2 Samuel 13

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nau da Absalom, em Dawfit sei boo, hott en shayni shveshtah katt es Thamar kaysa hott, un da Amnon, noch en boo fumm Dawfit, hott see oahrich leeb katt.
1 Ora, Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e sucedeu depois de algum tempo que Amnom, filho de Davi enamorou-se dela.
2 Da Amnon voah so ufgnumma mitt sei halb-shveshtah di Thamar es es een shiah grank gmacht hott. Di Thamar voah en leddich maydel es noch nett kshlohfa katt hott mitt en mann un's voah ummeeklich es da Amnon ebbes du hott kenna mitt iahra.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por amar, sua irmã; pois era virgem, e parecia impossível a Amnom fazer coisa alguma com ela.
3 Nau da Amnon hott en freind katt es Jonadab kaysa hott. Eah voah em Shimeah, em Dawfit sei broodah, sei boo, un voah en oahrichah shlichtichah mann.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Eah hott da Amnon kfrohkt, “Du bisht em kaynich sei boo, favass bisht du so bedreebt alli meiya? Sawk miah vass letz is.” Da Amnon hott ksawt, “Ich habb di Thamar, mei broodah Absalom sei shveshtah, oahrich leeb.”
4 Este lhe perguntou: Por que tu de dia para dia tanto emagreces, ó filho do rei? não mo dirás a mim? Então lhe respondeu Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Da Jonadab hott ksawt zu eem, “Gay in's bett un loss oh es du grank veahsht. Vann dei daett kumd fa dich sayna, sawk eem, ‘Ich hett geahn es mei shveshtah di Thamar kumd un miah ebbes gebt zu essa. Ich dayt gleicha es see's ess-sach risht do vo ich see sayna kann, un es see's selvaht zu miah gebt.’”
5 Tornou-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante dos meus olhos, para que eu veja e coma da sua mão.
6 So hott da Amnon sich anna glaykt un ohglost eah veah grank. Vo da kaynich kumma is fa een sayna, hott da Amnon ksawt zu eem, “Ich dayt gleicha havva es mei shveshtah di Thamar kumma dayt un poah kichlen macha do vo ich see sayna kann, un es see selvaht miah si no gevva dayt.”
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente. Vindo o rei visitá-lo, disse-lhe Amnom: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma da sua mão.
7 Da Dawfit hott no vatt kshikt zu di Thamar im kaynich-haus: “Gay zu dei broodah Amnon sei haus un risht samm ess-sach fa een.”
7 Mandou, então, Davi a casa, a dizer a Tamar: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 So is di Thamar zu iahra broodah, da Amnon, ganga vo eah am leiya voah. See hott samm dayk gnumma, hott'n kshaft un in kucha gmacht, un hott si gebakka diveil es eah am vatsha voah.
8 Foi, pois, Tamar a casa de Amnom, seu irmão; e ele estava deitado. Ela tomou massa e, amassando-a, fez bolos e os cozeu diante dos seus olhos.
9 No hott see di pann gnumma un hott eem di kucha gevva, avvah eah hott's nett gedu fa si essa. Da Amnon hott no ksawt, “Shikk alli-ebbah naus.” No is alli-ebbah naus ganga.
9 E tomou a panela, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Da Amnon hott no ksawt zu di Thamar, “Bring's ess-sach do rei in di bett-shtubb un gebb's selvaht zu miah.” So hott di Thamar di kucha gnumma es see grisht katt hott, un hott si zu iahra broodah da Amnon gebrocht in di bett-shtubb.
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida a câmara, para que eu coma da tua mão. E Tamar, tomando os bolos que fizera, levou-os à câmara, ao seu irmão Amnom.
11 Avvah vo see si zu eem gebrocht hott fa essa hott eah hohld gnumma funn iahra un hott ksawt zu iahra, “Kumm do in's bett mitt miah, mei shveshtah.”
11 Quando lhos chegou, para que ele comesse, Amnom pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mei broodah, du mich nett fashanda. So en ding muss nett gedu sei in Israel! Du dess shandlich ding nett!
