
4 E ele disse a Amnom: — Por que você está emagrecendo tanto dia após dia, ó filho do rei? Por que não me conta o que está acontecendo? Então Amnom disse: — Estou apaixonado por Tamar, irmã de Absalão, meu irmão por parte de pai.
5 Da Jonadab hott ksawt zu eem, “Gay in's bett un loss oh es du grank veahsht. Vann dei daett kumd fa dich sayna, sawk eem, ‘Ich hett geahn es mei shveshtah di Thamar kumd un miah ebbes gebt zu essa. Ich dayt gleicha es see's ess-sach risht do vo ich see sayna kann, un es see's selvaht zu miah gebt.’”
5 Jonadabe respondeu: — Deite-se na sua cama e finja que está doente. Quando o seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: “Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e me dê de comer. Que ela prepare a comida diante de mim, para que eu coma de sua mão.”
6 So hott da Amnon sich anna glaykt un ohglost eah veah grank. Vo da kaynich kumma is fa een sayna, hott da Amnon ksawt zu eem, “Ich dayt gleicha havva es mei shveshtah di Thamar kumma dayt un poah kichlen macha do vo ich see sayna kann, un es see selvaht miah si no gevva dayt.”
6 E assim Amnom deitou-se e fingiu que estava doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: — Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante de mim, para que eu coma de sua mão.
7 Da Dawfit hott no vatt kshikt zu di Thamar im kaynich-haus: “Gay zu dei broodah Amnon sei haus un risht samm ess-sach fa een.”
7 Então Davi mandou dizer a Tamar em seu palácio: — Por favor, vá à casa de seu irmão Amnom e prepare alguma comida para ele.
8 So is di Thamar zu iahra broodah, da Amnon, ganga vo eah am leiya voah. See hott samm dayk gnumma, hott'n kshaft un in kucha gmacht, un hott si gebakka diveil es eah am vatsha voah.
8 Tamar foi à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Ela pegou a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os assou.
9 No hott see di pann gnumma un hott eem di kucha gevva, avvah eah hott's nett gedu fa si essa. Da Amnon hott no ksawt, “Shikk alli-ebbah naus.” No is alli-ebbah naus ganga.
9 Pegou a assadeira e tirou os bolos diante dele, mas ele não quis comer. Amnom disse: — Mandem que todos saiam da minha presença. E todos saíram.
10 Da Amnon hott no ksawt zu di Thamar, “Bring's ess-sach do rei in di bett-shtubb un gebb's selvaht zu miah.” So hott di Thamar di kucha gnumma es see grisht katt hott, un hott si zu iahra broodah da Amnon gebrocht in di bett-shtubb.
10 E Amnom disse a Tamar: — Traga a comida ao meu quarto, e comerei da sua mão. Tamar pegou os bolos que havia feito e os levou a Amnom, seu irmão, no quarto.
11 Avvah vo see si zu eem gebrocht hott fa essa hott eah hohld gnumma funn iahra un hott ksawt zu iahra, “Kumm do in's bett mitt miah, mei shveshtah.”
11 Quando ela oferecia os bolos para que ele comesse, Amnom agarrou-a e lhe disse: — Venha, deite-se comigo, minha irmã.
12 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mei broodah, du mich nett fashanda. So en ding muss nett gedu sei in Israel! Du dess shandlich ding nett!
12 Porém ela respondeu: — Não, meu irmão, não me force, porque não se faz uma coisa dessas em Israel. Não faça essa loucura!
13 Denk moll an mich. Vee kend ich lohs vadda funn mei shohm? Un vass veyyich diah? Du zaylsht gnumma sei es en fashohmdah nah in Israel. Gay un shvetz zumm kaynich; eah zayld nett nay sawwa un mich halda funn diah.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E você seria como um dos loucos de Israel. Agora, por favor, fale com o rei; ele não impedirá que eu case com você.
14 Avvah eah hott see nett abkeicht, un siddah es eah shteikah voah es see, hott eah see fashohmd un hott gleyya mitt iahra.
14 Mas Amnom não quis dar ouvidos ao que Tamar dizia; pelo contrário, sendo mais forte do que ela, forçou-a e teve relações com ela.
