2 Crônicas 20
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Noch demm sinn di Moabiddah, di Ammoniddah mitt samm Meuniddah kumma fa greek macha mitt em Josaphat.
1 Depois disso, os moabitas e os amonitas, acompanhados dos maonitas, fizeram guerra a Josafá.
2 No sinn samm mennah zumm Josaphat kumma un henn ksawt, “En grohsi drubb leit is am geyyich dich kumma funn di annah seit fumm Say aus Syria, un si sinn nau shund in Hazezon-Thamar.” Sell is Engedi.
2 Vieram informar o rei: "Uma multidão enorme, vinda do outro lado do mar Morto, avança contra ti. Ei-los já em Asasontamar, isto é, Engadi.
3 Da Josaphat hott sich kfeicht un hott ausgmacht fa da Hah frohwa diveyya. Eah hott aw en fasht ausgroofa deich gans Juda.
3 Perturbado, Josafá se dispôs a recorrer ao Senhor e promulgou um jejum para todo o Judá.
4 Di leit funn Juda sinn zammah kumma fa em Hah sei hilf sucha. Si sinn aus alli shtatt funn Juda kumma fa een sucha.
4 A população de Judá reuniu-se para invocar o Senhor; de todas as cidades de Judá eles acorreram para invocar o Senhor.
5 No is da Josaphat ufkshtanna in di fasamling funn Juda un Jerusalem am tempel fumm Hah, fannich em neiya foah-hohf,
5 Diante do novo átrio do templo do Senhor, Josafá ergueu-se na presença da grande assembléia dos homens de Judá e de Jerusalém.
6 un hott ksawt,
6 "Senhor, disse ele, Deus de nossos pais, não sois vós o Deus do céu e o soberano de todos os povos? Tendes em vossa mão a força e o poder e ninguém vos pode resistir.
7 Oh unsah Gott, hosht du nett di leit funn demm land ausgedrivva fannich dei leit Israel, un hosht's gevva zu di nohch-kummashaft funn deim freind, da Abraham, fa'immah?
7 Não sois vos, Senhor, nosso Deus, que desalojastes diante de vosso povo de Israel os habitantes desta terra, e a destes para sempre à descendência de Abraão, vosso bem-amado?
8 Un si henn im land gvoond, un henn en tempel gebaut fa dei Nohma, un henn ksawt,
8 Nela habitaram e construíram um santuário para a glória de vosso nome, dizendo:
9 ‘Vann evil uf uns kumma dutt, adda's shvatt, adda shtrohf, adda peshtelens, adda hungahs-noht, dann shtella miah uns fannich dich, un deah tempel es dei Nohma drawkt, un roofa naus zu diah in unsah noht, un du zaylsht uns heahra un uns helfa.’
9 Se nos sobrevier alguma desgraça, guerra, flagelo de vingança, peste ou fome, apresentar-nos-emos diante de vós neste templo, pois vosso nome é nele Invocado, e clamaremos para vós do fundo de nossa angústia; então havereis de nos ouvir e salvar.
10 Nau gukk moll, di kinnah funn Ammon, un Moab un di leit fumm Berg-land Seir, dee es du Israel nett glost hosht nei gay vo si funn Egypta kumma sinn, so is Israel vekk gedrayt un hott si nett doht gmacht.
10 "Eis, portanto, agora, os amonitas, os moabitas e as gentes da montanha de Seir pela terra dos quais não permitisses que os israelitas atravessassem, quando da sua saída do Egito, e dos quais eles se desviaram sem destruí-los.
11 Nau gukk moll vi si am uns zrikk betzawla sinn bei kumma un uns ausdreiva funn di eahbshaft es du uns gevva hosht.
11 Eis que eles nos recompensam vindo expulsar-nos desta herança cuja possessão nos destes.
12 Oh unsah Gott, zaylsht du si nett richta? Fa miah henn kenn graft fa geyyich so en grohsi drubb leit gay es am geyyich uns kumma is. Miah vissa nett vass zu du, avvah unsah awwa sinn uf diah.”
12 Ó nosso Deus, não exercereis sobre eles vossa justiça? Pois a força nos falta diante dessa multidão que avança contra nós; não sabemos o que fazer e nossos olhos se voltam para vós."
13 Awl di mennah funn Juda, mitt iahra veivah un kinnah, henn datt kshtanna fannich em Hah.
13 Toda a população de Judá lá estava, de pé, diante do Senhor, com suas crianças, suas mulheres e seus filhos.
14 No vi eah datt kshtanna hott unnich di fasamling, is da Geisht fumm Hah uf da Jahasiel kumma. Eah voah em Sacharia sei boo, da Sacharia voah em Benaia sei boo, da Benaia voah em Jehiel sei boo, da Jehiel voah em Matthania sei boo, un da Matthania voah en Lefiddah fumm Asaph sei nohch-kummashaft.