12 Ela, porém, lhe respondeu: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Denk moll an mich. Vee kend ich lohs vadda funn mei shohm? Un vass veyyich diah? Du zaylsht gnumma sei es en fashohmdah nah in Israel. Gay un shvetz zumm kaynich; eah zayld nett nay sawwa un mich halda funn diah.”
13 Quanto a mim, para onde levaria o meu opróbrio? E tu passarias por um dos insensatos em Israel. Rogo-te, pois, que fales ao rei, porque ele não me negará a ti.
14 Avvah eah hott see nett abkeicht, un siddah es eah shteikah voah es see, hott eah see fashohmd un hott gleyya mitt iahra.
14 Todavia ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 No hott da Amnon see kast mitt en veeshtah hass. Sei hass fa see voah graysah es sei leevi gvest voah fa see. Da Amnon hott no ksawt zu iahra, “Shtay uf un fabutz dich.”
15 Depois sentiu Amnom grande aversão por ela, pois maior era a aversão que se sentiu por ela do que o amor que lhe tivera. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Avvah see hott ksawt zu eem, “Nay, mich nau fatt shikka veah en graysah evil es vass du shund gedu hosht zu miah.” Avvah eah hott's nett gedu fa see abheicha.
16 Então ela lhe respondeu: Não há razão de me despedires; maior seria este mal do que o outro já me tens feito. Porém ele não lhe quis dar ouvidos,
17 No hott eah sei gnecht rei groofa un hott ksawt, “Shmeis dee fraw naus un shlees di deah hinnich iahra.”
17 mas, chamando o moço que o servia, disse-lhe: Deita fora a esta mulher, e fecha a porta após ela.
18 So hott da gnecht see naus gedu un hott di deah kshlossa hinnich iahra. See hott en rokk oh katt mitt langi eahmel, veil em kaynich sei unkeiyahdi mayt sich so ohgedu henn.
18 Ora, trazia ela uma túnica talar; porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis. Então o criado dele a deitou fora, e fechou a porta após ela.
19 Di Thamar hott esh uf iahra kobb gedu un hott iahra rokk farissa es see am veahra voah. See hott iahra hand uf iahra kobb gedu, un is fatt ganga am brilla vi si ganga is.
19 Pelo que Tamar, lançando cinza sobre a cabeça, e rasgando a túnica talar que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça, e se foi andando e clamando.
20 Da Absalom hott see no kfrohkt, “Voah da Amnon, dei broodah, bei diah? Heah uf heila, mei shveshtah, un sei nett zu bekimmaht diveyya. Eah is dei halb-broodah, so sawk nimmand veyyich dess.” Di Thamar hott no in iahra broodah Absalom sei haus gvoond un voah bedreebt un laynich.
20 Mas Absalão, seu irmão, lhe perguntou: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o seu coração por isto. Assim ficou Tamar, desolada, em casa de Absalão, seu irmão.
21 Vo da Kaynich Dawfit dess keaht hott voah eah gleedich bays.
21 Quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Da Absalom hott goah nix goodes adda shlechtes ksawt zumm Amnon, avvah eah hott da Amnon kast veil eah sei shveshtah di Thamar fashohmd katt hott.
22 Absalão, porém, não falou com Amnom, nem mal nem bem, porque odiava a Amnom por ter ele forçado a Tamar, sua irmã.
23 Zvay yoah shpaydah voahra em Absalom sei shohf-sheahrah an Baal-Hazor nayksht am Ephraim sei land. Da Absalom hott no awl fumm kaynich sei boova kaysa fa datt anna kumma.
23 Decorridos dois anos inteiros, tendo Absalão tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, convidou todos os filhos do rei.
24 Da Absalom is zumm kaynich ganga un hott ksawt, “Dei gnecht hott di shohf-sheahrah an seim blatz, dayt da kaynich un sei gnechta mitt deim gnecht datt anna gay?”
24 Foi, pois, Absalão ter com o rei, e disse: Eis que agora o teu servo faz a tosquia. Peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 “Nay, mei boo,” hott da kaynich ksawt, “miah sedda nett awl gay; miah veahra yusht en lasht fa dich.” Da Absalom hott ohkalda an eem avvah eah hott's nett gedu fa gay. Eah hott eem avvah sei sayya gevva.
