2 Samuel 13

Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nau da Absalom, em Dawfit sei boo, hott en shayni shveshtah katt es Thamar kaysa hott, un da Amnon, noch en boo fumm Dawfit, hott see oahrich leeb katt.
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 Da Amnon voah so ufgnumma mitt sei halb-shveshtah di Thamar es es een shiah grank gmacht hott. Di Thamar voah en leddich maydel es noch nett kshlohfa katt hott mitt en mann un's voah ummeeklich es da Amnon ebbes du hott kenna mitt iahra.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 Nau da Amnon hott en freind katt es Jonadab kaysa hott. Eah voah em Shimeah, em Dawfit sei broodah, sei boo, un voah en oahrichah shlichtichah mann.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 Eah hott da Amnon kfrohkt, “Du bisht em kaynich sei boo, favass bisht du so bedreebt alli meiya? Sawk miah vass letz is.” Da Amnon hott ksawt, “Ich habb di Thamar, mei broodah Absalom sei shveshtah, oahrich leeb.”
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 Da Jonadab hott ksawt zu eem, “Gay in's bett un loss oh es du grank veahsht. Vann dei daett kumd fa dich sayna, sawk eem, ‘Ich hett geahn es mei shveshtah di Thamar kumd un miah ebbes gebt zu essa. Ich dayt gleicha es see's ess-sach risht do vo ich see sayna kann, un es see's selvaht zu miah gebt.’”
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 So hott da Amnon sich anna glaykt un ohglost eah veah grank. Vo da kaynich kumma is fa een sayna, hott da Amnon ksawt zu eem, “Ich dayt gleicha havva es mei shveshtah di Thamar kumma dayt un poah kichlen macha do vo ich see sayna kann, un es see selvaht miah si no gevva dayt.”
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 Da Dawfit hott no vatt kshikt zu di Thamar im kaynich-haus: “Gay zu dei broodah Amnon sei haus un risht samm ess-sach fa een.”
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 So is di Thamar zu iahra broodah, da Amnon, ganga vo eah am leiya voah. See hott samm dayk gnumma, hott'n kshaft un in kucha gmacht, un hott si gebakka diveil es eah am vatsha voah.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 No hott see di pann gnumma un hott eem di kucha gevva, avvah eah hott's nett gedu fa si essa. Da Amnon hott no ksawt, “Shikk alli-ebbah naus.” No is alli-ebbah naus ganga.
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 Da Amnon hott no ksawt zu di Thamar, “Bring's ess-sach do rei in di bett-shtubb un gebb's selvaht zu miah.” So hott di Thamar di kucha gnumma es see grisht katt hott, un hott si zu iahra broodah da Amnon gebrocht in di bett-shtubb.
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 Avvah vo see si zu eem gebrocht hott fa essa hott eah hohld gnumma funn iahra un hott ksawt zu iahra, “Kumm do in's bett mitt miah, mei shveshtah.”
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mei broodah, du mich nett fashanda. So en ding muss nett gedu sei in Israel! Du dess shandlich ding nett!
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 Denk moll an mich. Vee kend ich lohs vadda funn mei shohm? Un vass veyyich diah? Du zaylsht gnumma sei es en fashohmdah nah in Israel. Gay un shvetz zumm kaynich; eah zayld nett nay sawwa un mich halda funn diah.”
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 Avvah eah hott see nett abkeicht, un siddah es eah shteikah voah es see, hott eah see fashohmd un hott gleyya mitt iahra.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 No hott da Amnon see kast mitt en veeshtah hass. Sei hass fa see voah graysah es sei leevi gvest voah fa see. Da Amnon hott no ksawt zu iahra, “Shtay uf un fabutz dich.”
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mich nau fatt shikka veah en graysah evil es vass du shund gedu hosht zu miah.” Avvah eah hott's nett gedu fa see abheicha.
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 No hott eah sei gnecht rei groofa un hott ksawt, “Shmeis dee fraw naus un shlees di deah hinnich iahra.”