15 No hott da Amnon see kast mitt en veeshtah hass. Sei hass fa see voah graysah es sei leevi gvest voah fa see. Da Amnon hott no ksawt zu iahra, “Shtay uf un fabutz dich.”
15 Depois Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela do que o amor com que a tinha amado. Então disse: — Levante-se e saia daqui!
16 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mich nau fatt shikka veah en graysah evil es vass du shund gedu hosht zu miah.” Avvah eah hott's nett gedu fa see abheicha.
16 Mas Tamar respondeu: — Não, meu irmão! Porque mandar-me embora seria um mal maior do que o outro que você me fez. Porém ele não a quis ouvir.
17 No hott eah sei gnecht rei groofa un hott ksawt, “Shmeis dee fraw naus un shlees di deah hinnich iahra.”
17 Chamou o moço que o servia e lhe disse: — Ponha esta mulher para fora e tranque a porta.
18 So hott da gnecht see naus gedu un hott di deah kshlossa hinnich iahra. See hott en rokk oh katt mitt langi eahmel, veil em kaynich sei unkeiyahdi mayt sich so ohgedu henn.
18 Tamar vestia uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as filhas do rei que ainda eram virgens. O servo a pôs para fora e trancou a porta.
19 Di Thamar hott esh uf iahra kobb gedu un hott iahra rokk farissa es see am veahra voah. See hott iahra hand uf iahra kobb gedu, un is fatt ganga am brilla vi si ganga is.
19 Então Tamar colocou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que vestia, pôs as mãos sobre a cabeça e saiu, andando e clamando.
20 Da Absalom hott see no kfrohkt, “Voah da Amnon, dei broodah, bei diah? Heah uf heila, mei shveshtah, un sei nett zu bekimmaht diveyya. Eah is dei halb-broodah, so sawk nimmand veyyich dess.” Di Thamar hott no in iahra broodah Absalom sei haus gvoond un voah bedreebt un laynich.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: — Foi o seu irmão Amnom que esteve com você? Agora, minha irmã, fique calada; ele é seu irmão. Que o seu coração não fique angustiado por causa disso. E assim Tamar, desolada, ficou na casa de Absalão, seu irmão.
21 Vo da Kaynich Dawfit dess keaht hott voah eah gleedich bays.
21 Quando o rei Davi soube de tudo isso, ficou furioso.
22 Da Absalom hott goah nix goodes adda shlechtes ksawt zumm Amnon, avvah eah hott da Amnon kast veil eah sei shveshtah di Thamar fashohmd katt hott.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem, porque odiava Amnom, por ter este violentado Tamar, sua irmã.
23 Zvay yoah shpaydah voahra em Absalom sei shohf-sheahrah an Baal-Hazor nayksht am Ephraim sei land. Da Absalom hott no awl fumm kaynich sei boova kaysa fa datt anna kumma.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava as suas ovelhas em Baal-Hazor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei para irem até lá.
24 Da Absalom is zumm kaynich ganga un hott ksawt, “Dei gnecht hott di shohf-sheahrah an seim blatz, dayt da kaynich un sei gnechta mitt deim gnecht datt anna gay?”
24 Absalão foi falar com o rei e disse: — Eis que este seu servo está fazendo a tosquia das ovelhas. Peço que o rei e os seus servidores acompanhem este seu servo.
25 “Nay, mei boo,” hott da kaynich ksawt, “miah sedda nett awl gay; miah veahra yusht en lasht fa dich.” Da Absalom hott ohkalda an eem avvah eah hott's nett gedu fa gay. Eah hott eem avvah sei sayya gevva.
25 O rei, porém, disse a Absalão: — Não, meu filho, não vamos todos juntos, para não sermos pesados a você. Absalão insistiu, mas o rei não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Da Absalom hott no ksawt, “Vann diah nett kummet, dann loss mei broodah da Amnon mitt uns kumma.” Da kaynich hott ksawt, “Favass sett eah mitt diah gay?”