25 O rei, porém, respondeu a Absalão: Não, meu filho, não vamos todos, para não te sermos pesados. Absalão instou com ele; todavia ele não quis ir, mas deu-lhe a sua benção.
26 Da Absalom hott no ksawt, “Vann diah nett kummet, dann loss mei broodah da Amnon mitt uns kumma.” Da kaynich hott ksawt, “Favass sett eah mitt diah gay?”
26 Disse-lhe Absalão: Ao menos, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. O rei, porém, lhe perguntou: Para que iria ele contigo?
27 Avvah da Absalom hott ohkalda an eem, so endlich hott eah da Amnon un di ivvahricha fumm kaynich sei boova mitt eem kshikt.
27 Mas como Absalão instasse com o rei, este deixou ir com ele Amnom, e os demais filhos do rei.
28 Da Absalom hott ksawt zu sei mennah, “Nau heichet, vann da Amnon moll ksoffa is funn vei drinka un ich sawk zu eich, ‘Shlauwet da Amnon nunnah,’ no machet een doht. Feichet eich nett, fa ich habb eich dess gebott gevva. Seind gedrohsht un feichet eich nett.”
28 Ora, Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom; então matai-o. Não tenhais medo; não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Em Absalom sei mennah henn no gedu zumm Amnon vi da Absalom eena ksawt hott. No sinn awl fumm kaynich sei boova ufkshtanna, uf iahra aysla getshumbt un henn sich fabutzt.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram e, montando cada um no seu mulo, fugiram.
30 Diveil es si am gay voahra is vatt zumm Dawfit kumma: “Da Absalom hott awl fumm kaynich sei boova nunnah kshlauwa; kens funn eena is ivvahrich.”
30 Enquanto eles ainda estavam em caminho, chegou a Davi um rumor, segundo o qual se dizia: Absalão matou todos os filhos do rei; nenhum deles ficou.
31 Da kaynich is ufkshtanna, hott sei glaydah farissa un hott sich uf da bodda glaykt; un awl em kaynich sei gnechta henn datt kshtanna mitt iahra glaydah farissa.
31 Então o rei se levantou e, rasgando as suas vestes, lançou-se por terra; da mesma maneira todos os seus servos que lhe assistiam rasgaram as suas vestes.
32 No hott da Jonadab, da boo fumm Dawfit sei broodah da Shimeah, ksawt, “Mei hah, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht gmacht voahra; yusht da Amnon is doht. Da Absalom hott dess im sinn katt evvah siddah es da Amnon sei shveshtah di Thamar fashand hott.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse-lhe: Não presuma o meu senhor que mataram todos os mancebos filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Mei hah da kaynich, denk nett es awl fumm kaynich sei boova doht sinn. Yusht da Amnon is doht.”
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração ao rei meu senhor o pensar que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 No hott da Absalom sich fabutzt. Nau da vatshah es am vatsha voah hott ufgegukt un hott feel leit ksenna am kumma uf em vayk west funn eem. Si voahra am ivvah da hivvel runnah kumma uf em vayk funn Horonaim.
34 Absalão, porém, fugiu. E o mancebo que estava de guarda, levantando os olhos, orou, e eis que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, ao lado do monte.
35 Da Jonadab hott no ksawt zumm kaynich, “Gukk moll, em kaynich sei boova sinn do; es hott blatz gnumma grawt vi dei gnecht ksawt hott.”
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Vo eah faddich voah shvetza, sinn em kaynich sei boova rei kumma un voahra am laut heila. Da kaynich un awl sei gnechta henn aw biddahlich keild.
36 Acabando ele de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a sua voz, choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Da Absalom hott sich fabutzt un is zumm Thalmai, em Ammihud sei boo, ganga. Eah voah da kaynich funn Gessur. Avvah da Kaynich Dawfit hott alli dawk keild fa sei boo.
37 Absalão, porém, fugiu, e foi ter com Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 Da Absalom hott sich fabutzt zu Gessur, un eah voah datt fa drei yoah.
38 Tendo Absalão fugido para Gesur, esteve ali três anos.
39 Un em Dawfit sei geisht hott en falanga katt fa zumm Absalom gay, noch demm es eah gedrohsht voah ivvah em Amnon sei doht.
39 Então o rei Davi sentiu saudades de Absalão, pois já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.