14 Então, no meio dessa grande multidão, o espírito do Senhor apoderou-se de Jaziel, filho de Zacarias, filho de Banaías, filho de Jeiel, filho de Matanias, um levita da linhagem, de Asaf.
15 Da Jahasiel hott no ksawt, “Heichet moll, gans Juda, awl diah es in Jerusalem voonet, un du, Kaynich Josaphat! Dess is vass da Hah sawkt zu eich, ‘Feichet eich nett un seind nett bedreebt veyyich dee grohs drubb leit; dess is nett eiyah fecht, avvah Gott seini.
15 "Prestai atenção, disse ele, homens de Judá e de Jerusalém, e tu, rei Josafá! Eis o que vos diz o Senhor: Não temais, não vos deixeis atemorizar diante dessa multidão imensa, pois, a guerra não compete a vós, mas a Deus.
16 Gaynd nunnah geyyich si meiya. Si zayla ruff kumma ivvah da hivvel funn Ziz, un diah finnet si am end funn di valley fannich di vildahnis funn Jeruel.
16 Amanhã ireis contra eles. Vede: eles subirão pela colina de Sis, e encontrá-los-eis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Avvah diah brauchet deah greek nett fechta. Gaynd nunnah, shtaynd shtill, un vatshet vi si ivvah-gnumma vadda beim Hah, deah es bei eich is, oh Juda un Jerusalem. Feichet eich nett un seind nett bedreebt; gaynd nunnah un dreffet si oh, fa da Hah is bei eich.’”
17 Não tereis que combater nesse caso. Colocai-vos lá e permanecei lá, para contemplar a salvação, que o Senhor vos concederá. Não temais Judá e Jerusalém, nem tenhais pavor. Saí-lhes amanhã ao encontro, e o Senhor estará convosco."
18 Da Josaphat hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da grund, un awl di leit funn Juda un Jerusalem sinn nunnah kfalla fannich da Hah, un henn da Hah ohgebayda.
18 Josafá prosternou-se com o rosto por terra e todo Judá e os habitantes de Jerusalém fizeram o mesmo em adoração diante do Senhor.
19 No sinn di Lefiddah funn di Kahathiddah un di Korahiddah ufkshtanna un henn da Hah, da Gott funn Israel, glohbt mitt en laudi shtimm.
19 Os levitas da linhagem de Caat e de Coré levantaram-se para louvar o Senhor, Deus de Israel, em alta voz.
20 Free da neksht meiya henn si falossa fa noch di Vildahnis funn Thekoa gay. Vi si am gay voahra is da Josaphat ufkshtanna un hott ksawt, “Heichet mich ab, diah leit funn Juda un Jerusalem! Glawvet in da Hah eiyah Gott un diah zaylet shtandhaftich shtay. Glawvet in sei brofayda, un's zayld eich goot ausshaffa.”
20 No dia seguinte, de manhã, puseram-se a caminho para o deserto de Tecua. Josafá estava presente na partida deles, para lhes dizer: "Escutai-me homens de Judá e de Jerusalém, Ponde vossa confiança no Senhor e estareis seguros; crede no seus profetas, e tudo vos correrá bem."
21 Noch demm es eah kshvetzt hott mitt di leit, hott da Josaphat singah raus ksetzt fa fannich di greeks-gnechta lawfa un da Hah lohva fa sei hallichkeit. Eah hott ksawt:
21 Em seguida, depois de se ter entendido com o povo, ele designou os cantores que, revestidos de ornamentos sagrados, haveriam de marchar à frente do exército, cantando: "Louvai o Senhor, pois sua misericórdia é eterna!"
22 Vi si ohkfanga henn singa un da Hah lohva, hott da Hah leit hinna rumm kshikt geyyich di mennah funn Ammon, Moab un em Berg-land Seir, dee es am geyyich Juda kumma voahra, un si voahra nunnah kshlauwa.
22 No momento em que era entoado este cântico de louvor, o Senhor fez cair numa emboscada os amonitas, os moabitas e os habitantes da montanha de Seir que tinham vindo atacar Judá. Foram destruídos.
23 Di mennah funn Ammon un Moab henn sich geyyich di mennah fumm Berg-land Seir kshteld un henn si awl doht gmacht. Vo si faddich voahra mitt di mennah funn Seir, henn si kolfa nannah doht macha.
23 Os amonitas e os moabitas atiraram-se então sobre os povos das montanhas de Seir para um massacre de exterminação e, isto feito puseram-se a matar uns aos outros.
24 Vo di mennah funn Juda an da blatz kumma sinn es naus gukt ivvah di vildahnis, un henn naus gegukt uf di feel leit, dann henn si yusht dohdi leit ksenna datt uf em bodda leiya; nimmand is vekk kumma.
24 Tendo chegado os homens de Judá à altura donde se vê o deserto, olharam para a multidão; e eis que lá não havia mais que cadáveres estendidos por terra, não tendo podido escapar ninguém.