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 So hott da gnecht see naus gedu un hott di deah kshlossa hinnich iahra. See hott en rokk oh katt mitt langi eahmel, veil em kaynich sei unkeiyahdi mayt sich so ohgedu henn.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 Di Thamar hott esh uf iahra kobb gedu un hott iahra rokk farissa es see am veahra voah. See hott iahra hand uf iahra kobb gedu, un is fatt ganga am brilla vi si ganga is.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 Da Absalom hott see no kfrohkt, “Voah da Amnon, dei broodah, bei diah? Heah uf heila, mei shveshtah, un sei nett zu bekimmaht diveyya. Eah is dei halb-broodah, so sawk nimmand veyyich dess.” Di Thamar hott no in iahra broodah Absalom sei haus gvoond un voah bedreebt un laynich.
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 Vo da Kaynich Dawfit dess keaht hott voah eah gleedich bays.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 Da Absalom hott goah nix goodes adda shlechtes ksawt zumm Amnon, avvah eah hott da Amnon kast veil eah sei shveshtah di Thamar fashohmd katt hott.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 Zvay yoah shpaydah voahra em Absalom sei shohf-sheahrah an Baal-Hazor nayksht am Ephraim sei land. Da Absalom hott no awl fumm kaynich sei boova kaysa fa datt anna kumma.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 Da Absalom is zumm kaynich ganga un hott ksawt, “Dei gnecht hott di shohf-sheahrah an seim blatz, dayt da kaynich un sei gnechta mitt deim gnecht datt anna gay?”
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 “Nay, mei boo,” hott da kaynich ksawt, “miah sedda nett awl gay; miah veahra yusht en lasht fa dich.” Da Absalom hott ohkalda an eem avvah eah hott's nett gedu fa gay. Eah hott eem avvah sei sayya gevva.
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Da Absalom hott no ksawt, “Vann diah nett kummet, dann loss mei broodah da Amnon mitt uns kumma.” Da kaynich hott ksawt, “Favass sett eah mitt diah gay?”
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 Avvah da Absalom hott ohkalda an eem, so endlich hott eah da Amnon un di ivvahricha fumm kaynich sei boova mitt eem kshikt.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 Da Absalom hott ksawt zu sei mennah, “Nau heichet, vann da Amnon moll ksoffa is funn vei drinka un ich sawk zu eich, ‘Shlauwet da Amnon nunnah,’ no machet een doht. Feichet eich nett, fa ich habb eich dess gebott gevva. Seind gedrohsht un feichet eich nett.”
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 Em Absalom sei mennah henn no gedu zumm Amnon vi da Absalom eena ksawt hott. No sinn awl fumm kaynich sei boova ufkshtanna, uf iahra aysla getshumbt un henn sich fabutzt.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 Diveil es si am gay voahra is vatt zumm Dawfit kumma: “Da Absalom hott awl fumm kaynich sei boova nunnah kshlauwa; kens funn eena is ivvahrich.”
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 Da kaynich is ufkshtanna, hott sei glaydah farissa un hott sich uf da bodda glaykt; un awl em kaynich sei gnechta henn datt kshtanna mitt iahra glaydah farissa.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 No hott da Jonadab, da boo fumm Dawfit sei broodah da Shimeah, ksawt, “Mei hah, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht gmacht voahra; yusht da Amnon is doht. Da Absalom hott dess im sinn katt evvah siddah es da Amnon sei shveshtah di Thamar fashand hott.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 Mei hah da kaynich, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht sinn. Yusht da Amnon is doht.”
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 No hott da Absalom sich fabutzt. Nau da vatshah es am vatsha voah hott ufgegukt un hott feel leit ksenna am kumma uf em vayk west funn eem. Si voahra am ivvah da hivvel runnah kumma uf em vayk funn Horonaim.
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 Da Jonadab hott no ksawt zumm kaynich, “Gukk moll, em kaynich sei boova sinn do; es hott blatz gnumma grawt vi dei gnecht ksawt hott.”
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 Vo eah faddich voah shvetza, sinn em kaynich sei boova rei kumma un voahra am laut heila. Da kaynich un awl sei gnechta henn aw biddahlich keild.
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 Da Absalom hott sich fabutzt un is zumm Thalmai, em Ammihud sei boo, ganga. Eah voah da kaynich funn Gessur. Avvah da Kaynich Dawfit hott alli dawk keild fa sei boo.
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 Da Absalom hott sich fabutzt zu Gessur, un eah voah datt fa drei yoah.
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 Un em Dawfit sei geisht hott en falanga katt fa zumm Absalom gay, noch demm es eah gedrohsht voah ivvah em Amnon sei doht.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.