26 Então Absalão disse: — Se o rei não quer ir, pelo menos deixe que meu irmão Amnom nos acompanhe. Porém o rei lhe disse: — Por que ele iria com você?
27 Avvah da Absalom hott ohkalda an eem, so endlich hott eah da Amnon un di ivvahricha fumm kaynich sei boova mitt eem kshikt.
27 Absalão insistiu, e o rei deixou que Amnom e todos os filhos do rei fossem com ele.
28 Da Absalom hott ksawt zu sei mennah, “Nau heichet, vann da Amnon moll ksoffa is funn vei drinka un ich sawk zu eich, ‘Shlauwet da Amnon nunnah,’ no machet een doht. Feichet eich nett, fa ich habb eich dess gebott gevva. Seind gedrohsht un feichet eich nett.”
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: — Fiquem atentos! Quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu der uma ordem para matá-lo, então matem-no. Não tenham medo, pois sou eu quem está ordenando. Sejam fortes e valentes.
29 Em Absalom sei mennah henn no gedu zumm Amnon vi da Absalom eena ksawt hott. No sinn awl fumm kaynich sei boova ufkshtanna, uf iahra aysla getshumbt un henn sich fabutzt.
29 E os moços de Absalão fizeram com Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou a sua mula, e fugiram.
30 Diveil es si am gay voahra is vatt zumm Dawfit kumma: “Da Absalom hott awl fumm kaynich sei boova nunnah kshlauwa; kens funn eena is ivvahrich.”
30 Estavam eles ainda a caminho, quando chegou a Davi esta notícia: “Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles escapou.”
31 Da kaynich is ufkshtanna, hott sei glaydah farissa un hott sich uf da bodda glaykt; un awl em kaynich sei gnechta henn datt kshtanna mitt iahra glaydah farissa.
31 Então o rei se levantou, rasgou as suas roupas e se lançou por terra. E todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas roupas.
32 No hott da Jonadab, da boo fumm Dawfit sei broodah da Shimeah, ksawt, “Mei hah, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht gmacht voahra; yusht da Amnon is doht. Da Absalom hott dess im sinn katt evvah siddah es da Amnon sei shveshtah di Thamar fashand hott.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, tomou a palavra e disse: — Não pense o meu senhor que mataram todos os jovens, filhos do rei, porque somente Amnom morreu. Absalão tinha resolvido fazer isso, desde o dia em que a sua irmã Tamar foi violentada por Amnom.
33 Mei hah da kaynich, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht sinn. Yusht da Amnon is doht.”
33 Portanto, que o rei, meu senhor, não ponha na cabeça essa ideia de que todos os filhos do rei morreram, porque só Amnom morreu.
34 No hott da Absalom sich fabutzt. Nau da vatshah es am vatsha voah hott ufgegukt un hott feel leit ksenna am kumma uf em vayk west funn eem. Si voahra am ivvah da hivvel runnah kumma uf em vayk funn Horonaim.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Da Jonadab hott no ksawt zumm kaynich, “Gukk moll, em kaynich sei boova sinn do; es hott blatz gnumma grawt vi dei gnecht ksawt hott.”
35 Então Jonadabe disse ao rei: — Eis aí vêm os filhos do rei! Como este seu servo falou, assim aconteceu.
36 Vo eah faddich voah shvetza, sinn em kaynich sei boova rei kumma un voahra am laut heila. Da kaynich un awl sei gnechta henn aw biddahlich keild.
36 Mal tinha ele acabado de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a voz, choraram. Também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Da Absalom hott sich fabutzt un is zumm Thalmai, em Ammihud sei boo, ganga. Eah voah da kaynich funn Gessur. Avvah da Kaynich Dawfit hott alli dawk keild fa sei boo.
37 Absalão, porém, fugiu e foi ficar com Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 Da Absalom hott sich fabutzt zu Gessur, un eah voah datt fa drei yoah.
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde ficou três anos.
39 Un em Dawfit sei geisht hott en falanga katt fa zumm Absalom gay, noch demm es eah gedrohsht voah ivvah em Amnon sei doht.
39 Então o rei Davi cessou de perseguir Absalão, porque já tinha se consolado a respeito de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.