25 So is da Josaphat un di mennah nunnah ganga fa's sach nemma es ivvahrich voah. Si henn feel sach kfunna unnich eena, greeks-ksha, glaydah un keshtlich sach es si gnumma henn fa sich selvaht, may es si drawwa henn kenna. Es hott si drei dawk gnumma fa awl's sach vekk drawwa veil's so feel voah.
25 Então avançou Josafá com seu exército para despojá-os, e encontraram riquezas, vestimentas e objetos preciosos em abundância; e tiraram em tal quantidade que não puderam levar tudo. A pilhagem durou três dias, pois o despojo era enorme.
26 Uf em fiahda dawk henn si sich fasammeld im Lohb-Deich, un datt henn si da Hah glohbt. Sell is favass es es Lohb-Deich kaysa is heit noch.
26 No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, onde bendisseram ao Senhor. Por isso, esse lugar ainda é chamado Beracá.
27 No is alli-ebbah funn Juda un Jerusalem haym ganga mitt em Josaphat am fanna heah gay. Si sinn fraylich zrikk an Jerusalem kumma, fa da Hah hott si glost sich froiya ivvah iahra feinda.
27 Os homens de Judá e de Jerusalém, tendo à frente eles Josafá, retomaram alegres o caminho da cidade, pois o Senhor tinha levado ao máximo sua alegria, livrando-os de seus inimigos.
28 Si sinn in Jerusalem nei ganga un sinn grawt an da tempel fumm Hah ganga mitt grohsi un glenni harfa un blohs-hanna.
28 Entraram em Jerusalém, no templo do Senhor, ao som das cítaras, das harpas e das trombetas.
29 Un di furcht funn Gott is ivvah awl di kaynich-reicha in di lendah kumma vo si keaht henn es da Hah kfochta hott geyyich Israel iahra feinda.
29 o terror do Senhor apoderou-se de todos os reinos estrangeiros, ao ouvirem a notícia de que o Senhor combatia os inimigos de Israel.
30 Un em Josaphat sei kaynich-reich hott fridda katt, veil sei Gott eem roo gevva hott uf alli seit.
30 Assim o reino de Josafá gozou de tranqüilidade, porque o Senhor lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Em Josaphat sei kaynich-reich voah ivvah Juda. Eah voah fimf un dreisich yoah ald vo eah kaynich vadda is ivvah Juda, un eah voah kaynich fa fimf un zvansich yoah. Sei maemm iahra nohma voah Asuba, un see voah em Silhi sei maydel.
31 Josafá reinou, pois, sobre Judá. Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar. Reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Selai.
32 Eah is gloffa in di vayya funn seim daett da Asa un is nett vekk gloffa difunn; eah hott gedu vass recht voah im Hah sei awwa.
32 Tomou por regra o proceder de seu pai Asa, sem dele se afastar. Fez, o bem aos olhos do Senhor.
33 Avvah di hohcha-bletz voahra nett vekk gedu, un di leit henn iahra hatza alsnoch nett uf da Gott funn iahra foah-feddah ksetzt.
33 Todavia, os lugares altos não desapareceram e o povo não tinha ainda o coração firmemente unido ao Deus de seus pais.
34 Nau di ivvahricha sacha veyyich em Josaphat sei kaynich-reich, fumm ohfang biss an's end, sinn ufkshrivva im Jehu, em Hanani sei boo, sei shreives. Un selli shreives sinn ufkshrivva im buch funn di kaynicha funn Israel.
34 O resto das ações de Josafá, desde as primeiras até às últimas, encontram-se relatadas nas memórias de Jeú, filho de Hanani, as quais estão inseridas no livro dos reis de Israel.
35 Shpaydah hott da Josaphat, da kaynich funn Juda, en bund gmacht mitt em Ahasia, da kaynich funn Israel, un da Ahasia hott gottlohsi sacha gedu.
35 Depois disso, Josafá, rei de Judá, fez aliança com Ocozias, rei de Israel, e o procedimento era ímpio.
36 Eah is mitt eem nei ganga fa shiffah bauwa fa noch Tharsis gay, un si henn dee shiffah gebaut in Ezeon-Geber.
36 Eles se associaram para construir navios destinados a ir a Társis, construção essa feita em Asiongaber.
37 Em Dodava funn Maresa sei boo, da Elieser, hott gebroffetzeit geyyich da Josaphat, un hott ksawt, “Veil du dich fa'aynicht hosht mitt em Ahasia, dann zayld da Hah dei eahvet zu nix bringa.” Un di shiffah voahra ufgebrocha im say, un henn nett noch Tharsis gay kenna.
37 Então, Eliezer, filho de Dodau, de Maresa, fez contra Josafá o oráculo seguinte: "Porque fizeste aliança com Ocozias, destruiu o Senhor tua empresa!" Com, efeito, os navios se despedaçaram sem ter podido ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.